«Τον έψαξα στα πέρατα του κόσμου…»..

Δεν γνωρίζει παρά ελάχιστα πράγματα γι’ αυτόν αλλά όσα ξέρει τού είναι

αρκετά για να τον αναζητεί όπου σταθεί και όπου ταξιδεύει! Ο πλοίαρχος Πέτρος

Κουσουρής έχει «αφιερώσει» τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του στην αναζήτηση

ενός σκοτεινού ανθρώπου «που στο πέρασμά του δεν αφήνει ούτε τη σκιά του» όπως

ομολογεί πικρόχολα στα «NEA».

Αγνοούσε την ύπαρξή του μέχρι και τη 16η Ιουνίου του ’98 – τότε που ως

επικεφαλής μιας ομάδας κρανοφόρων και ροπαλοφόρων ακροδεξιών σήκωσε το

δάκτυλο, είπε τη μαγική λέξη «αυτόν» και έδειξε τον 24χρονο φοιτητή της

Φιλοσοφικής Δημήτρη Κουσουρή που αμέριμνος έπινε καφέ με δυο φίλους του σε μια

καφετέρια απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Μία ώρα αργότερα, βρήκε το παιδί του «να ψυχορραγεί σε ένα ράντζο στο KAT όπου

τον είχαν απλά μεταφέρει, με εφτά συντριπτικά κατάγματα στο κρανίο και το ένα

του μάτι πεταμένο έξω. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που είχε σημασία ήταν να τον

σώσω και αυτό έκανα – υπέγραψα και τον μετέφερα στο Ιατρικό Κέντρο γιατί στο

KAT υπήρχε μόνο ένας εφημερεύων γιατρός και επί 4 ώρες δεν του προσφέρθηκε

ούτε στοιχειώδης ιατρική βοήθεια! Λίγες μέρες αργότερα, όταν σταθεροποιήθηκε η

κατάστασή του και ξεπεράστηκε ο κίνδυνος ζωής, έδωσα έναν όρκο και μια

υπόσχεση στον εαυτό μου. Να κάνω σκοπό ζωής την ανακάλυψη του ενόχου και να

αποδοθεί δικαιοσύνη, ώστε να μην ξανασυμβεί ποτέ ξανά παρόμοια τραγωδία σε

άλλη ελληνική οικογένεια…»

Ανιψιός του Αδαμάντιου. Έτσι έμαθε όλα όσα χρειαζόταν. Το όνομά του:

«Τον λένε Αντώνιο Ανδρουτσόπουλο και είναι γνωστός με το ψευδώνυμό

“Περίανδρος”». Την ιδιότητά του: «Είναι επαγγελματίας κρανοφόρος τραμπούκος

και τότε ήταν αντιπρόεδρος της Χρυσής Αυγής». Την ηλικία και καταγωγή του:

«Τώρα πλησιάζει τα 40 και είναι γόνος γνωστής οικογένειας του Ψυχικού, ανιψιός

του πρωθυπουργού της χούντας Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου. Είναι σόι το

βασίλειο…» Τις διασυνδέσεις του: «Έχει πολλές, φυσικά και στην Αστυνομία!

Δύο μέρες μετά την έκδοση εντάλματος σύλληψής του, έφυγε σαν κύριος με το

διαβατήριό του από το αεροδρόμιο του Ελληνικού(!) για Κύπρο. Και από εκεί,

όπως λέγεται, για το Καράκας της Βενεζουέλας…»

Χρέος τιμής. Ο πλοίαρχος Πέτρος Κουσουρής θα συνεχίσει τον προσωπικό

του αγώνα για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του Αντώνη Ανδρουτσόπουλου «όσο

υπάρχω, όσο ζω. Είναι χρέος τιμής που έχω απέναντι στο παιδί μου – ένα χρέος

που πήρα από την Πολιτεία, αφού εκείνη το αποποιήθηκε. Θέλω να ελπίζω ότι ο

νέος υπουργός Δημόσιας Τάξης, με τον οποίο σύντομα θα επιδιώξω μια συνάντηση,

θα δείξει ουσιαστικό ενδιαφέρον για το θέμα και ότι υπάρξει κάποια

κινητοποίηση…»

Δεν νιώθει μίσος, ούτε τους βρίζει

Ο Δημήτρης δεν μιλάει εύκολα για την απίστευτη περιπέτειά του, αλλά, όπως

πιστεύει ο πατέρας του, «την κουβαλά μέσα του. Δεν είναι κάτι που μπορεί

κανείς να ξεπεράσει εύκολα. Μπορεί να μην έχει πια προβλήματα υγείας αλλά

εξακολουθεί να έχει μερική παραμόρφωση στο μέτωπο και χρειάζεται να υποστεί

ένα σοβαρό χειρουργείο για αισθητική ανάπλαση του κρανίου – κάτι που ο ίδιος

επέλεξε να κάνει μετά το τέλος των σπουδών του… Είναι ένας άνθρωπος που δεν

νιώθει μίσος ούτε χρησιμοποιεί βαριά λεκτικά σχήματα για τους τραμπούκους που

του επιτέθηκαν…»

Ούτε ο πατέρας του νιώθει μίσος, «μονάχα λύπη για το κατάντημα ορισμένων

ανθρώπων. Και αυτό που θα ‘θελα να μάθω, όταν συλληφθεί ο “Περίανδρος”, που

έχει να δώσει λόγο για τρία κακουργήματα αλλά και τα ονόματα των συνενόχων

του, είναι γιατί κάποιοι αποφασίζουν στα καλά καθούμενα να σκοτώσουν στο ξύλο

τρία άγνωστά τους παιδιά που δεν τους έβλαψαν ποτέ και απλά κάθονται στη

λιακάδα και πίνουν καφέ…»

Αν δεν εντοπιστεί και συλληφθεί ο Αντώνης Ανδρουτσόπουλος – είναι ο μόνος που

αναγνωρίστηκε από τα θύματα που χτυπήθηκαν από τους υπόλοιπους από πίσω -,

δίκη για τα αιματηρά επεισόδια της 16ης Ιουνίου δεν θα γίνει ποτέ και η

Δικαιοσύνη θα παραμείνει θεότυφλη…

«Θα συνεχίσω να τον αναζητώ μόνος μου…»

Ταξίδεψε ο ίδιος ο Πέτρος Κουσουρής στη Νότια Αμερική – στη Βενεζουέλα αλλά

και στη γειτονική Κολομβία: «Έκανα την προσωπική μου έρευνα σε όλες τις

αρμόδιες τοπικές Αρχές – του αεροδρομίου και της αστυνομίας – στις οποίες

κατέφυγα και ζήτησα βοήθεια. Από τις υπηρεσίες ελέγχου διαβατηρίων και των δύο

χωρών δεν προκύπτει να έχει περάσει τα σύνορά τους ο Αντώνιος Ανδρουτσόπουλος.

Αν τελικά αποδειχθεί ότι ο «Περίανδρος» κατέφυγε για ένα διάστημα εκεί, είμαι

βέβαιος ότι χρησιμοποίησε πλαστό διαβατήριο. Και κάποιοι από τις δικές μας

κρατικές υπηρεσίες τού το προμήθευσαν για να τον διευκολύνουν…»

H Αστυνομία; Επέστρεψε απογοητευμένος από την αναζήτηση του

«Περίανδρου» στη Νότια Αμερική που έξι χρόνια τώρα ούτε η Ιντερπόλ δεν έχει

καταφέρει να εντοπίσει σε καμία χώρα: «Δεν έχω παραιτηθεί από την προσπάθειά

μου ούτε στιγμή. Εγώ και η οικογένειά μου ζούμε τόσα χρόνια στο σκοτάδι, μας

αξίζει λίγο φως. Αυτή η ιστορία είναι για όλους μας ένας εφιάλτης που

συνεχίζεται. Προσωπικά είμαι ένα ράκος. Αλλά δεν το βάζω κάτω… Συνεχίζω την

αναζήτησή μου όπου μπορώ και με όποιον τρόπο. Συγκεντρώνω όλες τις πληροφορίες

που υπάρχουν και αξιοποιώ και την τελευταία. Είμαι σίγουρος πια ότι ο

“Περίανδρος” βρίσκεται τουλάχιστον τα τρία – τέσσερα τελευταία χρόνια στην

Ελλάδα – κάποιοι τον είδαν στον Βόλο, κάποιοι στην Αρκαδία, στην Τρίπολη,

κάποιοι στην κηδεία του δικτάτορα Παπαδόπουλου! Μόνο η Ελληνική Αστυνομία δεν

μπορεί να τον εντοπίσει…»

Απερίγραπτος εμπαιγμός. Έχει κάνει αμέτρητες κινήσεις, έχει παλέψει να

δει – και έχει δει – τους δυο προηγούμενους υπουργούς Δημόσιας Τάξης αλλά και

τους αρχηγούς και υπαρχηγούς της ΕΛ.ΑΣ., πήρε από όλους διαβεβαιώσεις «ότι θα

πέσει φως στο απόλυτο σκοτάδι των ερευνών που έμειναν δυστυχώς υποσχέσεις και

ποτέ δεν έφτασε στα χέρια μου μια γραπτή ενημέρωση, ως όφειλαν να κάνουν…

Έχω υποστεί έναν απερίγραπτο εμπαιγμό από την πλευρά των κρατούντων. Από όλα

τα στοιχεία που έχω συγκεντρώσει και έχω καταθέσει με διάφορα υπομνήματα στην

Ασφάλεια και στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης έχω πεισθεί πλέον ότι ο “Περίανδρος”

και η ομάδα του χρησιμοποιήθηκαν σαν εκτελεστικό όργανο κάποιας “ομάδας” μέσα

στην Αστυνομία. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν απέναντι δύο διμοιρίες των MAT,

μέσα στην καφετέρια ένας αστυνομικός – ο άντρας της ιδιοκτήτριας – και να μην

αντιδράσει κανείς… Εκτός κι αν ήταν όλοι κωφοί και τυφλοί!»

Προσχεδιασμένη επίθεση που τον έστειλε στην Εντατική

Ο άγριος ξυλοδαρμός του Δημήτρη Κουσουρή και των φίλων του Ηλία Φωτιάδη και

Γιάννη Καραμπατσόλη από τα μέλη της Χρυσής Αυγής είχαν συγκλονίσει τον Ιούνιο

του ’98. H επίθεση ήταν προσχεδιασμένη και σχεδόν «επιτυχής». Από το πρωί

εκείνης της ημέρας οι Χρυσαυγίτες έλεγαν ότι θα χυθεί αίμα. Και χύθηκε…

Ο Δημήτρης Κουσουρής ήταν τότε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ και

πρόεδρος του Δ.Σ. της Φιλοσοφικής Σχολής. Στα δικαστήρια της Ευελπίδων βρέθηκε

μαζί με άλλους φοιτητές και εκπαιδευτικούς προκειμένου να συμπαρασταθούν σε 9

συλληφθέντες που θα οδηγούνταν στον ανακριτή για επεισόδια που είχαν γίνει έξω

από εξεταστικό κέντρο στην Πατησίων. Την ίδια περίπου ώρα, σε διπλανή αίθουσα

εκδικαζόταν υπόθεση έξι μελών της Χρυσής Αυγής και υπήρχε δυναμική παρουσία

και νεαρών από τον ακροδεξιό χώρο… H υπόθεση των Χρυσαυγιτών αναβλήθηκε, ο

διοικητής των MAT με ισχυρή δύναμη τους «συνόδευσε» έως την οδό Μουστοξύδη,

αλλά εκείνοι επανήλθαν με κράνη έξω από τα δικαστήρια είκοσι λεπτά αργότερα

και στις 4.45 το απόγευμα επιτέθηκαν με ξύλα και σιδερένιους λοστούς στους

τρεις φοιτητές και με ιδιαίτερη μανία κατά του Δημήτρη Κουσουρή…

Ο 24χρονος φοιτητής έδωσε πραγματική μάχη για τη ζωή του στην Εντατική και

νίκησε, αφού, όπως λέει ο πατέρας του, «ήταν πάντα παλικάρι. Σε σύντομο

χρονικό διάστημα κατάφερε να επιστρέψει στις σπουδές του και να τελειώσει με

άριστα. Για το μεταπτυχιακό του προτίμησε τη Γαλλία, όπου βρίσκεται ακόμα, και

σε λίγο θα τελειώσει και το διδακτορικό του στην Ιστορία… Βρίσκεται σε μια

καμπή της ζωής του, σύντομα θα πρέπει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Προσωπικά

νιώθω ότι όσο ο παρ’ ολίγον δολοφόνος του παραμένει ελεύθερος και ατιμώρητος,

υπάρχει ακόμα κίνδυνος για τη ζωή του…»