Eκδρομή στο Pίο

AN η Χαριλάου Τρικούπη ήταν δημοτικό σχολείο παλαιού τύπου, τότε σε
κάποια στελέχη θα έβαζαν να γράψουν για τιμωρία πεντακόσιες φορές στο τετράδιό
τους τη φράση: «H γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου είναι έργο Λαλιώτη». Εγώ, πάντως, το
μάθημά μου το έχω πάρει.

ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ. Ο ίδιος ο Κώστας Λαλιώτης έχει εντοπιστεί από
πράκτορές μου στην Αχαΐα ήδη από προχθές. Με ανακουφίζει το γεγονός ότι δεν
κατασκήνωσε στο Ρίο, πέριξ της γέφυρας. Επέλεξε ως κατάλυμά του το ξενοδοχείο
«Πριμαρόλια» στην προκυμαία των Πατρών. Πρόκειται για «μπουτίκ ξενοδοχείο»
νέας εποχής, που έχει διαμορφωθεί αισθητικά με γνώμονα την τέχνη. Κοσμείται
άλλωστε από αναρίθμητους πίνακες μοντέρνας τέχνης. Κάθε δωμάτιο στο
«Πριμαρόλια» είναι διαφορετικό – διότι έχει διαφορετική διακόσμηση. Υπάρχει η
σουίτα «Μπέρπερις» – στα γνωστά καρό χρώματα του λονδρέζικου οίκου μόδας –
αλλά και η λεοπαρδαλέ σουίτα «Σαφάρι».

ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ ότι το «Πριμαρόλια» σερβίρει εξαιρετικό πρωινό, το οποίο
περιλαμβάνει, στη στάνταρ εκδοχή του, μπλίνις με χαβιάρι και ποτήρι σαμπάνιας.
Οι ντελικατέτσιες αυτές περιλαμβάνονται στην τιμή του δωματίου, που είναι
νορμάλ ως χαμηλή. Άλλωστε, ο διασημότερος Αρκάς της ελληνικής δημόσιας ζωής
είναι οπαδός τού «φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας».

Υγιής ερασιτεχνισμός

ΔΕΝ ασχολούμαι με το αν ο Λαλιώτης έλαβε ή δεν έλαβε εγκαίρως πρόσκληση
για την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στο Ρίο. Εδώ παραλίγο να μην
πάρει πρόσκληση ο Κώστας Σημίτης. Όλα αυτά δεν αποδίδονται σε κάποιο
σατανικό σχέδιο ή πολιτική μεθόδευση, αλλά στο δημιουργικό χάος που επικρατεί
στο επιτελείο του νέου αρχηγού, το οποίο έχει μεταφέρει το πάθος και τον υγιή
ερασιτεχνισμό μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης στο νέο ΠΑΣΟΚ. Υπενθυμίζω ότι η
συγκέντρωση του Γιώργου στο Αντίρριο, πριν από τις εκλογές της 7ης Μαρτίου,
έγινε σε εξέδρα που δεν στήθηκε με φόντο τους πυλώνες της γέφυρας – για να
μπει στα πλάνα της τηλεόρασης το «έργο ΠΑΣΟΚ» – με αποτέλεσμα να καραφλιάσουν
τότε οι επαΐοντες περί τα επικοινωνιακά.

Ωραία, όσο η μακέτα

Ο Λαλιώτης, φυσικά, μόνο ερασιτέχνης δεν είναι σε θέματα πολιτικής
επικοινωνίας. Πήγε την Πέμπτη στο Ρίο. Μπήκε σε ταχύπλοο και πέρασε απέναντι
στο Αντίρριο. Ο λόγος; Μόνο από εκεί μπορεί κανείς να ανέβει στη γέφυρα, διότι
από την πλευρά του Ρίου γίνονται ακόμη έργα. Ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανέβηκε
από εκεί στο έργο, το οποίο περιηγήθηκε για περισσότερο από μία ώρα,
συνοδευόμενος από τους γεφυροποιούς Τεσαντιέ και Δημόγλου. Ο
Λαλιώτης περπάτησε ως το Ρίο. Το κράνος δεν εμπόδισε πράκτορά μου εργάτη να
μου μεταφέρει ότι άκουσε τον Κώστα να λέει εις εαυτόν με το γνωστό
σαρδόνιο στυλ του: «H γέφυρα είναι τόσο ωραία όσο η μακέτα».

KAI επειδή, ως γνωστόν, ο Λαλιώτης είναι τύπος επιρρεπής στο να τού
μπαίνουν ιδέες, τηλεφώνησε σε συνεργάτη του και τού ζήτησε να βρει τη μακέτα.
Στόχος; Να τη φωτογραφίσει, να την τυπώσει ως στάμπα σε μπλουζάκι με λεζάντα:
«Να η μακέτα!», και να το φορέσει στα επίσημα εγκαίνια. Μεταξύ των προθέσεων
του Λαλιώτη και η διέλευση της γέφυρας με ποδήλατο, παρέα με τον επιφανέστερο
ποδηλάτη της δημόσιας ζωής: τον Κωστή Στεφανόπουλο. Ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας έχει, άλλωστε, σπίτι στο Ρίο κοντά στη γέφυρα.

H γκαντεμιά της γέφυρας

MIA φωτογραφία αξίζει όσο χίλια έργα. Ο Κώστας Λαλιώτης ποζάρει για την Ιστορία στη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου την Πέμπτη το απόγευμα.

Ο Λαλιώτης είχε την ικανοποίηση να περπατήσει τη γέφυρα και να δει το
έργο του τελειωμένο. Μονομανία με τη σύνδεση Ρίου – Αντιρρίου είχαν και οι
εκσυγχρονιστές. Ωστόσο, η γέφυρα δεν τους έφερε γούρι. Θυμίζω ότι η απουσία
Τσουκάτου από το κυβερνητικό κλιμάκιο που επισκέφθηκε τη γέφυρα με
επικεφαλής τον Σημίτη το φθινόπωρο του 2000 υπήρξε προάγγελος της
οριστικής απομάκρυνσής του από το πρωθυπουργικό επιτελείο. Αντ’ αυτού είχε
πάει ο Νεονάκης, που τον αντικατέστησε. Ωστόσο, η συγκατοίκησή του με
τον Λαλιώτη – ως γραμματέα – στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ήταν ευτυχής και
η ιστορία είχε πικρό τέλος πέρσι τον Ιούνιο και ακόμη πικρότερο πέρσι τον
Νοέμβριο όταν δεν μπήκε στο ψηφοδέλτιο Ρεθύμνου.

ΤΕΛΟΣ, αξίζει να σημειωθεί ότι στον αρχικό σχεδιασμό Σημίτη οι
βουλευτικές του 2004 ήταν να γίνουν Μάιο. Στο Μαξίμου ρώταγαν και ξαναρώταγαν
πότε θα τελειώσει η γέφυρα, διότι είχε κάποιος τη φαεινή ιδέα η τελική
συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ να μη γίνει, ως συνήθως, στην Αθήνα, αλλά επάνω στη
γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. Τελικώς, η συγκέντρωση έγινε στο Πεδίον του Άρεως
στις 5 Μαρτίου και στο μπαλκόνι δεν ήταν ο Σημίτης, αλλά ο Γιώργος
Παπανδρέου.