Tο σχέδιο Aνάν και η Kύπρος

Με τη θέση του κ. Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ υπέρ τού «ναι» στο
δημοψήφισμα στην Κύπρο, τάσσεται ο κ. Τάκης Λαζαρίδης, συγκρατούμενος του
Νίκου Μπελογιάννη. Αλλά οι άλλοι δύο αναγνώστες έχουν διαφορετική άποψη:

«Παρ’ ότι δεν πρόσκειμαι πολιτικά στον κ. Γ. Παπανδρέου, θεωρώ χρέος μου να
τον συγχαρώ δημόσια για τη θαρραλέα, έγκαιρη και καθαρή θέση του στο κρίσιμο
θέμα τού ναι ή τού όχι. Που θα κρίνει όχι μόνο το μέλλον της Κύπρου αλλά και
τη διεθνή θέση της χώρας μας, η οποία κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη και να
απομονωθεί από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα. Όπως είναι πλέον γενικώς
αποδεκτό, η ιστορία του Κυπριακού είναι μια ιστορία “χαμένων ευκαιριών”. Για
τις οποίες υπεύθυνοι είμαστε εμείς, η πολιτική ηγεσία της Κύπρου και της
Ελλάδας. Που κάθε φορά απέρριπτε τα διάφορα σχέδια επίλυσης του Κυπριακού
κρίνοντας με βάση το “ευκταίο” και όχι το “εφικτό”. Προσπαθώντας κάθε φορά να
προσαρμόσει την πραγματικότητα στις επιθυμίες της και όχι τις επιθυμίες της
στην πραγματικότητα.

Το προτεινόμενο σχέδιο Ανάν είναι ίσως μια τελευταία και μοναδική, επώδυνη
έστω, ευκαιρία. Θα την αφήσουμε και αυτή να πάει χαμένη; Θεωρώ άκρως
υποκριτικό και επικίνδυνο το δόγμα σύμφωνα με το οποίο “η Κύπρος αποφασίζει
και η Ελλάς συμπαρίσταται”. H Κύπρος είναι ένα κομμάτι, ένα μέρος, ακριβό και
αγαπητό βέβαια αλλά, πάντως, ένα μέρος του Ελληνισμού. Είναι δυνατόν ένα
κομμάτι να αποφασίζει για τη μοίρα ολόκληρου του Ελληνισμού;».

Υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα τοποθετείται η κ. Αφροδίτη Περσάκη, από το
Νέο Φάληρο:

«Πιστεύω απόλυτα στην ειρηνική συνύπαρξη Ελλήνων και Τούρκων. Αλλά, εάν οι
Ελληνοκύπριοι ψηφίσουν όχι, η τωρινή Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι την 1η Μαΐου
2004 μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλοι θα είναι έξω. H απλή λογική ορίζει ότι
οι έξω θα παρακαλούν τους μέσα».

Τη θέση του ΑΚΕΛ για αναβολή του δημοψηφίσματος υιοθετεί ο πρωτοπρεσβύτερος
κ. Ιωάννης K. Διώτης:

«H όλη πορεία και η κατάληξις της εξελίξεως προς επίλυσιν του κυπριακού
ζητήματος επιβάλλουν να αποφασισθεί η αναβολή του δημοψηφίσματος της Κύπρου
διά πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων είναι και οι εξής λίαν σοβαροί:

Ο Ελληνισμός της Κύπρου τίθεται ενώπιον του διλήμματος “ναι” ή “όχι” εις το
λεγόμενον σχέδιον του Ανάν. Προκαλεί κατάπληξιν και είναι εντελώς ανερμήνευτον
το γεγονός ότι το αρνητικόν μέρος του διλήμματος δεν έχει περιεχόμενον, δεν
έχει αντικείμενον, δεν έχει σκοπόν, είναι αόριστον. Αυτό το “όχι” είναι
αιωρούμενον, δεν έχει το συγκεκριμένον αντίβαρον του “ναι”. Διερωτώνται και οι
Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι ποία θα είναι η συγκεκριμένη συνέπεια του
“όχι”; Έχει αντίκρυσμα αυτό το “όχι” διά να δυνηθεί ο ψηφοφόρος να τοποθετηθεί
υπευθύνως έναντι του διλήμματος; Υπάρχει επίσημος απάντησις ή το σχέδιον Ανάν
σιωπά, σκοπίμως, εν προκειμένω, διά να πλανώνται διάφοροι εκβιασμοί».