|
|
|
|
Ίσως σας φαίνεται περίεργο που γράφω για ένα από τα παλαιότερα στέκια της
Αθήνας, του «Φιλίππου», σε μια εποχή κατά την οποία τα καινούργια εστιατόρια
έχουν κλέψει την παράσταση. Μέχρι πρόσφατα η Αθήνα ήταν μία πόλη γνωστή για
τις ταβέρνες της και για την καλή σπιτική κουζίνα που έβρισκε κανείς εκεί. H
λέξη «γαστρονομία», ελληνική μεν, δεν είχε θέση στην ψυχή του σύγχρονου Έλληνα
μέχρι τα τελευταία 10-15 χρόνια, όταν το επάγγελμα του σεφ άρχισε να γίνεται
της μόδας και ο κόσμος, κοσμογυρισμένος πια, απαιτούσε άλλα πράγματα στην
έξοδό του.
Πριν από λίγες ημέρες έπρεπε για επαγγελματικούς λόγους να πάω τέσσερις ξένους
επισκέπτες έξω για φαγητό. Είχαν ήδη πάει σε δύο πιο μοντέρνα ελληνικά
εστιατόρια και ήθελαν «παραδοσιακή» ελληνική κουζίνα, όχι όμως ταβέρνα. Στην
αρχή η επιθυμία τους με προβλημάτισε. Πού να τους πήγαινα;
Είχα χρόνια να επισκεφθώ το εστιατόριο του «Φιλίππου» στο Κολωνάκι, με τον
κλασικό του αέρα, την απλή του κομψότητα και το σημαντικότερο απ’ όλα, την
ωραία ελληνική κουζίνα του. Με την αισθητική κάποιας άλλης εποχής – μπορντό
τραπεζομάντιλα, εκρού τοίχοι και λίγα διακοσμητικά στοιχεία ήταν ό,τι έπρεπε.
H όλη εμπειρία ήταν σαν να βρισκόμουν ξαφνικά μέσα σε μια κάψουλα που έχει
παγιδέψει τον χρόνο, ένα εστιατόριο που δεν το επηρέασαν οι τάσεις της μόδας,
με σερβιτόρους που φορούν την πατίνα του χρόνου, θυμίζοντας τους σερβιτόρους
πριν από 2-3 δεκαετίες στο Σύνταγμα. Το φαγητό ήταν μια ευχάριστη έκπληξη,
καλοφτιαγμένο, νοστιμότατο, σπιτικό και σε ελκύει απ’ έξω, αφού τα αρώματα
ευωδιάζουν από την Πλουτάρχου μέχρι την πόρτα τους. H παλιά Αθήνα έχει τη χάρη
της!
Μας άρεσαν όλα όσα δοκιμάσαμε με μελιτζάνες, από την κλασική και πλούσια
μελιτζανοσαλάτα μέχρι τον υποδειγματικό μουσακά και την ψημένη με τυριά
μελιτζάνα, από τα πιο «μοντέρνα» πιάτα που υπάρχουν στον μεγάλο κατάλογό τους.
Οι ντολμάδες θύμιζαν μαγειρική της γιαγιάς, οι πίτες ήταν αρωματικές και
χορταστικές και η γκάμα των μαγειρευτών εντυπωσιακή. Δοκιμάσαμε μία από τις
πιο «δημιουργικές» συνταγές, ένα ορεκτικό με χταποδάκι, τουρσιά και βινεγκρέτ
μουστάρδας – ωραία. Το κλασικότατο αρνάκι φρικασέ και το κουνέλι με σάλτσα
λεμονιού ήταν τρυφερότατα. Το καλαμαράκι με την κλασική πολίτικη γέμιση (ρύζι,
κουκουνάρια, σταφίδες) είναι ένα πιάτο που έχει εξαφανιστεί από το σπιτικό
ρεπερτόριο, επειδή η παρασκευή του είναι χρονοβόρος.
Ο χρόνος έχει περάσει με γλυκό τρόπο εδώ, η επιτυχία φανερή – τόσο που το
εστιατόριο κλείνει τα Σάββατα. Ίσως κάτι έχουμε να μάθουμε ακόμα από τους
παλιούς!
«Φιλίππου»: Ξενοκράτους 19, Κολωνάκι, τηλ. 210-7216.390
