Γιουρο-Kούρος και παρλαπίπα

Έδωσαν μεγάλο αγώνα οι διαγωνιζόμενοι στη σκηνή της Γιουροβίζιον, χοροπήδησαν
σαν σεληνιασμένα κατσίκια – εκτός από τον Sakis – πλαισιώθηκαν από πολυπληθή
μπαλέτα – εκτός από τον Sakis – φόρεσαν προβιές, πέτσινα, κοζάκικους γιακάδες,
ροζ μουσελίνες με βολάν – εκτός από τον Sakis – ζητούσαν από το κοινό να
χειροκροτήσει ρυθμικά μαζί τους – εκτός από τον Sakis – φαινόταν η λαχτάρα
τους να κερδίσουν τις εντυπώσεις – εκτός από τον Sakis.

Γιατί ο δικός μας, ο Sakis, δεν τα χρειαζόταν όλα αυτά, έχει την αυτοπεποίθηση
του αγαλματένιου κορμιού του, που το κινεί με περισσή χάρη, σε μια εντυπωσιακή
χορογραφία, με δυο κορίτσια-φωτιά δίπλα του, να κάνουν όλοι τους ένα σπουδαίο
τρίο λάιτ ερωτικών φαντασιώσεων, συνδυαζόμενοι σε πλείστες στάσεις με
ιλιγγιώδη ρυθμό, για να γδυθούν στο τέλος αποκαλύπτοντας, εκείνες ζουμερές
καμπύλες και εκείνος τους θεϊκούς κοιλιακούς του, ελαφρώς όμως, ίσα για να
ανάψει τη φαντασία και να την κορώσει με το φινάλε, καθώς ανασήκωσε τα χέρια
και τέντωσε το κορμί για να προταθούν τα προσόντα του. Τέλειο;

H θεωρούμενη ως ισχυρή «αντίπαλός» του, Ουκρανή, που ακολούθησε, με το
πολυπληθές μπαλέτο ντυμένο με πετσιά και γούνες για να ξυπνήσουν πρωτόγονες
μνήμες – μάλλον τους Φλιντστόουνς μάς θύμισαν – έχασε τον τόνο, παραχοροπήδησε
και, τέλος πάντων, ούτε στο μικρό δαχτυλάκι του δικού μας.

Οι Ελβετοί μάς θύμισαν σχολικό συγκρότημα, οι Λετονοί είχαν κάτι από Τζόνι
Χαλιντέι στο άρπαγμα του μικροφώνου μετά γονυκλισίας, η τραγουδίστρια από την
Ανδόρα φορούσε κάτι σαν μπέιμπι ντολ, οι Εσθονές, 5 κορίτσια ντυμένες
χωριατοπούλα-ανέμελη-στο-δάσος, είχαν συνοδό τον ντράμερ με κερατάκια
κολλημένα στο ξυρισμένο του κρανίο, κάτι σαν σάτυρος που απειλεί τις παρθένες
του χωριού. Αλλά να το ομολογήσουμε, ήταν η πρώτη χρονιά που δεν είδαμε πολλές
ενδυματολογικές ακρότητες. Κρίμα, γιατί αν έχουμε κάτι να χαζέψουμε κάθε φορά,
είναι το αμίμητο γιουροβιζιονικό κιτς.

Καλό το δίδυμο των παρουσιαστών, δεν φλυάρησαν, δεν ζάλισαν το κοινό,
εμφανίστηκαν μόνο τρεις φορές, τις απολύτως απαραίτητες – εκείνες οι
ροζ-φούξια πινελιές (ροζ μαντιλάκι στο πέτο και γραβάτα) στο λουκ του Τούρκου
δημοσιογράφου μάς έφτιαξαν το κέφι. Με τη Δάφνη Μποκότα να φλυαρεί λέγοντας τα
δικά της δεν ακούγαμε τι έλεγαν, η ίδια δεν μετέφραζε και μετά βίας ξεχωρίσαμε
κάτω από τη φωνή της μερικές φράσεις.

Και εδώ φτάσαμε στο δύσκολο σημείο της βραδιάς, γιατί ακόμη κι αν είχε κανείς
αντοχή και χιούμορ για τα υπόλοιπα, του κόβονταν κάθε φορά που μιλούσε η Δάφνη
Μποκότα, η οποία απευθυνόταν στο ελληνικό κοινό σαν να μιλάει σε
καθυστερημένα, περιγράφοντας συχνά αυτά που ήδη βλέπαμε στην οθόνη, π.χ. «και
να ο πίνακας με τις κάααααρτεεεες!». Μάτια έχουμε.

Εξειδικευμένη στα γιουροβιζιονικά, τόσα χρόνια που συνοδεύει τις ελληνικές
αποστολές, μοιάζει να έχει γραπωθεί από την «εξειδίκευση» και την διαλαλεί,
σαν να την εντάσσει αυτό σε μια ελίτ που κατέχει «εξαιρετικές γνώσεις». Είναι
μια τάση της εποχής, αυτή η «εταιρική» συντροφικότητα που αναπτύσσεται σε
ανθρώπους που υπηρετούν είτε μεγάλους οργανισμούς, είτε μεγάλες διοργανώσεις.
Επιδεικνύουν τη συμμετοχή δίνοντας την εντύπωση στους «απ’ έξω» ότι
απολαμβάνουν κάποιο προνόμιο. Ίσως το φαγητό στα φέρι μπόουτ που τους
ταξίδεψαν στον Βόσπορο και αντί να μας δείχνουν τις ομορφιές τριγύρω έδειχναν
τι έτρωγαν – το τι τρώνε σ’ αυτές τις αποστολές το πληρώνουμε οι Έλληνες
φορολογούμενοι μέσω EPT, αλλά ας τα αφήσουμε αυτά.

Στις γέφυρες μεταξύ των τραγουδιών, όπου προβάλλονταν ομορφιές της Τουρκίας,
σύμφωνα με τους κανόνες της διοργάνωσης, η κ. Μποκότα χρησιμοποιούσε πρώτο
πρόσωπο «και τώρα σας πάω στην Παναγιά τη Σουμελά και την Πορτογαλία», «σας
πάω εδώ», «σας πάω εκεί»… σαν νηπιαγωγός τα σχολιαρούδια. Για να μην
προσθέσουμε και τα «φαρμακερά» σχολιάκια για αντίπαλες συμμετοχές, ανεπίτρεπτα
για μια επίσημη εκπρόσωπο της ελληνικής αποστολής.

Αλλά τους κανόνες μόνη της τους έχει βάλει. Αν και οι συγκεκριμένοι είναι
απλώς της καλής αγωγής.

1.906.000 είδαν Γιουροβίζιον

Ο ημιτελικός του ευρωπαϊκού διαγωνισμού τραγουδιού της Κωνσταντινούπολης
είναι μέχρι στιγμής το ένα από τα τρία προγράμματα της σεζόν (τα άλλα δύο
είναι τα σίριαλ «Το καφέ της Χαράς» και «Λένη») με την υψηλότερη τηλεθέαση.
Τον παρακολούθησαν, σύμφωνα με στοιχεία της AGB Hellas, 1.906.000 τηλεθεατές,
ενώ την ώρα που ο Sakis κουνιόταν σε ρυθμούς «Shake it» ο δείκτης έφθασε στο
(ανώτατο) 23,5% (ισοδυναμεί με 2,1 εκατ. τηλεθεατές) -ένας στους δύο που
παρακολουθούσαν τηλεόραση εκείνη την ώρα. Στην Τουρκία όμως δεν συγκαταλέγεται
μεταξύ των πρώτων σε τηλεθέαση προγραμμάτων (είναι κάτω από την πέμπτη θέση),
αν και τον είδαν κάπου 12 εκατ. τηλεθεατές. Ωστόσο είχε «ρεύμα» σε Ολλανδία
και Βέλγιο (1.630.000 και 782.000 τηλεθεατές, αντιστοίχως), σύμφωνα με
στοιχεία από την επίσημη ιστοσελίδα των φανατικών του θεσμού στο Ίντερνετ.