Ο σκληρός Aπρίλης του Γιάννη Mελωγιαννίδη

Ο σπουδαίος χορευτής Γιώργος Μελωγιαννίδης

Πέθανε χτες σε ηλικία τριάντα οκτώ χρόνων και κηδεύεται σήμερα στις 16.00, στο
νεκροταφείο Καισαριανής, ο έως πρόσφατα Πρώτος Χορευτής του Μπαλέτου της
Εθνικής Λυρικής Σκηνής και ένας από τους καλύτερους αν όχι ο καλύτερος Έλληνας
χορευτής του κλασικού χορού Γιώργος Μελωγιαννίδης.

Ο Γιώργος Μελωγιαννίδης που είχε αποπειραθεί χωρίς «επιτυχία» να βάλει τέρμα
στη ζωή του στις 27 Απριλίου του 2001 είχε μείνει σχεδόν «φυτό» για τρία
ολόκληρα χρόνια. Τους ανθρώπους του και τους φίλους του θα πρέπει να τους
ανακουφίζει ότι αναπαύτηκε.

Είχε γεννηθεί στην Τιφλίδα όπου και σπούδασε χορό πλάι στον σπουδαίο Δάσκαλο
Τσαμπουκιάνι. Έκανε το ντεμπούτο του με το Μπαλέτο της Όπερας της Τιφλίδας και
έγινε Πρώτος Χορευτής του. Στην Ελλάδα παλιννόστησε το 1989 και το 1992
εντάχτηκε στο Μπαλέτο της Λυρικής όπου είχε μια ταχύτατη άνοδο. Διακρίθηκε
αμέσως ως Πουκ στο «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» ενώ το όνομά του συζητήθηκε
ευρύτερα όταν χόρεψε στο Ηρώδειο, το καλοκαίρι του 1993, τον Τζον στον
«Ζορμπά». Χόρεψε σε ρόλους πρωταγωνιστικούς – Μπαζίλιο στον «Δον Κιχώτη»,
Γαλάζιο Πουλί στην «Ωραία κοιμωμένη», Αλί στον «Κουρσάρο»… – εντυπωσιάζοντας
με την υψηλή τεχνική του και την «ψυχή», το πάθος που είχε ο χορός του.

Άνθρωπος ιδιαίτερα ευαίσθητος, με την ευαισθησία των ανθρώπων της Διασποράς,
που αν και βαθύτατα Έλληνες βρέθηκαν στη γη των προγόνων τους για να
αντιμετωπιστούν με καχυποψία ως «Ρωσοπόντιοι», γεγονός που οδήγησε τους ίδιους
στην καχυποψία ώστε εύκολα να πληγώνονται, ο Μελωγιαννίδης, αν και η αξία του
αναγνωρίστηκε, αντιμετώπισε δυσκολίες που τον οδήγησαν σε προσωπική κρίση και
στο απεγνωσμένο διάβημα.