|
Το Αιγάλεω με λευκές φανέλες και μπλε παντελονάκια, τον Μάρτιο του 1960 στο γήπεδο Νέας Φιλαδέλφειας. Όρθιοι (από αριστερά): Μαραμενίδης, Αντύπας, Μπαλλαρίνης, Κουλίδης, Κανελλόπουλος, Τσικνάκος. Καθιστοί (από αριστερά): Χανιώτης, Χατζημιχαήλ, Καραβοκυράκος, Γιαφάλογλου και Σταμπούλογλου
|
Έχει πολύ ισχυρές βάσεις, μακρά ιστορία και δυνατή ποδοσφαιρική παράδοση ο
A.Ο. Αιγάλεω, του οποίου η ίδρυση τοποθετείται στο 1931. Όμως, η πορεία της
ομάδας αρχίζει ουσιαστικά την περίοδο 1946-1947, με τη συγχώνευση τεσσάρων
σωματείων της περιοχής: A.E. Ιεράπολης, A.E. Πυριδιτοποιείου, Φοίνικα και
Ένωσης Αγίου Σπυρίδωνα. Το Αιγάλεω συμμετείχε τότε στο πρωτάθλημα Γ’
κατηγορίας Αθηνών, ενώ τα δύο επόμενα χρόνια έπαιζε στη B’ κατηγορία και
αναδείχθηκε πρωταθλητής επί συνόλου 20 ομάδων. Την περίοδο 1951-1953
συμμετέχει στην A2 κατηγορία και το 1954 αναδεικνύεται πρωταθλητής στην
κατηγορία αυτή, για να ανεβεί στην A’ Αθηνών όπου αγωνίζεται πλέον με
αντιπάλους τους Παναθηναϊκό, AEK, Πανιώνιο, Απόλλωνα, Αστέρα, Φωστήρα και
Έσπερο. Μέχρι το 1960 η ομάδα συμμετέχει επιτυχώς στην A’ κατηγορία και την
ίδια χρονιά, με την καθιέρωση του θεσμού της B’ Εθνικής κατηγορίας, πέτυχε την
άνοδό της σε αυτή την κατηγορία. Από τότε οριοθετείται μια νέα νικηφόρα πορεία
του Αιγάλεω έως το 1975, με άνοδο στο πρωτάθλημα A’ Εθνικής κατηγορίας.
Στη δεκαετία 1950-1960, το Αιγάλεω ανέδειξε πολύ σημαντικούς ποδοσφαιριστές
που φόρεσαν τη φανέλα μεγάλων ομάδων της Αθήνας και του Πειραιά, ενώ παράλληλα
αγωνίστηκαν και με την Εθνική μας ομάδα: Λάμπης Σεραφείδης και Σάββας
Παπάζογλου (Απόλλωνα) Μίλτος Παπαποστόλου, Γιάννης Μαρδίτσης, Μανώλης
Κανελλόπουλος (AEK), Δημήτρης Γράφας (Εθνικό) Στέλιος Σεραφείδης (AEK), Ξένος
(Εθνικό), Χατζητσοπάνης (Παναθηναϊκό), Ματάκης (Παναθηναϊκό), Αρώνης (Εθνικό),
Ξένος και Ζουμπούλης (Παναιγιάλειο). Στη δεκαετία 1960-1970, το Αιγάλεω
συνέχισε να αναδεικνύει σπουδαίους παίκτες και να ενισχύει τους «μεγάλους»:
Κουλίδη και Κανελλόπουλο (AEK), Πανουσάκη και Ροκίδη (Παναθηναϊκό), Φανή
(AEK), Διαμαντόπουλο, Πουπάκη, Σταυρόπουλο (Ολυμπιακό), Ρουμελιώτη (Αχιλλέα
Τρικάλων).
Στη δεκαετία 1950-1960, αξίζει να αναφερθεί η παρουσία του Τρύφωνα Τζανετή ως
τεχνικού ηγέτη, ο οποίος ανέδειξε και αξιοποίησε μεγάλα ταλέντα που αποτέλεσαν
τη βάση της ομάδας: Αντύπα, Τούση, αδελφούς Μανώλη και Παντελή Τσάπο,
Ρουμελιώτη, Θεοδωρίδη, Τσικνάκο, Τσάγκο, Μαραμενίδη, Καραβοκυράκο, Μπαλαζίδη,
Λιβανό, Κουφάκη, Σκουλαρίκη, Αποστολίδη, Ντουντούμη και άλλους πολλούς.
Μεταξύ 1965-1975, το Αιγάλεω διαθέτει ίσως την καλύτερη ενδεκάδα όλων των
εποχών, στην ιστορία του. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετακόμισε από το γνωστό
γήπεδο με τις «Λαμαρίνες» και εγκαταστάθηκε μόνιμα στο μεγάλο στάδιο της οδού
Θηβών.
Την περίοδο 1968-1969 τερμάτισε στην 7η θέση του πρωταθλήματος A’ Εθνικής και
αργότερα συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο. Στη δημιουργική
δεκαετία 1965-1975 αγωνίσθηκαν ως βασικοί παίκτες: Ντουντούμης, Πουπάκης,
Μητρόπουλος, Μπαλλαρίνης, Λυκουρίνος, Γρίμμας, Ζαντέρογλου, Ιορδάνου, Ηλιάδης,
Λάρδας, Γιαννακόπουλος, Κυριακίδης, Εξωμανίδης, Τσιαμπουρής, Κομιανίδης,
Μαρκόπουλος, Ρουμπιάνης, Τεπελένης, Σταυρόπουλος, Μακρής, Χρυσοστόμου,
Τριπολιτσιώτης, Πηγαδίτης, Κωνσταντίνου.
