Tης μοίρας τα κουλουβάχατα

Δύο φορές έγκυος από τον εραστή της μητέρας σου, στο τέλος κρατάς και το παιδί διότι ή πολύ βούρλο είσαι ή πρωταγωνίστρια σε παπακαλιάτεια σαπουνόπερα

Είναι δύσκολη η εποχή για τηλεοπτικά σουξέ. Το ξέρουμε. Με τα ριάλιτι να
προσφέρουν άφθονο, «ζωντανό» κλάμα και πάθη και αντιζηλίες μαζί με μελό φιλίες
και όρκους για ειλικρινά συναισθήματα εφ’ όρου ζωής και με τα δελτία ειδήσεων
να προσφέρουν άφθονη «ζωντανή» δυστυχία και άνομα πάθη, τι να εμπνευστούν
πλέον οι σεναριογράφοι για να κάνουν την υπέρβαση;

Δεν την κάνουν. Μπορούν όμως να έχουν σουξέ, αν καταφέρουν να επενδύσουν τις
περιθωριακές συμπεριφορές και τη δυστυχία με ατμοσφαιρικά σκηνικά, ωραία
πρόσωπα, μοντέρνο στάιλινγκ και να τα παρουσιάσουν ως σύγχρονη κοινωνική
σειρά.

Έτσι απελευθερώνουν και ένα κοινό που αισθάνεται πως δεν αρμόζει στο
κοινωνικό του ίματζ να παρακολουθεί ριάλιτι και σαπουνόπερες. Μπορεί να
χαζεύει τα ίδιας ακριβώς νοοτροπίας τηλε-προϊόντα πασπαλισμένα με γκλόσι
ζαχαρόσκονη, όπως και τα λάιφ-στάιλ περιοδικά.

Ιδανικός στου είδους τις «κατασκευές» αποδείχθηκε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης,
του οποίου το «Κλείσε τα μάτια» έχει φτάσει σε τέτοιους αφελείς συνδυασμούς
δυστυχιών, σε τέτοια απροκάλυπτη χρήση της σαπουνοπερικής συνταγής, ώστε το
αποτέλεσμα να είναι διασκεδαστικό και μόνο για την εικόνα σχολικού πανηγυριού
που δίνει.

Όλα συμβαίνουν πια σ’ αυτά τα καλοφτιαγμένα, καλοντυμένα, μοντέρνα
παιδιά. Από «παιχνίδι της μοίρας» σε «παιχνίδι της μοίρας». Και πώς να την
αντιμετωπίσεις αυτή. Ερωτεύεσαι νέο και ωραίο φίλο του αδελφού σου. Πού να
ξέρεις πως τα ‘χει με τη μάνα σου. Και αφού το μαθαίνεις, πού να κρατηθείς;
Κάνεις και παιδί μαζί του. Και μετά, επειδή έχεις θυμώσει που το έπαιζε
«διπλό» σύστημα, παντρεύεσαι άλλον χριστιανό που αναλαμβάνει, αγαθή ψυχή
αυτός, και το παιδί. Μετά γυρνάς στον τόπο του εγκλήματος και η πέτρα του
σκανδάλου-εραστής μαθαίνει τα του γιου του από την τετράχρονη, βία πεντάχρονη,
κόρη τού πρώην τυφλού του φίλου, που έχει βρει το φως του και έγινε
κακομαθημένος και αυτός.

Στο μεταξύ, η μητέρα και πρώην ερωμένη του σκανδαλώδους εραστή και
γιαγιά του παιδιού έχει εξοριστεί εις νήσον μακρινήν, τη Σύρον δηλαδή, όπου
ζει αποτραβηγμένη και δεν ενοχλεί. Κουλουβάχατα. Πλην ατμοσφαιρικά
κουλουβάχατα και πολύ πολιτισμένα. Ουδείς παραφέρεται. Μόνο βουρκώνει και
σώζει την αξιοπρέπειά του εγκαταλείποντας το πεδίο της μάχης. Επίσης ξεχάσαμε
το άλλο μεγαλύτερο δράμα, που θα φέρει τα επάνω κάτω. Ο πρωταγωνιστής του
κουλουβάχατου και πατήρ του μικρού πάσχει από ανίατον. Αλλά περήφανος δεν
θέλει να τον λυπούνται και δεν λέει κουβέντα. Το μαθαίνει όμως η μητέρα του
παιδιού του – «παιχνίδι της μοίρας» – και από άσπλαχνος γίνεται σπλαχνική και
του επιτρέπει να το βλέπει.

Όλα τα ‘χει αυτό το σίριαλ. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, είναι ένα βήμα της
τηλεόρασης, όπως είναι βήμα της αγοράς το πέρασμα από τους πάγκους των
πανηγυριών στα «σοπ σέντερ». Άλλο η δυστυχία σε ριάλιτι και άλλο σε λοφτ για
φωτογράφηση από περιοδικό τύπου «Σπίτι και διακόσμηση». Σημασία έχει η
αισθητική. Της εικόνας.