Tεστ για την ελληνική τέχνη

O χαυνωμένος «Απόλλων» του Άγγελου Παπαδημητρίου, με τον χιτώνα και το σορτσάκι του, που συμπυκνώνει τη διπλή υβριδική ταυτότητα του σύγχρονου Έλληνα, πουλήθηκε – και μάλιστα καλά – στην «Arco»

Χαοτική έκθεση: Από Πικάσο αξίας εκατομμυρίων δολαρίων μέχρι νέα τέχνη
από την Κούβα, τη Λατινική Αμερική και την άγνωστη Αφρική φέρνει στο προσκήνιο
η «Arco». H επινοητικότητα χιλιάδων καλλιτεχνών απ’ όλο τον κόσμο δεν έχει
όρια, αν και γίνεται φανερό ότι οικουμενικά θέματα όπως ο πόλεμος, η λήψη
μέτρων για περισσότερη ασφάλεια δεν άφησαν ασυγκίνητους τους καλλιτέχνες.

Παράπονα: Διακόσιες χιλιάδες επισκέπτες αναμένεται να έχουν περάσει από
την ισπανική έκθεση τέχνης «Arco» και πολλοί από τους 276 συμμετέχοντες
γκαλερίστες παραπονούνται για την ενοχλητική παρουσία του κοινού.

Κόστος: Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ υπολογίζεται ότι κόστισε στην
ελληνική πλευρά η συμμετοχή που οργανώθηκε από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Αιθουσών
Τέχνης, δηλαδή έναν ιδιωτικό φορέα, αλλά χαλάλι, διότι φαινόταν ότι είχε γίνει
οργανωτική δουλειά.

Έξοδος: H μεγάλη έκθεση «Breakthrough» για τις προοπτικές της ελληνικής
τέχνης σε κεντρικό εκθεσιακό χώρο του Δήμου της Μαδρίτης, το «Αλκαλά»,
πραγματοποιείται με τη συμμετοχή 26 καλλιτεχνών της γενιάς του 1986-90 και
είναι μια έκθεση πολυφωνική με ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, βίντεο και
εγκαταστάσεις που εκφράζουν αν μη τι άλλο την επιθυμία μιας γενιάς καλλιτεχνών
να σπάσουν την πνευματική απομόνωση και την ξενοφοβία και να επικοινωνήσουν
μέσα από το έργο τους με τους καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.

Στο μεγάλο Μουσείο «Βασίλισσα Σοφία», εκατό μέτρα μακριά από τη
«Γκερνίκα» του Πικάσο, θα μείνει το αντιπολεμικό έργο της Μαρίας
Παπαδημητρίου, μια εγκατάσταση με στρατιώτες που τραγουδούν το νοσταλγικό
τραγουδάκι «Θα ξανασυντηθούμε». Ένας είδος καμπαρέ σε καιρό πολέμου.

Φωτογραφία: Σ’ ένα παλιό κυκλικό υδραγωγείο – πολιτιστικό κέντρο στο
Κανάλ Ιζαμπέλ φιλοξενείται η έκθεση δέκα Ελλήνων φωτογράφων, με θέμα την
αυτοαναφορικότητα. Χαρακτηριστικό έργο ένας διώροφος Παρθενώνας και τα
Προπύλαια με κυλιόμενες σκάλες του Δημήτρη Τσουμπλέκα, με τίτλο «Άνεση και
ασφάλεια». Μια θαυμάσια μεταφορά αυτού που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.

«Χωρίς ανάσα»: Ο Νίκος Ναυρίδης τιμάται με μια άψογα οργανωμένη ατομική
έκθεση στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Λα Κάιζα, όπου παρουσιάζει αναδρομικά τη δουλειά
μιας δεκαετίας πάνω στη δυνατότητα που έχουμε να κάνουμε έργο με την ανάσα και
τη μεσολάβηση της μεμβράνης ενός μπαλονιού.

Στην ταράτσα της «Κάσα Ενσεντίδα» έχει εγκαταστήσει τα έργα της η Άννα
Μαθιού, μια σειρά χρωματιστών σταγόνων με τίτλο «Part – Apart» και θέμα τη
φόρμα του χρώματος, ενώ στον ίδιο χώρο εννέα γυναίκες καλλιτέχνες, οι «εννέα
μούσες», προβάλλουν το βίντεό τους.

Πολεμικές ταινίες και βιντεοπαιχνίδια με θέμα τη δημιουργία πολέμου στα
Βαλκάνια (www. balkanwars. net) είναι πολλαπλό πρότζεκτ που πραγματοποιείται
με τη συμμετοχή 50 καλλιτεχνών Ελλήνων και ξένων, που ανταποκρίθηκαν στην
πρόσκληση του «Πέρσοναλ Σίνεμα» και σκοπεύει στην ενεργοποίηση των
συμμετεχόντων. Ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι.