Ποιo κελεπούρι, ένας χυλός είναι

Τι γίνεται αν βάλουμε μουσική φαστφούντ, τραγουδιστές που φορούν
τερατουργήματα και επιδίδονται σε γυμναστικές ασκήσεις, βάλουμε φώτα,
λαμπιόνια, κοινό που ουρλιάζει ή γιουχάρει, μεταδώσουμε το θέαμα σε πάμπολλες
χώρες και μερικές από αυτές ψηφίζουν κιόλας δίνοντας ρούμπους με άριστα το 12;
Γίνεται Γιουροβίζιον. Ένα τηλεοπτικό «γλέντι» με πρόσχημα τη μουσική συνάντηση
της Ευρώπης και αποτέλεσμα κάθε χρονιά την επιβεβαίωση της χαμένης της
«πολιτιστικής ταυτότητας», αν υποτεθεί ότι μπορεί να έχει μία.

Πάντως, το πανηγύρι της Γιουροβίζιον προσπαθεί, επί χρόνια, απεγνωσμένα να
βρει το «κοινό γούστο». Χάνονται τα κριτήρια. Τα ψάχνουμε κάθε φορά. Προς το
αγγλοσαξoνικό ποπ ο ήχος, πασπαλισμένος με κάτι πιο… εθνικό, στάιλινγκ, κάτι
σε στυλ ποπ-ροκοκό. Φτάνουν; Όχι. Στη ζυγαριά μπαίνει και η διπλωματία. Ποιοι
λαοί θέλουν να είναι φίλοι με ποιους. Και η ευρωπαϊκή δισκογραφική αγορά
περιμένει το κελεπούρι. Μπα. Κανείς δεν κάνει καριέρα πια από τη Γιουροβίζιον.
Μια στιγμή είναι. Και όσοι έχουν χιούμορ, την γλεντούν ακόμη. Πόσο να γελάσεις
όμως με τους γιουροβιζιονικούς ετήσιους χυλούς; Όλοι ίδιοι. Ο Sakis θα κάνει
τη διαφορά;

«Αδιάφορο τραγούδι»

Φοίβος Δεληβοριάς

«Δεν καταλαβαίνω γιατί η τηλεόραση δίνει τόσο βάρος. Ακόμη και το τραγούδι με
το οποίο διαγωνίζεται ο Σάκης Ρουβάς – ο οποίος είναι ταλαντούχος στο είδος –
είναι ένα αδιάφορο τραγούδι, δεύτερο. Δεν τον βοηθάει να αναδείξει τις
ιδιαιτερότητές του. Και να νικήσει όμως, τι νόημα έχει; Τι νόημα έχει αν το No
1 τραγούδι της Eurovision γίνει χορευτική επιτυχία κάπου στην Τουρκία ή στις
λαϊκές παμπ της Ιρλανδίας;».

«Τέτοια ξεφτίλα;»

«Για μένα είναι έγκλημα που διαγωνιζόμαστε με ξενόγλωσσο στίχο. Και όλο το
πράγμα είναι μια τρομερή ξεφτίλα έτσι όπως έγινε φέτος. Υποσχέθηκαν σε τόσα
παιδιά που διαγωνίστηκαν ότι ο καλύτερος θα μας εκπροσωπήσει και τελευταία
στιγμή έβαλαν τον Ρουβά. Γιατί; (Για να μην πω ότι η Γιάννα Φαφαλιού που
αναδείχτηκε μέσα από αυτή την ιστορία είναι καλύτερη τραγουδίστρια από τον
Ρουβά). Εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι είτε πρώτος έρθεις είτε
τελευταίος, το ίδιο είναι. Σε τέτοια ξεφτίλα, τι σημασία έχουν τα έπαθλα;».

«Κανένα ενδιαφέρον»

Κώστας Μακεδόνας

«Είναι ένα είδος τραγουδιού που δεν μου λέει τίποτα. Όλο το πράγμα, όπως είναι
στημένο, δεν με ελκύει να το παρακολουθήσω. Το ποπ τραγούδι, έτσι όπως
εκφράζεται μέσα από τον συγκεκριμένο θεσμό, δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον.
Βέβαια, θα χαρώ αν κερδίσει ο Σάκης Ρουβάς. Στο είδος του είναι ο καλύτερος.
Αλλά στο τραγούδι με το οποίο διαγωνίζεται απορώ για ποιον λόγο πρόσθεσαν το
μπουζούκι στην ενορχήστρωση. Στην πρώτη του εκδοχή ήταν καλύτερο».

«Τι κακή απομίμηση!»

Χρήστος Θηβαίος

«Τρεις είναι οι βασικές μου ενστάσεις: Πρώτον γιατί έκαναν τη διαδικασία της
επιλογής θέαμα (που σημαίνει ότι τη συνέδεσαν με τα ριάλιτι); Δεύτερον, εφόσον
επέλεξαν να γίνει έτσι ο διαγωνισμός για ποιον λόγο έστειλαν στο φινάλε τον
Σάκη Ρουβά (με τον οποίο δεν έχω κανένα πρόβλημα γενικά); Και τρίτον – και
κυριοτέρον: Τι μεγάλη βλακεία είναι αυτό το τραγούδι! Τι κακιά απομίμηση Ρίκι
Μάρτιν. Δηλαδή καμία εμπιστοσύνη στον εαυτό μας; Τόσο δύσκολο ήταν να σταλεί
ένα δικό μας τραγούδι; Αποδεικνύεται ότι δεν έχουμε εμπιστοσύνη ούτε στη
γλώσσα μας ούτε στη μουσική μας».