Tο Tέταρτο κουδούνι

Θα τις κόψω τις φλέβες μου. Αν υποψιαστώ ότι πάει να γίνει στοιχείο
βασικό στον ελληνικό κώδικα υποκριτικής. H τσιρίδα.

Τα δυο – τρία τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα συναντώ την τσιρίδα.
Τσιρίδες στην τηλεόραση ακούω – με προεξάρχουσα την «εκλεκτή» σειρά «Οι
στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη» των Αλέξανδρου Ρήγα – Λευτέρη Αποστόλου… -,
ταινία βασισμένη αποκλειστικά στην τσιρίδα είδα – «Το σπιρτόκουτο» του Γιάννη
Οικονομίδη -, όλο και πυκνώνουν οι παραστάσεις που νάτην η τσιρίδα η κακόηχη
παρούσα, από παρακμιακές κωμωδίες στυλ «Το δώρο» των Ρήγα – Αποστόλου, μέχρι
τους «Καλόπιστους θεατρίνους» του Μαριβό που παιζόταν έως πρόσφατα στην
Πειραματική του Εθνικού σε σκηνοθεσία – άκουσον, άκουσον! – Βασίλη
Παπαβασιλείου, μέχρι την «Ευαίσθητη ισορροπία» του Άλμπι σε σκηνοθεσία
Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

Αλίμονο, δηλαδή!

Τον έγραψε το μονόλογο και για την Λήδα Πρωτοψάλτη (φωτογραφία) ο Μάριος
Ποντίκας ώστε να μη μείνει «ορφανός» ο μονόλογος που είχε γράψει για τον
Θανάση Παπαγεωργίου.

Και επανεμφανίζεται, δεκατέσσερα χρόνια μετά το τελευταίο του έργο,
στην «κοιτίδα» του, την «Στοά» – όπου και πρωτοπαίχτηκε το 1972 – απ’ τις 20
Φεβρουαρίου, μετά τη λήξη, την Κυριακή, των παραστάσεων της «Ιφιγένειας εν
Αυλίδι», με το δίπτυχο που φέρει τον τίτλο «Ο δολοφόνος του Λάιου», έβδομο
έργο του που ανεβαίνει στο θέατρο του Ζωγράφου.

Σκηνοθετεί ο Γιάννης Αναστασάκης, για πολλά χρόνια βασικό στέλεχος της
«Στοάς».

Απ’ τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» και όχι, όπως είχα γράψει, απ’ τον
«Οιδίποδα τύραννο» του Σοφοκλή είναι οι στίχοι που χρησιμοποιούνται απ’ τον
Αντώνη και τον Κώστα Κούφαλη στο έργο τους «ΟστρατόςτηςΣωτηρίας» που παίζεται
στο θέατρο «Σημείο», αλλά και απ’ το σκηνοθέτη Νίκο Διαμαντή ως «ένθετοι» στην
παράσταση.

Το επισημαίνει ο κ. Διαμαντής σε επιστολή του προς τη διεύθυνση
σύνταξης του «Ταχυδρόμου», η οποία μου διαβιβάστηκε και στην οποία
χαρακτηρίζει – και δικαίωμά του – «παρανάγνωση του έργου» σημείωμά μου –
κριτική παρουσίαση της παράστασης στο περιοδικό.

Ακριβώς για να αποφεύγονται τα λάθη αυτά απ’ όσους δεν είμαστε
φιλόλογοι, καλό είναι οι παραστάσεις να συνοδεύονται από ένα, στοιχειώδες
έστω, πρόγραμμα.

Να διορθώσω και απ’ το Τέταρτο Κουδούνι της περασμένης Πέμπτης ότι ο
μονόλογος «Ντάμα κούπα» του ΜακΓκίνες που θα επαναλάβει η Αλέκα Παΐζη στο
«Εμπρός» πρωτοπαίχτηκε στο Φεστιβάλ Μονολόγων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας
και όχι Πρωτεύουσας…

Και ότι ο νέος ηθοποιός που θα παίξει τον Αρχιτυμπανιστή στον «Βόιτσεκ»
του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου τον επόμενο χειμώνα είναι ο Κωνσταντίνος
Γιαννακόπουλος και όχι Γιαννόπουλος.

Μετά τον κύριο Κώστα Γκουσγκούνη, εκ των πρωτεργατών της ελληνικής
«τσόντας» – που είχε και την πλάκα του -, για τον οποίο έως και «αφιέρωμα»
έγινε σε κάποιο περιφερειακό φεστιβάλ, ιδού τώρα που «επανανακαλύπτουμε» – και
τι «ανακάλυψη», ε; … – και την κυρία Τίνα Σπάθη. Της σχετικής
κινηματογραφίας, ηγερία τόσων και τόσων ΕΣΣΟ, στις «δύσκολες» ώρες τους, σε
σκοπιές και τουαλέτες…

Τετρασέλιδο (!) αφιέρωμα – μεγάλου μεγέθους σελίδες – είδα σε ένθετο
σαββατιάτικου φύλλου. Συνοδευόμενο από δυο τεραστίου μεγέθους φωτογραφίες τής
περί ης ο λόγος Μεγάλης Κυρίας του ελληνικού κινηματογράφου.

Έλα μ… στον τόπο σου, θα έλεγα. Και μάλιστα, κυριολεκτώντας.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή… (Μήπως – λέω, μήπως… – χρειάζεται να
ξεκαρφώσουμε και καμιά βρεμένη σανίδα της;).

Πριν από κάποια χρόνια είχε γίνει λόγος ότι έχει γράψει για το θέατρο.
Τελικά, ο Βασίλης Αλεξάκης, πεζογράφος επιτυχημένος εντός και εκτός ελληνικών
συνόρων, ντεμπουτάρει ως θεατρικός συγγραφέας με το «Εγώ δεν» που θα
ερμηνεύσει ο Κωνσταντίνος Τζούμας (στη φωτογραφία) – και που κυκλοφορεί απ’
τον «Εξάντα».

Πρόκειται για τρεις μονολόγους – ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να
μιλήσει καλά, που έχει ξεχάσει τις περισσότερες λέξεις και που δεν ολοκληρώνει
καμιά φράση, ένας νευρωτικός καθηγητής που μελετάει το ελληνικό αλφάβητο και
εξηγεί το σχήμα κάθε γράμματος αλλά έχει… ξεχάσει τις προθέσεις και ένας
άντρας που χάνει τον έλεγχο των χεριών του μέσα σε ένα καφενείο και… χωρίς
να το θέλει πιάνει τα οπίσθια της σερβιτόρας. Κείμενα – «κουτί», απ’ ό,τι
φαίνεται, για το αφοπλιστικό χιούμορ του Κωνσταντίνου Τζούμα.

Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Γιώργος Οικονόμου, τα σκηνικά και τα
κοστούμια ο Κώστας Βελινόπουλος, τους φωτισμούς ο Γιάννης Δρακουλαράκος και
συμμετέχει η Βασιλική Κυπραίου.

Στο «Προσκήνιο», από 10 έως 28 Μαρτίου, μετά τη λήξη των παραστάσεων
του «Θείου Βάνια» του Γιάννη Μπέζου.