[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H απραξία, της απραξίας, την απραξία, ώ αμηχανία. H έλλειψη, της έλλειψης, την
έλλειψη, ώ ακυβερνησία. H υστεροβουλία, της υστεροβουλίας, την υστεροβουλία, ώ
πολιτικό κόστος. H αναποφασιστικότητα, της αναποφασιστικότητας, την
αναποφασιστικότητα, ώ ρε τι πάθαμε! Την πρώτη εβδομάδα είπαμε, εντάξει,
κουρασμένοι από την προεκλογική περίοδο είναι, δεν πειράζει. Τη δεύτερη
εβδομάδα είπαμε, ασ’ τους, θέλουν να ξεκουραστούν, γιατί τους περιμένει
δουλειά μετά. Την τρίτη εβδομάδα έπεσαν κάτι αργίες (25η Μαρτίου και τέτοια),
την τέταρτη εβδομάδα ήταν Μεγαλοβδόμαδο – για δουλειά είμαστε τώρα ή να
προγραμματίσουμε μίνι διακοπές; Την πέμπτη εβδομάδα ήταν μετά το Πάσχα, την
έκτη αρχίσαμε εμείς πια να το καταλαβαίνουμε, από την έβδομη και μετά δεν
υπάρχει Έλληνας που να μην το έχει αντιληφθεί: αυτοί το ‘χουν σκοπό να την
περάσουν έτσι. Με σταυρωμένα χέρια…

«Αθώοι κι άπραγοι αντάμα»

Με σταυρωμένα χέρια; Καμιά αντίρρηση. Και με σταυρωμένα πόδια να καθήσουν, το
ίδιο μού κάνει! Αλλά αν θυμάμαι καλά – και θυμάμαι – στις 7 Μαρτίου ψηφίσαμε
για να αναδείξουμε κυβέρνηση. Οι πολλοί, όχι εγώ, επέλεξαν Καραμανλή και Νέα
Δημοκρατία. ΟΚ. Αν λοιπόν το είχαν εξ αρχής σκοπό να μην κυβερνούν, αλλά να
παρατηρούν – «αθώοι κι άπραγοι αντάμα», που λέει κι ο ποιητής – τη ζωή να
περνάει από μπρος τους χωρίς να κάνουν τίποτε, τότε κακώς μάς έβαλαν στη
διαδικασία να ψηφίσουμε. Να έμεναν οι άλλοι, που το κατέχουν το θέμα. Διότι
εδώ, όπως αποδεικνύεται, όχι μόνο δεν ήταν έτοιμοι να κυβερνήσουν, αλλά το
χειρότερο είναι ότι θα κυβερνήσουν σπουδάζοντας την τέχνη… «στου κασσίδη το
κεφάλι»! Δείτε: πάνω από ενάμιση μήνα λειτουργεί η Βουλή κι ακόμη ένα
νομοσχέδιο δεν έχει συζητηθεί. Κατατέθηκε απλώς μόνο ένα, του Πρ. Παυλόπουλου,
κι αυτό με τα χίλια ζόρια. Μπλέξαμε, μου φαίνεται, άσχημα…

Χαλαρά…

Το άλλο που με βεβαιώνει ότι όντως «μπλέξαμε άσχημα», είναι ότι από πολλές
πλευρές – όχι από μία – πληροφορούμαι ότι ο Πρωθυπουργός K. Καραμανλής «δεν
έχει αλλάξει τίποτε στον τρόπο λειτουργίας του. Λειτουργεί όπως την περίοδο
που ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης». Τι σημαίνει αυτό; A, τίποτε
σοβαρό. Σε απλή μετάφραση, ότι ο πρόεδρος εξακολουθεί να πηγαίνει αργά στο
γραφείο – όταν πηγαίνει και δεν κάθεται στη Ραφήνα -, ότι δουλεύει σε χαλαρούς
ρυθμούς, ότι ως φανατικός της μεσημεριανής ξεκούρασης δεν υπάρχει περίπτωση να
την παραλείψει μια μέρα, και το απόγευμα κάνα δυο ωρίτσες γραφείο πάλι και
μετά στον πηγαιμό για τη Ραφήνα. Κι όταν δουλεύει, να πεις ότι «σκοτώνεται»
κιόλας; Όχι βέβαια, αλίμονο. Εδώ ύστερα από τέσσερις μέρες πλήρους απραξίας,
πήγε και εγκαινίασε τη Γιορτή Βιβλίου. Μιλάμε δηλαδή, δραστηριότητα στα όρια
της… υπερκόπωσης!..

Αντανακλαστικά μηδέν

Άσε από αντανακλαστικά. Γηραιάς κυρίας στα πρόθυρα των τελευταίων -ήντα
θυμίζουν! Αφουγκραστήκαμε το ζόρι τού «σηκώνω το ένα πόδι, αλλά μέχρι να το
σηκώσω μού βρωμίζει το άλλο» στην υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης στο
Αστυνομικό Τμήμα της Καλλιθέας. Στις 4.30 τα ξημερώματα έσκασαν οι βόμβες,
μισή ώρα αργότερα δημοσιογράφοι και μεγάλα ξένα τηλεοπτικά δίκτυα αναζητούσαν
έναν (αριθμός 1) εκπρόσωπο της κυβέρνησης για να κάνει μια δήλωση, αλλά δεν
υπήρχε κανείς. Κα-νείς. Το είδαν οι άλλοι έξω, σου λέει «κάτι πολύ σοβαρό έχει
γίνει για να μη μιλάνε» και λίγο έλειψε να μεταδώσουν ότι είδαν αυτοπροσώπως
την Αλ Κάιντα να κόβει βόλτες στην Πλατεία Δαβάκη! Έξι-επτά ώρες μετά τις
εκρήξεις, το κατάλαβε και ο Καραμανλής το κακό που γινόταν και έκανε τη γνωστή
δήλωση. Ωραία, μπράβο. Πάντα τέτοια…

H «επιχείρηση-γιαπί»

Το ίδιο… δραστήριοι και οι υπουργοί. Οι οποίοι, μη έχοντας τι άλλο να
κάνουν, και έπειτα από εκείνη την πρώτη επιτυχή περίοδο της
«επιχείρησης-γιαπί» που στοίχισε καμιά χιλιάδα αρνητικά δημοσιεύματα για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες, τώρα βάλθηκαν να κάνουν περιοδείες στα χωράφια των
συναδέλφων τους. Πρώτος και καλύτερος ο Γιώργος Σουφλιάς, που έκανε μια
«αρμένικη» και διόλου προγραμματισμένη επίσκεψη στο μέγαρο της Γενικής
Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών, προκειμένου να διαπιστώσει πώς λειτουργεί το
σύστημα με τις κάμερες διαχείρισης της κυκλοφορίας στην Αθήνα. Τα «πήρε»
κανονικά ο Βουλγαράκης για την «εισπήδηση», που λένε και οι αρχιερείς, στα
χωράφια του, και έγινε το «έλα να δεις». Το ωραίο είναι ότι ο κύριος Σουφλιάς
με επιστολή του στον συνάδελφο «Μικροπολιτικό» διεκδίκησε το δικαίωμα να
επισκέπτεται ό,τι θέλει. Καμιά αντίρρηση, κύριε Σουφλιά μου. Αλλά μήπως είναι
καιρός να κάνετε καμιά πιο ουσιαστική επίσκεψη; Ας πούμε σ’ αυτό το σύγχρονο
γιοφύρι της Άρτας που λέγεται Λεωφόρος Βάρης – Κορωπίου, είναι Ολυμπιακή
διαδρομή κι άμα τελειώσει ποτέ να μου γράψετε. Και να μην τελειώσει, δεν
τρέχει τίποτε, δικό σας πρόβλημα. Ποτέ να μην τελειώσει, αλλά να γίνει κάτι,
για να μη σκοτώνονται άνθρωποι. Νισάφι πια.

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Βλέποντας και κάνοντας»

Το μέγα ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση όντως δεν μπορεί να κυβερνήσει ή έχει
σχέδιο και όλα αυτά έχουν τον σκοπό τους. H γνώμη μου είναι ότι ο Καραμανλής
είναι στο «βλέποντας και κάνοντας». Ήτοι, αν περάσει χωρίς απώλειες τις
ευρωεκλογές, διοργανωθούν και υποφερτοί Ολυμπιακοί Αγώνες, τον Σεπτέμβριο, θα
συνεχίσει στο ίδιο στυλ. Διαχειρίζομαι απλώς τα προβληματάκια, παίρνω και
καμιά απόφαση για το «θεαθήναι» να μη μου λένε οι περίεργοι ότι δεν κυβερνάω,
λέω στους πολλούς ότι «η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν μου επιτρέπει
υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχω αναλάβει» και βγάζω τον χρόνο. Κι άμα βγάλω
τον χρόνο, ποιος με πιάνει μετά. Γιατί; Διότι ένα από τα επικρατέστερα σενάρια
που εξετάζει, είναι να οδηγήσει τη χώρα και πάλι σε εκλογές, του χρόνου τον
Μάρτιο, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό θα
πιάσει στον ύπνο το ΠΑΣΟΚ, που ακόμη θα ψάχνεται για το είδος της
αντιπολίτευσης που πρέπει να ασκήσει, θα το νικήσει, θα σπείρει την
εσωστρέφεια λόγω της αμφισβήτησης του Γιώργου Παπανδρέου, και θα έχει μια
4ετία καθαρή, πεντακάθαρη, να αλωνίσει. Γι’ αυτό λέμε ότι ο Γιώργος θέλει
βοήθεια και πίστωση χρόνου, να σταθεί στα πόδια του…

Και δεν τον βοηθάνε καθόλου όσοι βιάζονται να συμπεράνουν ότι «δεν κάνει».
Κάνει και παρακάνει!..