Mε πυξίδα στον Nότο

Εκτός χρόνου, τόπου και εκτός κυκλώματος. Άσχετο δηλαδή με τις τελευταίες
εξελίξεις και ανάμεσα στις ανεξάντλητες θεωρίες της σχετικότητας, το έργο εδώ
σήμερα μοιάζει τελικά να έχει κάποιο νόημα… Καθώς ο ήλιος έκαιγε ακόμη πάνω
από τα κεφάλια τους, οι κάννες κάπνιζαν σαν ξεχασμένα τσιγάρα και μια
βουβαμάρα είχε απλωθεί στο κοινό. Οι δυο μονομάχοι σκέκονταν όρθιοι και
άρχισαν να σφυρίζουν… Ο κόσμος, στο μεταξύ που παρακολουθούσε, είχε ζαλιστεί
για τα καλά από τον ήλιο.

«Youth & Young Manhood», Kings of Leon (BMG)

Οι Kings of Leon μοιάζουν να ξημέρωσαν στο χθες, αλλά είναι ακριβώς σήμερα

Με κάποιες συγκινήσεις και ροκενρόλ, με σημάδια του Νότου, μακριά μαλλιά και
κάπως τραβηγμένη προφορά, οι Kings of Leon έχουν όλα τα φόντα να είναι ροκ
σταρ. Αν ήταν, δηλαδή το 1960. Που περίπου είναι, δεδομένης της ολικής
επαναφοράς του στυλ και του μουσικού πατρόν που αντιγράφεται κατά κόρον. Το
έργο το έχουμε ξαναδεί (και, συγγνώμη, μήπως είναι το πρώτο;). H επιστροφή στα
κεντρικά αφορά το ακμαίο και πάλι ροκ του Νότου, σε «παγωμένη» εικόνα, ελαφρά
κουνημένη, γιατί Νότος είναι, κουνάει. Αν οι Lynard Skynard και οι Allman
Brothers έσπειραν, οι Kings of Leon θέρισαν. Σαν να μην είχε περάσει από το
χωράφι αλωνιστική μηχανή, ούτε και το αποτύπωμα του εκφυλισμένου ροκ στην
εκατοστή τρίτη μετάλλαξή του.

Τα πράγματα (ενίοτε) είναι όπως φαίνονται. Οι Kings πάλι δεν είναι παρά
τέσσερα μέλη της οικογένειας Φόλογουιλ, εκ των οποίων τρία αδέλφια, ο Νέιθαν,
ο Καλέμπ και ο Τζέαρντ, μαζί με τον εξάδελφο Μάθιου, που μεγάλωσαν κοντά στον
ευαγγελιστή πατέρα τους, ο οποίος δίδασκε τον λόγο του Θεού από πόλη σε πόλη,
πέρα – δώθε, στον Τενεσί. Τα παιδιά μεγάλωσαν, άφησαν μουστάκια και μαλλιά και
ευαγγελίστηκαν το πνεύμα του ροκ, σαν να το είδαν στο ύπνο τους και τάχτηκαν
να το υπηρετούν. Εκεί όμως που κέρδισαν το παιχνίδι και άφησαν τους υπόλοιπους
με τις εντυπώσεις και τη δεύτερη καταμέτρηση ήταν ακριβώς στην ουσία της
υπόθεσης: είναι αυθεντικοί έως το κόκαλο, διαφορετικοί (επιτέλους!!) και
προσιτοί, τίποτε το μυστήριο γύρω από την ασυνήθιστη ύπαρξή τους. Χωρίς λεφτά,
χωρίς σπίτι, χωρίς δασκάλους και σχολεία, με κάτι δίσκους από δεύτερο χέρι και
με μια καριέρα μπροστά τους από ‘δώ ίσα με με το Μέμφις. Τώρα, αν κάπου
στρίψουν και επιστρέψουν στο χωράφι, δεν το εγγυάται κανείς.

«The Best of» LeAnn Rimes (Warner)

Μόλις στα 13 της χρόνια και αρκετά χρόνια πριν από τα Pop Idols η Λίαν Ράιμς
βρέθηκε αντιμέτωπη με προοπτικές καριέρας. Μερικοί είπαν τότε πως το όμορφο
αυτό κορίτσι είχε κάτι από το μεγαλείο τής Πάτσι Κλάιν, που ακόμη και λίγο να
ήταν, ήταν πολύ. Ένας συνδυασμός αθωότητας και ωριμότητας σε συσκευασία σέξι
ξανθιάς, η οποία συστήθηκε στον κόσμο με το «Blue» στην αρχή και πολλά άλλα
χρώματα πιο κάτω. H Λίαν, όπως και άλλες μεγάλες κυρίες της κάντρι – δείτε
Φέιθ Χιλ και Σανάια Τουέιν – απομακρύνθηκε από την κάντρι για τα μεγάλα
ακροατήρια (τώρα που είναι «κουλ» η κάντρι, αναρωτιέμαι τι θα κάνουν), αλλά
όχι τόσο ώστε να βρεθεί κοκκινοσκουφίτσα στο άγριο δάσος. Στο δάσος, εδώ,
μαζεύει εκείνα τα μουσικά που συνόδεψαν τη λάμψη της, τα «καλύτερά της», από
όπου δεν λείπει και το «Crazy» της Πάτσι Κλάιν (γραμμένο από τον Γουίλι
Νέλσον), γιατί ποιος θέλει να χάσει την εύνοια των θεών;

«Big Fish» OST (Sony)

H φλόγα του αμερικανικού Νότου «καίει» και ροδοκοκκινίζει τη μουσική της
ταινίας του Τιμ Μπέρτον «Big Fish», που – δεν υπάρχει περίπτωση, δεν το
συζητάμε – ήταν από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, ένας γλυκόπικρος,
θεότρελος «Τιτανικός» στα δικά μας μέτρα. Αν η υπογραφή του Ντάνι Έλφμαν,
σταθερού συνεργάτη του σκηνοθέτη και μαέστρου των συγκινήσεων, είναι η μία
εγγύηση, η άλλη είναι σίγουρα η επιλογή των τραγουδιών χωρίς προκαταλήψεις και
πολύ κοντά στις απίστευτες πολύχρωμες ιστορίες του σεναρίου. Όπου η φαντασία
του Μπέρτον ενώνει Pearl Jam και Allman Brothers, Μπινγκ Κρόσμπι και Canned
Heat, Μπάντι Χόλι και εκείνο το α λα 60ς μελωδικό «Twice The Love», το
τραγούδι των Σιαμαίων, από στιγμές της ταινίας που θα αφήσουν ηχώ και στη
μουσική και στην εικόνα.

Και άλλοι τόποι

* Περιήγηση και περισυλλογή… ο αληθινός δρόμος για το ροκενρόλ: http: //www.kingsofleon.com.

* http:
//www.randomhouse.com/features/billbryson/. Μια βόλτα στην εξοχή, αλλά και
στη «Χαμένη Ήπειρο» για οδοιπόρους με ροκ κατάρτιση. Στα βήματα του Μπιλ
Μπράισον, ταξιδιωτικού «πράκτορα» και διάσημου για τις αντοχές του στον δρόμο
συγγραφέα.

* Ο Τιμ Μπάρτον κρατάει σημειώσεις – http: //www.timburton.com – που θα
αποκαλύψει σε λίγο.

* http:
//www.timburtoncollective.com. Αν και οι φανατικοί φαν θα βρουν εδώ ό,τι
ψάχνουν για τον Τίμοθι Γουίλιαμ Μπάρτον από το Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας.