[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Παρανάλωμα του πυρός κινδυνεύει να γίνει πλέον η ευρύτερη περιοχή της Μέσης
Ανατολής καθώς, μετά την εστία έντασης του Ιράκ, το Ισραήλ φρόντισε να
δημιουργήσει και νέους κινδύνους, δολοφονώντας τον πνευματικό ηγέτη της Χαμάς,
τον παράλυτο και γηραιό σεΐχη Αχμέντ Γιασίν.

Την επιχείρηση της δολοφονίας οργάνωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ
Σαρόν, δείχνοντας καθαρά με αυτόν τον τρόπο και στους συμπολίτες του και στους
Παλαιστινίους και στη διεθνή κοινότητα ότι δεν επιθυμεί συνομιλητή σε
ειρηνευτική διαδικασία, αλλά εξάλειψη του «εχθρού».

Φυσικά, το μόνο που δεν θα καταφέρει ο κ. Σαρόν είναι να περιορίσει τις
επιθέσεις αυτοκτονίας. H δολοφονία του Γιασίν έχει προκαλέσει όχι μόνον την
οργή της Χαμάς, αλλά ολόκληρου του παλαιστινιακού λαού, γεγονός που μαθηματικά
οδηγεί στη γένεση περισσοτέρων καμικάζι θανάτου.

Τους κινδύνους αυτούς είδε όλη η διεθνής κοινότητα, όπως η Ευρωπαϊκή
Ένωση (περιλαμβανομένης της Ελλάδας), αλλά δεν τους είδε η Ουάσιγκτον. H
προεκλογική περίοδος την οποία διάγει ο πρόεδρος Μπους μπορεί να αποτελεί ένα
άλλοθι, αλλά στην πραγματικότητα η Ουάσιγκτον έχει δώσει το πράσινο φως στον
κ. Σαρόν να χειρισθεί το Μεσανατολικό όπως νομίζει.

Στο ελληνικό Κοινοβούλιο η συζήτηση και η ψηφοφορία επί των
προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης ολοκληρώθηκαν χωρίς καμία ουσιαστική
έκπληξη. Σε γενικές γραμμές, τα στελέχη της αντιπολίτευσης κινήθηκαν σε
επιθετικούς τόνους – πρωτοστατούντων των κ.κ. Πάγκαλου και Βενιζέλου – ενώ τα
στελέχη της κυβέρνησης επιχείρησαν να κινηθούν διαλλακτικά.

Όπως λένε οι γνωρίζοντες, στρατηγική της κυβέρνησης είναι να
καταλογίσει ευθύνες στους προκατόχους της σε τρία τουλάχιστον μεγάλα μέτωπα –
το Κυπριακό, την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων και την Οικονομία.

Θα μπορούσε να είναι αναμνηστική φωτογραφία. Ο Άλβαρο ντε Σότο
φωτογραφίζεται έχοντας δεξιά του τον Ραούφ Ντενκτάς και αριστερά του τον Τάσσο
Παπαδόπουλο. Οι συνομιλίες έληξαν χωρίς σπουδαία αποτελέσματα και ο κατοχικός
ηγέτης δήλωσε ότι δεν θα πάει στη Λουκέρνη για την τελική φάση των
διαπραγματεύσεων. Έτσι, ο Κύπριος ηγέτης θα έχει πιθανόν απέναντί του τον
«πρωθυπουργό» του ψευδοκράτους και όχι τον κατοχικό ηγέτη.