Δρόμοι

Οι προεδρικές…

… εκλογές που έγιναν τον περασμένο μήνα στη Ρωσία ήταν απαλλαγμένες από κάθε
στοιχείο έκπληξης. Αντίθετα, το μέλλον της Ρωσίας του Πούτιν περιβάλλεται από
μυστήριο. H ανάγκη πολλών Ευρωπαίων για εκδίκηση περιόρισε τις δυνατότητες
διαλόγου με τη νέα Ρωσία και έχει ήδη μετατρέψει πολλούς φιλελεύθερους Ρώσους
σε θύματα της κατάστασης. Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, σημειώνει ο Γάλλος
αναλυτής Αλεξάντρ Αντλέρ στη «Φιγκαρό», η Ευρώπη θα χάσει μια ιστορική
ευκαιρία να αποκτήσει στο πρόσωπο της Ρωσίας έναν ισχυρό εταίρο.

Κανείς…

… δεν μπορεί να φανταστεί στα σοβαρά ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να υφίσταται
τη γεωπολιτική τάξη στην οποία καταδικάστηκε μετά την «έκρηξη» του 1991. Όσοι
πιστεύουν ότι μια ρωσική κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή, μπορεί να πάψει να
προσπαθεί να ασκεί την επιρροή της στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης,
είναι επικίνδυνοι τρελοί. Ο Πούτιν το είπε καθαρά: «Όσοι ξεχνούν σήμερα τη
Σοβιετική Ένωση δεν έχουν καρδιά, όσοι θέλουν αυτήν τη στιγμή να την
αναβιώσουν δεν έχουν μυαλό». Στόχος κάθε λογικής ευρωπαϊκής πολιτικής πρέπει,
κατά συνέπεια, να είναι η ενσωμάτωση της Ρωσίας στην κοινότητα των δυτικών
εθνών. Είδαμε στη Σερβία πώς ένα μικρό έθνος εμπνευσμένο από τη ρωσική
κουλτούρα αντέδρασε με βίαιο και αυτοκαταστροφικό τρόπο, όταν είδε να
εξαφανίζεται κάθε προοπτική συμβιβασμού.

Οι Ρώσοι…

… ανακαλύπτουν με όλο και μεγαλύτερη οργή ότι η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης περιλαμβάνει πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες γι’ αυτούς απ’ όσες παρουσιάζει
η διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Διαπιστώνουν έτσι με έκπληξη ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες
μπορεί να απαγορεύσουν στα θορυβώδη αεροπλάνα τους να προσγειώνονται στη
Βαρσοβία ή στη Βουδαπέστη ή ότι η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής
ετοιμάζονται να εφαρμόσουν αυστηρές διαδικασίες για την απόκτηση βίζας.
Αισθάνονται προσβεβλημένοι, όταν οι Βρυξέλλες εκδηλώνουν την πρόθεση να
επεκτείνουν τις προνομιακές τους σχέσεις προς ανατολάς με τα τρία κράτη του
Καυκάσου, τη Γεωργία, την Αρμενία, ακόμη και το Αζερμπαϊτζάν. Οι Ρώσοι δεν
μπορούν επίσης να δεχθούν ότι οι Βρυξέλλες ετοιμάζονται να δώσουν το πράσινο
φως στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, αλλά αρνούνται
να εξετάσουν το ενδεχόμενο μιας στενότερης συνεργασίας με τη Ρωσία.

Μένει…

… το πρόβλημα της Τσετσενίας. Οι κυβερνήσεις και ο Τύπος δεν παύουν να
εξαίρουν ένα κίνημα που οι σχέσεις του με την αλ-Κάιντα εντείνονται συνεχώς,
και που δεν κρύβει τη χρηματοδότησή του από τη Σαουδική Αραβία. Κανείς δεν
μπορεί να είναι βέβαια υπερήφανος για τη συμπεριφορά του ρωσικού στρατού στην
Τσετσενία. Για να καταστεί δυνατό όμως να επηρεαστεί η ρωσική στρατιωτική
ηγεσία, που δεν απειλεί παρά τους Τσετσένους, πρέπει να αναγνωριστεί στη Μόσχα
ο έλεγχος ενός εδάφους που της έχει αποδοθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Με
άλλα λόγια, πρέπει να σταματήσει ο παράλογος χορός των Λιλιπουτείων, γιατί μια
μέρα ο ρωσικός γίγαντας μπορεί να ξυπνήσει.