ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Eκπαίδευση

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Χαρ. Κοντογιάννης, Περιστέρι (τηλ.
6948598574) γράφει:

«Μέχρι το 1964 μόνο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη λειτουργούσαν τα γνωστά
πνευματικά ιδρύματα (Πανεπιστήμια – Σχολές). Σήμερα, το 2004, σε όλες τις
πρωτεύουσες της χώρας και σε όλες τις μεγάλες πόλεις λειτουργούν Πανεπιστήμια
ή τεχνολογικά τμήματα με θεαματικά αποτελέσματα στην πολιτιστική και
οικονομική ανάπτυξη της χώρας και, πάνω απ’ όλα, στην αναβάθμιση του
μορφωτικού επιπέδου του λαού μας.

Όμως, πότε και από ποιον ιδρύθηκαν τα πνευματικά αυτά ιδρύματα; Το 1964, ο
πρωθυπουργός και υπουργός Παιδείας Γ. Παπανδρέου, ο μεγάλος οραματιστής και
εραστής των γραμμάτων και των επιστημών, ίδρυσε τρία νέα μεγάλα Πανεπιστήμια
στη Θράκη, τα Ιωάννινα και την Πάτρα. με σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις και
όλες τις Πανεπιστημιακές Σχολές και όχι μόνο. Νομοθέτησε την εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση. Αλλαγή εκ βάθρων σε όλες τις βαθμίδες και σε όλους τους τομείς,
με τα γνωστά αποτελέσματα.

1965-1974. Ανώμαλη πολιτική και κυβερνητική περίοδος (Ιουλιανά – χούντα).
1974-1981. Χρονική περίοδος κατά την οποία στην εξουσία ήταν η N.Δ. Ουδέν
θεσμικό μέτρο που να μπορεί να θεωρηθεί σταθμός στην πορεία της εκπαίδευσης
πάρθηκε, όπως ίδρυση νέων Πανεπιστημίων, αναπτυξιακά προγράμματα, ολοήμερα
σχολεία.

1981-1989. Στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον A. Παπανδρέου. Κοσμογονία
για την εκπαίδευση και ειδικότερα για την τριτοβάθμια (AEI και TEI). Σε όλα τα
Διαμερίσματα της χώρας ιδρύθηκαν νέα Πανεπιστήμια και TEI: Θεσσαλία – Αιγαίο –
Ιόνιο. Το 2002 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ασφαλώς όχι από τη N.Δ.
Το Πανεπιστήμιο Κρήτης ιδρύθηκε το 1972 από τη χούντα.

Έκανα αυτή την αναδρομή, επειδή πιστεύω ακράδαντα ότι το παρελθόν και η
Ιστορία διδάσκουν και χτίζουν το μέλλουν.

Δεν μπορεί, λοιπόν, το κόμμα της N.Δ., που είναι συνέχεια μιας συντηρητικής
παράταξης (Δεξιάς) και κέρδισε την εξουσία, να μας μιλάει για μεγαλόπνοα
εκπαιδευτικά προγράμματα, όταν εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι είναι απούσα
από τα ουσιαστικά και καθοριστικά για την εκπαίδευση μέτρα, καίτοι κυβέρνησε
τη χώρα πολλές τετραετίες από τον Εμφύλιο και μετά (1953-1963, 1974-1981 και
1989-1993)».

Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 43, Αθήνα, γράφει:

«Στις ημέρες μας, στους Αγίους Τόπους (και όχι μόνο) εκεί όπου ο Ιησούς
Χριστός εδίδαξε το Ευαγγέλιο (“αγαπάτε αλλήλους” και “ειρήνη υμίν”)
επικρατούν, επί πολλά χρόνια, το χάος, οι σφαγές, οι καταστροφές, το πένθος,
το αίμα, η δυστυχία, ο πόνος, τα δάκρυα, η πείνα, το μίσος, η εκδίκηση, η οργή
και η αδικία.

Απελπισμένοι και φανατισμένοι… ζώνονται τα εκρηκτικά και ανατινάζονται
(εθελοντικώς), προκαλώντας τον θάνατο και την καταστροφή σε άλλους αθώους
συνανθρώπους μας… Και ενώ αυτά συμβαίνουν κοντά μας και μεταδίδονται από την
τηλεόραση… καθημερινώς οι προνομιούχοι… γλεντάνε και χαίρονται τη ζωή
τους… αδιαφορώντας για τα πολλά θύματα που με τις πράξεις τους προκαλούν.
Θεέ μου, μόνον εσύ μπορείς να βοηθήσεις».