Tο Tέταρτο κουδούνι

«Fame Story in Concert».

Μην ξεράσω…

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Δημήτρης Λιγνάδης: η Χρονιά του, η φετινή.

Πολύ καλή η παράσταση του «Όσκαρ» του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ που έχει κάνει
στο «Ιλίσια – Βολανάκης» και που θα συνεχιστεί και μετά το Πάσχα, εύφορη,
υπέροχη η ερμηνεία του στον επώνυμο ρόλο – ένα δεκάχρονο παιδάκι αφοπλιστικά
συγκινητικό και σπαρταριστά αστείο και καθόλου «επιθεωρησιακό» κι ένας
αγνώριστος Λιγνάδης -, απολαυστική η «Βιομαγεία» του, η «συλλογική» παράσταση
που σκάρωσε εκ του μηδενός, μέσα απ’ τους αυτοσχεδιασμούς των ηθοποιών του,
του Ανδρέα Κοντόπουλου και της Εβίτας Ζημάλη – Μέγα Τάλαντο! -, και που το
κείμενό της υπογράφει η Μαριάννα Κάλμπαρη – κι αυτή θα συνεχιστεί μετά το
Πάσχα.

(Να μη σας πω για τον φροντιστή της παράστασης κ. Δημήτρη Μανιάτη ο
οποίος, σε… «έκτακτη συμμετοχή» ως «Βασίλης», – «κυριολεκτικά», όπως θα
έλεγαν στα τηλεοπτικά δελτία «ειδήσεων», – την «κλέβει»).

Όσο για το καλοκαίρι ο Δημήτρης Λιγνάδης θα είναι ο Μενέλαος στις
«Τρωάδες» της «Θεατρικής Διαδρομής» και του Διαγόρα Χρονόπουλου του οποίου θα
είναι και βοηθός στη σκηνοθεσία.

Έγραφα στο προηγούμενο «Τέταρτο Κουδούνι» ότι δεν είναι μόνον ο «Θείος
Βάνιας» του Τσέχωφ αλλά και το έργο του Φρανκ ΜακΓκίνες «Εργαζόμενα κορίτσια»
που ανέβηκαν εις διπλούν στα ελληνικά το φετινό χειμώνα.

Αμ είναι και δυο ακόμα έργα…

Ξέχασα το «Τέλος του παιχνιδιού» του Μπέκετ που επανέλαβε στα Χανιά με
την «Μνήμη» του ο Μιχάλης Βιρβιδάκης ενώ στην Αθήνα έως πρόσφατα το παρουσίαζε
η Ομάδα «Ηνίοχος» σε σκηνοθεσία Δέσποινας Μακρυδάκη στο θέατρο «Χορν», ως
Δεύτερη Σκηνή, και συνεχίζει να το παρουσιάζει το «Αμφι-θέατρο» σε σκηνοθεσία
Λήδας Τασοπούλου – άρα έχει τη φετινή «πρωτιά» με τρεις παραστάσεις.

Όπως ξέχασα και τον «Πρώτο έρωτα» του Σάμουελ Μπέκετ – του «θεατρικού
συγγραφέα της χρονιάς» φέτος στην Ελλάδα – που, αν και κείμενο πεζό, παίχτηκε
ήδη ως λιτός μονόλογος απ’ τον Πέρη Μιχαηλίδη σε σκηνοθετική επιμέλεια Εύρης
Σωφρονιάδου και θα επαναληφθεί στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» από 15 Απριλίου,
ενώ στο «Χώρα» τον ερμηνεύει, μονταρισμένο με κείμενα του Θάνου Σταθόπουλου
που υπογράφει τη θεατρική μεταφορά, επίσης ως μονόλογο, ο Κωνσταντίνος
Μαρκουλάκης σε σκηνοθεσία του Εμμανουήλ Κουτσουρέλλη – μια παράσταση και μια
ερμηνεία εξαιρετικές.

To «Τέταρτο Κουδούνι» έτοιμο είχε για σήμερα, απ’ την Τρίτη, ένα
πρωταπριλιάτικο ψέμα – αστείο. Για να τηρήσει το έθιμο. H ζωή, όμως, μερικές
φορές μπορεί ξαφνικά να φέρει τα πάνω-κάτω. Και να «γεννήσει», απ’ τη μια
στιγμή στην άλλη, γεγονότα «σαν» πρωταπριλιάτικο ψέμα. Γιατί μόνο ως
πρωταπριλιάτικο ψέμα – και μάλιστα εντελώς κακόγουστο – θα εκλάμβανα την
κουβέντα, αν μου λέγανε ότι σήμερα το απογευματάκι κηδεύεται η Ελευθερία
Βιδάκη, ένα κορίτσι μέσα στη ζωντάνια και το χιούμορ. Και όμως… Αλήθεια
είναι.

Νιώθω την ανάγκη λοιπόν να αποσύρω το «πρωταπριλιάτικο» και να μείνω
στο «σαν πρωταπριλιάτικο». Ένα νεύμα αποχαιρετισμού στην Ελευθερία που μας
άφησε. Μια ηθοποιό που πολύ εκτιμούσα και πίστευα. Μια ηθοποιό που ήταν κάτι
πολύ περισσότερο απ’ την «ηθοποιό των σίριαλ» που ήξερε ο πολύς κόσμος.

H Ελευθερία (στη φωτογραφία) ανήκε στη στόφα των Ταλαντούχων και μόλις της
έδιναν την ευκαιρία το αποδείκνυε. Τάλαντο φυσικό. Μια ηθοποιός ευφυής και
ουσιαστικά ευαίσθητη. Δεν πρόλαβε να μας το αποδείξει για άλλη μια φορά ως
Βεατρίκη στο σαιξπηρικό «Πολύ κακό για το τίποτα», ρόλο που είχε κλείσει, το
βράδυ πριν απ’ το μοιραίο πρωινό της Τρίτης, με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, της πατρίδας
της. H Κρήτη όμως «ζηλότυπα» θα την κρατήσει για πάντα κοντά της καθώς ο
Θέρισος δέχεται σήμερα στα χώματά του το σώμα της.

Ας σεβαστούμε το θρήνο των ανθρώπων που την αγάπησαν. Κι ας σιωπήσουμε.
Ας μην ψάχνουμε ως τυμβωρύχοι τα «γιατί» και τα «πώς». Το μυαλό όλων μας
κρύβει τις σκοτεινές πλευρές του που, κάποια στιγμή, σε κάποιους μας, μπορεί
ξαφνικά να φανερωθούν και να «εκραγούν». Ακόμα και στην πιο ευτυχισμένη στιγμή
μας.

Ως Γκρούσα του μπρεχτικού «Κύκλου με την κιμωλία» θα τη θυμάμαι
εγώ την Ελευθερία. Και όχι ως «αυτόχειρα». Κι όταν αυτό το μωράκι που είναι ο
γιος της και γιος του Γιώργου μεγαλώσει θα του λέω: «Οδυσσέα, ήταν καλή
ηθοποιός η μάνα σου».