ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Nοσοκομεία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Παν. Κασκαράς, Εθν. Αντίστασης 8,
Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Είμαι μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης από 20ετίας περίπου. Θέλω ν’ αναφερθώ στο
περιφερειακό Νοσοκομείο “Παπαγεωργίου”, στο οποίο, προ έτους περίπου, εισήχθην
με αφόρητους πόνους στη μέση μου. Διάγνωση: Οσφυϊκή Σπονδυλοδεσία. Ανάπηρος ων
στην κυριολεξία, υπεβλήθην άμεσα σε χειρουργική επέμβαση από τον
ιατρό-νευροχειρουργό του Νοσοκομείου, κ. Ηλία Καμπέλη.

H ανθρώπινη συμπεριφορά τού παραπάνω ιατρού, η ευκρίνεια και η πειστικότητά
του, μου ενεφύσησαν αυτοπεποίθηση και πίστη.

Με ανεβασμένο το ηθικό μου, η επέμβαση εστέφθη από απόλυτη επιτυχία. Πέραν της
αναμφισβήτητης επιστημονικής επάρκειας του κ. Καμπέλη, επιθυμώ να κάμνω
ιδιαίτερη μνεία στο υπόλοιπο προσωπικό που πλαισιώνει το Νοσοκομείο. Ξεκινώ
από τον γενικό διευθυντή του Νοσοκομείου, κ. Γεώργιο Χριστόπουλο. Άνθρωπος
σπάνιων προσόντων. Μεθοδικός, αεικίνητος, πράος, ευγενέστατος. Αναφέρω
χαρακτηριστικά το ακόλουθο: σε διάστημα 2 ωρών, στο διάστημα της νοσηλείας,
όταν αναπάντεχα προέκυψε υλικοτεχνικό θέμα του δωματίου της νοσηλείας μου,
λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων, άμεσα το αποκατέστησε. Χωρίς εξάρσεις, χωρίς
εκνευρισμό, επιστράτευσε άμεσα τους αρμοδίους με απόλυτη επιτυχία.

Καθαριότητα: εκθαμβωτική. Καθημερινή αλλαγή κλινοσκεπασμάτων. Καθημερινή
απολύμανση δωματίου και τουαλέτας.

Φαγητό: τύφλα να ‘χει το σπιτικό φαγητό. Ζεστό, πεντακάθαρο, νοστιμότατο. Και
συμπλήρωμα ό,τι το καλύτερο.

Συμπεριφορά προσωπικού: σεμινάριο ευγένειας και γλυκύτητας. Μόνο αυτή η λέξη
ταιριάζει απόλυτα.

Χωρίς κόκκο υπερβολής περιγράφω το Νοσοκομείο “Παπαγεωργίου”. Είναι πολύ λίγα
τα προαναφερόμενα. Ίσως και να το αδικώ. Ένιωσα, στη διάρκεια της νοσηλείας
μου, ως πολίτης, πως στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου απολαμβάνω φροντίδα
και στοργή. Γιατί πρέπει να καταγράφονται και να ομολογούνται και τα καλά.

Είθε, το παράδειγμα του παραπάνω Νοσοκομείου να διευρυνθεί. Να γίνει κανόνας
στη Δημόσια Υγεία.

Ένα τεράστιο “Ευχαριστώ μου” είναι λίγο. Αποδόθηκα στην οικογένειά μου απόλυτα
υγιής. Απολαμβάνω τη ζωή!

Γιατροί σαν τον κ. Καμπέλη, συνεπικουρούμενος επαξίως από τη γιατρό κυρία
Τσολέκα, αποτελούν αληθινό κόσμημα στον ιατρικό κόσμο. Τους αξίζει ένα μεγάλο
“μπράβο”.

Αλήθεια, γιατί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα καθυστέρησε η λειτουργία του
παραπάνω Νοσοκομείου;

Επιστέγασμα: ο υπογράφων είναι “ανώνυμος πολίτης”, ασφαλισμένος μόνο στο
Ταμείο Δημοσίων Υπαλλήλων.

Το σημαντικότερο: τα έξοδα της χειρουργικής μου επέμβασης και της 15ήμερης
νοσηλείας μου στοίχισαν σε χρήμα: τίποτα, ούτε δεκάρα! Πρέπει αυτό να
καταγραφεί. Γιατί συνήθως η πραγματικότητα είναι διαφορετική».