Ο Tζόνι πήρε τ’ όπλο του

Ντυμένος στα μαύρα και οπλισμένος σαν αστακός, ο Τζόνι Ντεπ κλέβει την παράσταση από τον Αντόνιο Μπαντέρας στην περιπέτεια «Κάποτε στο Μεξικό»

Τζόνι Ντεπ ντουμπλ φας. Ως… Κιθ Ρίτσαρντ των Rolling Stones στους «Πειρατές
της Καραϊβικής», ως Τζορτζ Τένεντ τής CIA στο «Κάποτε στο Μεξικό»!

Και από τους δύο ποιον προτιμάς;

«Τις french fries» (πατάτες τηγανητές)!

Το χιούμορ είναι η καλύτερη άμυνα. Και ο άτακτος Τζόνι, που για πρώτη φορά
στην καριέρα του συνέδεσε το όνομά του με δύο άκρως commercial movies,
αντιμετωπίζει τα πάντα με πλάκα. Ακόμα και την πολιτική. Ας πούμε, τον ρωτάς:

Γιατί french και όχι freedom fries; (η μετατροπή στο αμερικανικό
«μενού» του french σε freedom fries καταχωρήθηκε στην Ιστορία ως η
γελοιωδέστερη αντίδραση του Πενταγώνου στην αντίθεση της Γαλλίας για την
εισβολή στο Ιράκ)

«Γιατί με τον Τζορτζ Μπους δεν με συνδέει τίποτα. Ούτε καν οι τηγανητές
πατάτες»

Γι’ αυτό προτιμάς να είσαι κάτοικος Παρισιού;

«M’ αρέσει να αισθάνομαι ως μέλος φυλής Τσιγγάνων»

Είναι και η σχέση σου με τη Βανέσα Παραντί.

«Κυρίως αυτό. Είναι και τα παιδιά. Αλλά σύντομα σκέφτομαι να μετακομίσουμε για
λίγο στο Λος Άντζελες. Να γνωρίσουν από κοντά τους… εχθρούς»

Σαν τους Ινδιάνους με τους πιστολέρος.

«Μα, δεν βλέπεις πώς είμαι ντυμένος;»

Είχε δίκιο. Με χαϊμαλιά, δαχτυλίδια και… κρόσσια παντού. Όμως στο «Κάποτε
στο Μεξικό» (που από τις 26 Μαρτίου θα προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες)
αλλάζει διαρκώς αμφίεση και στυλ.

H γκαρνταρόμπα στο γουέστερν τού Ροντρίγκες είναι γιγαντιαίων διαστάσεων.

«Το εμπνεύστηκα από τους πράκτορες της CIA. Κομψοί, καλοντυμένοι,
φρεσκοξυρισμένοι, με καλούς τρόπους. Business men με τα όλα τους. Ψυχροί,
σκληροί και αδίστακτοι. Στον τόνο της φωνής, στην ευγένεια, στους τρόπους.
Είναι ικανοί να απολαμβάνουν το χαβιάρι τους και την ίδια στιγμή να πυροβολούν
με Μάγκνουμ ένα ξυπόλητο παιδί»

Μια συνωμοσία εξυφαίνεται εις βάρος της νόμιμης κυβέρνησης του Μεξικού. Ένας
στρατηγός, παρέα με τον μεγαλύτερο έμπορο ναρκωτικών, σχεδιάζουν να ανατρέψουν
τον πρόεδρο. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ένας πράκτορας της CIA
(Τζόνι Ντεπ) θα στρατολογήσει περιπλανώμενο Ελ Μαριάτσι (Αντόνιο Μπαντέρας),
έναν σούπερμαν των όπλων και της κιθάρας. Οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες και
άκρως διασκεδαστικές.

Ένα κομμάτι είναι δικό σου.

«Το έγραψα σε 9 ημέρες και το έστειλα με e-mail στον Ρομπέρτο»

Κάπου είχες πει ότι ο Μάρλον Μπράντο είναι ο μέντοράς σου.

«A, ναι. Στους “Φυγάδες τού Μιζούρι”, που φορούσε φουστάνια παριστάνοντας τον
ψυχρό εκτελεστή. Οι πράκτορες της CIA είναι ό,τι χειρότερο μισώ στη ζωή μου.
Γι’ αυτό ήθελα να τους παραστήσω όσο περισσότερο “ψεύτικους” γίνεται. Όλα πάνω
μου είναι fake. Όλα, εκτός από το… μουστάκι»!

Σινεμά σαν χάμπουργκερ

Πιο πέρα, στο διπλανό τραπέζι, ο Ρομπέρτο Ροντρίγκεζ – ο σκηνοθέτης τού
«Μεξικό» – με καουμπόικο καπέλο, μπότες με σπιρούνια και ινδιάνικο, δερμάτινο
σακάκι. Εξωτερικά μοιάζει με… «παιδοβούβαλο». Εσωτερικά με ζωντανό
ηλεκτρονικό υπολογιστή!

«Όταν ο θεατής διαβάσει το όνομα “Ρομπέρτο Ροντρίγκεζ” ξέρει πολύ καλά πως
πρόκειται να φάει ένα γρήγορο junk food. Προτιμώ τη φαντασία, τα Μίκι Μάους,
την πλάκα, τη δράση. Κάνω ταινίες “πλαστικές” και μου αρέσει. Για να σου πω
την αλήθεια, θα γούσταρα να γύριζα δύο ταινίες ταυτοχρόνως μέσα σε διάστημα
δύο εβδομάδων. Το σινεμά για εμένα είναι χάμπουργκερ. Το “στέικ ταρτάρ” το
αφήνω για τον Γκοντάρ».

INFO

H αβάν πρεμιέρ τού τάκο-γουέστερν «Κάποτε στο Μεξικό» θα πραγματοποιηθεί αύριο
στις 12 το μεσημέρι στον «Απόλλωνα».