MATIEΣ Οι εκπομπές

Με ρωτούν διάφοροι φίλοι: «Γιατί γράφεις τόσο απαξιωτικά, για τις περισσότερες
τηλεοπτικές εκπομπές που έχουν ως αντικείμενο τις επικείμενες εκλογές; Τίποτα
το καλό δεν βρίσκεις στις συζητήσεις μεταξύ υποψήφιων βουλευτών και
δημοσιογράφων, που διεξάγονται ενώπιον του ελληνικού λαού;». Απαντώ με μια
λέξη: Τίποτα. Γιατί σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι τρέχουν στα κανάλια,
βάζοντας και «μέσον» πολλές φορές, όχι για να συζητήσουν, ώστε να μάθει ο
κόσμος που τους παρακολουθεί μερικά πράγματα τα οποία δεν γνωρίζει, αλλά για
να πει ο καθένας «το ποίημά του», τον μονόλογό του, με έναν και μόνο σκοπό:
τη λεζάντα. Να τον δει ο ψηφοφόρος, να τον ακούσει και να θυμηθεί,
ενδεχομένως, το όνομά του, πίσω από το παραβάν…

Εκείνο, όμως, που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι σ’ αυτές
τις συζητήσεις, μέσω τηλεπαραθύρων, παίρνουν μέρος και κάμποσοι δημοσιογράφοι,
γνωστοί ως επί το πλείστον, που μιλάνε και γενικώς συμπεριφέρονται όχι ως
τρίτοι, που υποβάλλουν «σκληρές» ερωτήσεις και στις δύο πλευρές (ΠΑΣΟΚ –
N.Δ.), αλλά ως οπαδοί και μάλιστα φανατισμένοι!

Να ξαναγυρίσω στους υποψηφίους: ποτέ δεν λένε κάτι καινούργιο. Οι
Νεοδημοκράτες μιλάνε για την ακρίβεια, την ανεργία, την αλαζονεία, τη
διαπλοκή, το Χρηματιστήριο, την Ελλάδα που «βρίσκεται στα όρια της φτώχειας»
κ.λπ., χωρίς να παραδέχονται ούτε στιγμή ότι επί ΠΑΣΟΚ μπήκε η χώρα μας στην
ΟΝΕ, λύνει το Κυπριακό, τά ‘βγαλε πέρα με την τρομοκρατία, έφτιαξε το
αεροδρόμιο, το Μετρό, την Αττική Οδό, την Εγνατία και τελειώνει, όπου νά ‘ναι,
με τη ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου!

Από την άλλη μεριά, οι ΠΑΣΟΚοι, με τον αέρα που πήραν από τον Γιώργο, λένε
συνεχώς ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τη δύναμη να αναγεννάται εκ της τέφρας του,
«βλέπουν» μπροστά τους καινούργια τετραετία με μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης και
δεν σταματούν να μιλάνε για «ισχυρή Ελλάδα» που την σέβεται πλέον η Ευρώπη,
για Ολυμπιακούς Αγώνες, ελληνοτουρκική προσέγγιση, υποδομές, επενδύσεις και
τράβα κορδόνι.

Γιατί, λοιπόν, να δίνω βάση σ’ αυτές τις εκπομπές που έχουν πάντοτε το ίδιο
ρεπερτόριο, με τα ίδια, μονίμως, πρόσωπα; Πρόσωπα, που χρησιμοποιούν την ίδια
επιχειρηματολογία και τις ίδιες λέξεις, κατά 90%;