Aτομικές συμβάσεις ζητεί ο ΣEB

Την εφαρμογή ελαστικών ωραρίων εργασίας με ατομικές συμφωνίες εργαζομένων
και επιχειρήσεων, τη μείωση της αμοιβής των υπερωριών, την κατάργηση
εργοδοτικών εισφορών συνολικού ύψους 2,15% ζητεί από την κυβέρνηση ο ΣΕΒ
(βιομήχανοι), ενώ αύριο επαναλαμβάνονται οι διαπραγματεύσεις με τη ΓΣΕΕ για τη
νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Στιγμιότυπο από την προηγούμενη συνάντηση εκπροσώπων της ΓΣΕΕ με τους εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων

H αυριανή διαπραγμάτευση μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων
θεωρείται κρίσιμη. H εργοδοτική πλευρά, η οποία δεν έχει ενιαία γραμμή
πλεύσης, καλείται να καταθέσει νέα, βελτιωμένη, πρόταση προς τη ΓΣΕΕ για το
ύψος των αυξήσεων στους κατώτατους μισθούς-ημερομίσθια.

H πρόταση των μικρομεσαίων

Στο στρατόπεδο της εργοδοτικής πλευράς έχει αναπτυχθεί προβληματισμός για την
αυριανή συνάντηση. Ήδη έχει σχηματιστεί πρόταση από τους μικρομεσαίους για τη
χορήγηση μιας ειδικής αύξησης στα κατώτατα όρια των μισθών και των
ημερομισθίων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας κατά 3,5% στις
31/12/2003 και κατά 4,5% από 1/1/2004. Με την πρόταση αυτή, η οποία ωστόσο δεν
γίνεται αποδεκτή από τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις, εκτιμάται ότι θα
ικανοποιηθεί το μισθολογικό αίτημα της ΓΣΕΕ στηρίζοντας τα κατώτατα όρια με τα
οποία αμείβεται περίπου το 17% των εργαζομένων και όχι τις σημαντικά
υψηλότερες αποδοχές που προβλέπουν οι κλαδικές συμβάσεις για τους υπόλοιπους
εργαζομένους. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, η ειδική αύξηση του 3,5% θα
υπολογιστεί για μια ημέρα (31/12/2003), αποκλειστικά στα κατώτατα όρια των
μισθών και των ημερομισθίων της 30ής Δεκεμβρίου 2003 και δεν θα μετακυλιστεί
στις κλαδικές συμβάσεις εργασίας για τις οποίες οι αυξήσεις θα «τρέξουν» από
την 1/1/2004.

Οι βιομήχανοι επιδιώκουν αναθεώρηση όσων ισχύουν στις εργασιακές σχέσεις

Σε υπόμνημά του προς τη νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Απασχόλησης
ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών θέτει μια σειρά θεμάτων προς αντιμετώπιση.
Μεταξύ άλλων, ζητεί και τα εξής:

* Επαναφορά της υπερεργασίας (από τις 40 στις 43 ώρες την εβδομάδα) και
του καθεστώτος αμοιβής των υπερωριών που ίσχυε πριν από το 2000. «Με τον N.
2874/00 (νόμος Γιαννίτση) περιορίστηκε η υπερεργασία και αυξήθηκε το κόστος
της υπερωριακής απασχόλησης προκαλώντας επιβάρυνση του κόστους εργασίας έως
και 5,5%», υπογραμμίζει ο ΣΕΒ, σημειώνοντας πως «οι επιχειρήσεις θεωρούν την
υπερεργασία και την υπερωριακή απασχόληση ως σοβαρή ευελιξία για τη λειτουργία
τους».

* Διεύρυνση της ευχέρειας διευθέτησης του χρόνου εργασίας -δυνατότητα
αύξησης και μείωσης των ωρών εργασίας -με ατομικές συμφωνίες των εργαζομένων
και της επιχείρησης και με στόχο την ευέλικτη λειτουργία των επιχειρήσεων και
τη συγκράτηση του κόστους εργασίας. Ο ΣΕΒ θεωρεί ότι το μέτρο θα είναι
ιδιαίτερα χρήσιμο για τη λειτουργία επιχειρήσεων που έχουν διακυμάνσεις στη
ζήτηση ή εποχικότητα.

* Την κατάργηση τριών εργοδοτικών εισφορών (επαγγελματικού κινδύνου,
στράτευσης και για την αφερεγγυότητα).

* Μείωση του ποσοστού των αναγκαστικών (με τον N. 2643/98) τοποθετήσεων
ατόμων με ειδικές ανάγκες και άλλων προστατευομένων από το 8% που είναι σήμερα
σε 4% στις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, γιατί «είναι το μεγαλύτερο
ποσοστό στην E.E., στον δημόσιο τομέα το αντίστοιχο ποσοστό είναι 5%, αλλά και
γιατί έχουν εκλείψει οι κατηγορίες των αναπήρων πολέμου και της Εθνικής
Αντίστασης (που τοποθετούνταν με βάση τον ίδιο νόμο) κ.ά.