MATIEΣ H γκλαμουριά

Οι διοργανωτές της μουσικής βραδιάς «Αρίων», μου ζήτησαν να πάρω μέρος στην
εκδήλωση, να πω μερικά λόγια για τον Μπιθικώτση και να του απονείμω το «ειδικό
βραβείο» για την τεράστια προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι. Είπα αμέσως
«όχι», μολονότι θεωρώ τον Μπιθικώτση τον μεγαλύτερο ζώντα Έλληνα τραγουδιστή.
(Εγώ, άλλωστε, μίλησα και στην εκδήλωση που οργάνωσε πέρυσι ο Βενιζέλος, στο
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με συμμετοχή όλων των τραγουδιστών, για τον
ερμηνευτή της «Καισαριανής»). Και είπα «όχι», γιατί πιστεύω ότι με τα βραβεία
«Αρίων» δεν προάγεται το ελληνικό τραγούδι, αλλά η γκλαμουριά και μόνον. Για
τον ίδιο λόγο, νομίζω, αρνούνται να συμμετάσχουν σ’ αυτό το πανηγυράκι, ο
Θεοδωράκης, ο Ξαρχάκος, ο Μαρκόπουλος, ο Μούτσης, ο Κουγιουμτζής και όλοι οι
άλλοι επιφανείς δημιουργοί του ελληνικού τραγουδιού.

Τα βραβεία «Αρίων» γεννήθηκαν από την επιθυμία των φωνογραφικών εταιρειών και
ενός καναλιού να φτιάξουν ένα «λαμπερό σόου», που θα έχει πολλά χρυσά φτερά
και πούπουλα, πολλές πούλιες, πολλά φώτα, πολλά τηλεοπτικά πρόσωπα βγαλμένα
από διάφορα σίριαλ, πολλές έξωμες τουαλέτες και μεγάλο τζερτζελέ. Κι όλ’ αυτά,
για να πουληθεί και να ξαναπουληθεί «το τραγούδι της εποχής», που δεν είναι
τραγούδι, αλλά, κυρίως, εικόνα. Απόδειξη, η μεγάλη πέραση του βιντεοκλίπ. Που
σου παρουσιάζει ένα μικρό φιλμάκι, όχι με τις συντεταγμένες που ορίζει το
τραγούδι, αλλά με τα πλάνα που ‘ρχονται στον νου του σκηνοθέτη, άσχετα, τις
περισσότερες φορές, με το περιεχόμενο των στίχων.

Τα πράγματα, πάντως, εφέτος, ήταν καλύτερα. Πήρε το μάτι μου, στην τηλεόραση,
τον Γιάννη Σπανό, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Νίκο Πορτοκάλογλου κ.ά. Μου άρεσε,
επίσης, το γεγονός ότι το βραβείο στον Μπιθικώτση το απένειμε η Μαριέττα
Γιαννάκου, που ιδιαίτερα εκτιμώ. (H Μελίνα Μερκούρη τής είχε μεγάλο θαυμασμό).
Αλλά, πώς μπορώ να συμφωνήσω – και πολύ περισσότερο να συγκινηθώ – με τις…
γλίστρες και τις φιγούρες του Ρουβά, που προκάλεσαν υστερία στο κοριτσομάνι;

Το ελληνικό τραγούδι δεν είναι σόου. Είναι μια πολύ σημαντική ιστορία. Και
χαίρομαι που η Χαρούλα μίλησε με συγκίνηση για τους «δασκάλους της» και
αφιέρωσε το βραβείο της στον Μάνο Λοΐζο, «δάσκαλο», φίλο και στενό συνεργάτη
της. Ας ελπίσουμε ότι τα λόγια της, για το ήθος του ελληνικού τραγουδιού, θα
φτάσουν και στ’ αυτιά των εταιρειών δίσκων. Αλλά και των τηλεοπτικών καναλιών,
όπως και των σταθμών της ελεύθερης ραδιοφωνίας.