[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Όσοι ξέρουν από ποδόσφαιρο γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο σε έναν
αγώνα από το αυτογκόλ. Είναι το πιο σκληρό γκολ. Γιατί δεν το πέτυχε ο
αντίπαλος, μόνος σου το έβαλες. Κιι όταν κρίνει και το αποτέλεσμα, είναι ακόμη
χειρότερο. Βαρύ. Ασήκωτο. Αχώνευτο. Το ΠΑΣΟΚ ένιωσε τη «γλύκα» του με την
τροπολογία Πάχτα. Πολλοί βιάστηκαν να προδικάσουν την εξέλιξη του αγώνα.
Μίλησαν για το (πρώιμο) τέλος της διαδρομής. Όπου στεκόσουν, όπου βρισκόσουν,
άλλο δεν άκουγες παρά ότι «πάει, τις χάσαμε τις εκλογές, με τον Πάχτα». Ώσπου
την Τρίτη, άρχισαν να ανθίζουν πάλι τα χαμόγελα στην από ‘δώ πλευρά. Εκεί που
το ματς φαινόταν χαμένο, πέτυχαν αυτογκόλ και οι άλλοι. Οι απέναντι. Με το
(πολυαναμενόμενο και πολυδιαφημισμένο «μία από τα ίδια») οικονομικό πρόγραμμα.
Τώρα μένει να δούμε ποιο αυτογκόλ θα μετρήσει πιο πολύ. Του ΠΑΣΟΚ ή της Νέας
Δημοκρατίας;

Δώρο στο ΠΑΣΟΚ

Μια χαρά απόφαση είναι αυτή της Ανεξάρτητης Αρχής Προσωπικών Δεδομένων και δεν
καταλαβαίνω γιατί τους κακοφάνηκε τόσο στο ΠΑΣΟΚ. Εμένα, κατά τη γνώμη μου,
αυτή η απόφαση ήταν η άτυπη συμμετοχή της Αρχής στο πανηγύρι που γίνεται για
την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ! Μαζεύτηκαν τα μέλη
της Αρχής – όλα διορισμένα από την κυβέρνηση, αλλά με προφανή προβλήματα
αλληθωρισμού προς τα… δεξιά – και άρχισαν να σκέπτονται σοβαρά με ποιο τρόπο
θα μετάσχουν στη διαδικασία. «Να ψηφίσουμε, δεν γίνεται», αποφάνθηκαν ομόθυμα.
«Τι θα πει ο Κόκκινος ή ο Προκόπης;». «Να στείλουμε λουλούδια με κάρτα»,
πρότεινε κάποιος. «A, μπα, θα στείλουν πολλοί», αντέτεινε κάποιος άλλος. Έτσι,
ύστερα από πολλή περίσκεψη, αποφάσισαν να… αποφασίσουν ότι το ΠΑΣΟΚ…
παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα! Και στέλνουν χιλιάδες ανθρώπους στις κάλπες
αύριο, ανθρώπους που ούτε το σκέπτονταν να πάνε να ψηφίσουν. Τέτοιο δώρο…

Το γελοίο της απόφασης

Με ζητούμενο το τι ακριβώς ήθελαν να επιτύχουν οι της Αρχής με τη συγκεκριμένη
απόφαση, οφείλει κανείς να επισημάνει στα σοβαρά το γελοίο αυτής της απόφασης.
Διότι αν παραβιάζει τη μυστικότητα της ψηφοφορίας των εκλογών της 7ης Μαρτίου
η συμμετοχή των πολιτών στην εσωτερική ψηφοφορία του ΠΑΣΟΚ, το να μετέχει, ας
πούμε, ο άλλος στη συγκέντρωση ενός κόμματος – του κάθε κόμματος – τι την
κάνει; Ο πολίτης που παίρνει τη σημαία του ΣΥΝ και πάει στη συγκέντρωση να
ακούσει τον N. Κωνσταντόπουλο, τι την κάνει τη μυστικότητα της ψηφοφορίας,
λαλίστατε κύριε Παπαδημούλη μου; Κι αυτός που γράφεται στις κλαδικές της
Ρηγίλλης, στις ΕΚΟ, Προκόπη μας, και μετά γυρίζει με την κονκάρδα στον χώρο
της δουλειάς του, την προστατεύει τη μυστικότητα; Λογικά σε μια τέτοια
εξωφρενική απόφαση θα έπρεπε να επιτεθεί όλος ο πολιτικός κόσμος. Αλλά δεν το
κάνει. Γιατί ο στόχος είναι να ακυρωθεί η εκλογή του Γιώργου. Όχι ο τρόμος του
φασισμού που υποκρύπτει ο πυρήνας της απόφασης!..

Περί συμβολαίων

Μέχρι τότε όμως, μπορούμε να διασκεδάσουμε με τον γεμάτο έπαρση
αρχοντοχωριατισμό της Νέας Δημοκρατίας και ειδικά του προέδρου Κώστα, ο οποίος
με στόμφο ανήγγειλε ότι το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι συμβόλαιο με
τον καθένα από μας. Συμβόλαιο; A, εγώ συμβόλαια με κάποιον που τη μία ημέρα
μού λέει «σύνταξη θα πάρεις στα 65 – ενώ με όσα ισχύουν σήμερα παίρνω στα 58 –
και την άλλη ημέρα μού λέει «συγγνώμη, δεν εννοούσα ακριβώς αυτό», δεν κάνω.
Διότι αν κάνω και μετά μου τα αλλάξει πάλι και μου πει, «ξέρεις το σκέφθηκα
καλύτερα, στα 65 θα πάρεις τελικά σύνταξη», τι θα κάνω; Από ποιον θα ζητήσω το
δίκιο μου και ποιος θα μου το δώσει; Ο Σουφλιάς, ο Σιούφας ή ο φίλος μου ο
Μάκης Γιακουμάτος; Γιατί ο πρόεδρος Κώστας είναι βέβαιον ότι θα μου πει «ας
πρόσεχες» – πού έβαζες την υπογραφή σου, φυσικά…

Ο Καραμανλής δεν ασχολήθηκε…

Μου αρέσει επίσης ότι η Νέα Δημοκρατία, που μάλλον δεν έχει καταλάβει τι της
έχει συμβεί με το οικονομικό της πρόγραμμα, υποστηρίζει, μετά πάθους, δύο
πράγματα: πρώτον, ότι όλα αυτά αποτελούν στρέβλωση του ΠΑΣΟΚ και, δεύτερον,
ότι όλα έχουν να κάνουν με ένα επικοινωνιακό ολίσθημα. Εδώ, αν υπάρχει ένα
ατόπημα αυτό είναι του ίδιου του Καραμανλή, ο οποίος παρά τα όσα υποστηρίζει
δημοσίως ουδέποτε ασχολήθηκε με το οικονομικό πρόγραμμα που εξήγγειλε. Μόνο
τον λόγο που θα εκφωνούσε πρόβαρε, τον διάβασε κι αυτό ήταν. Γιατί αν είχε
γνώση, αποκλείεται για παράδειγμα να υιοθετούσε τις πολιτικές Μητσοτάκη –
όπως, ας πούμε, την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών. Μα, καλά, πού
ήταν ο πρόεδρος την περίοδο 1990-93; Απουσίαζε από την Αθήνα, από την Ελλάδα;
Δεν θυμάται το χάος που γινόταν; Σ’ αυτό θα μας γυρίσει πίσω; A, δεν μπορώ να
βλέπω οδηγούς και λεωφορειούχους να δέρονται ανηλεώς με κατεβασμένα σώβρακα
στο κέντρο της Αθήνας!..

Μάτι γερακιού

Υπάρχουν κι άλλα, πολλά. Και είναι ευτύχημα που η N.Δ. ανακοίνωσε τώρα το
πρόγραμμά της, έναν μήνα πριν από τις εκλογές, για να έχουμε τον απαιτούμενο
χρόνο και να καταλάβουμε όλοι τι πραγματικά εννοείς όταν μας υπόσχεσαι
«πολιτική αλλαγή», και επιζητείς και τη συναίνεσή μας. Διότι αν είναι να φύγει
έστω ένα κακό ΠΑΣΟΚ από την εξουσία, και να επέλθει μια «βαριάς μορφής Δεξιά»
– όπως αυτή που αντιπροσωπεύει η Νέα Δημοκρατία -, εκατό φορές να μείνει το
ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, με όλα τα λάθη και τις αδυναμίες του. Τουλάχιστον αυτούς
τους ξέρουμε, τους άλλους όχι. Διότι δεν είναι μόνο τα όσα μας «υπόσχονται»
ότι θα περάσουμε έτσι και κερδίσουν την εξουσία. Έχουν κι ένα μάτι, ρε παιδί
μου, ίδιο με του γερακιού τη στιγμή που «φερμάρει» από ψηλά τα θύματά του. Το
φοβάμαι αυτό το μάτι, το φοβάμαι πολύ…

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τώρα θα απευθύνεται σε όλους τους πολίτες

Μέχρι αύριο το βράδυ θα είναι υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος
Παπανδρέου. Από Δευτέρα όλα αλλάζουν. Γίνεται υποψήφιος πρωθυπουργός κι αυτό
για όσους δεν πιάνουν το υπονοούμενο σημαίνει ότι απομακρύνεται σιγά σιγά από
το εσωτερικό ακροατήριο – αυτό που παθιάζεται να ακούει για πολέμους κατά του
κατεστημένου και για «νέα ηθική» – και αρχίζει να απευθύνεται σε όλους τους
πολίτες. Αυτό το ακροατήριο θα τον ακούσει να ξετυλίγει πλέον ένα ένα τα
χαρτιά του, για την οικονομία. Και για τα εθνικά θέματα, και ειδικά το
Κυπριακό. Μέσα από μια κλιμάκωση όλα αυτά. Και με σχέδιο. Γιατί σχεδιασμός
υπάρχει, όπως υπάρχει και επιτελείο, και μην ακούτε αυτούς που λένε ότι ο
Γιώργος δεν έχει γύρω του ανθρώπους. Έχει και παραέχει, μόνο που δεν είναι
αυτοί που προσδοκούσαν ότι θα είναι για να το παίξουν μετά «πρωτόκλητοι»!..