Πέντε σε ένα…

![]() |
|
Στάθης Λιβαθινός |
Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται στην Πειραματική Σκηνή – του Εθνικού – που
στεγάζεται πάνω από το γκαράζ του θεάτρου, αξιοποιώντας τον χαμηλό αλλά
δυναμικό χώρο για την κεντρική σκηνή, και το φουαγιέ, για τη B’ σκηνή. Σ’
αυτό, λοιπόν, το θεατρικό «Γκαράζ» των λίγων τετραγωνικών μέτρων
παρουσιάζονται κάθε εβδομάδα πέντε παραγωγές. Πέντε καλές παραστάσεις, που
έχουν απήχηση στο κοινό. Δηλαδή, δεν παρατηρείται κινητικότητα μόνο στις
σκηνές, αλλά και στις κερκίδες. Μεγάλη ιστορία η κινητικότητα για ένα
«ζωντανό» θέατρο. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Πειραματικής Στάθης Λιβαθινός
βρήκε τη λύση οργανώνοντας το αυτονόητο. Οργανώνοντας, δηλαδή, το
εναλλασσόμενο ρεπερτόριο. Μοίρασε τις πέντε παραγωγές στις ημέρες της μίας
εβδομάδας, που κυλιόμενες παρουσιάζουν τις παραστάσεις «Το παλτό», «Γούνα»,
«Αυτό που δεν τελειώνει», «Βιομαγεία» και «Καλιφόρνια Ντίμιν».
…δεν μοιάζει με κανένα
Αλλά το πακέτο «πέντε σε ένα» – ως προς τη σχέση προσφοράς και ζήτησης – δεν
επαρκούσε, καθώς μεγάλωνε ο αριθμός των θεατών που δεν έβρισκαν θέση στο
συμβατικό ωράριο παραστάσεων. Κι έτσι προχώρησε στην καθιέρωση μεσημεριανών
παραστάσεων. Που σημαίνει πως το πρόγραμμα της Πειραματικής Σκηνής αρχίζει από
τις 13.00, συνεχίζεται με την απογευματινή των 19.00 και τις βραδινές των
21.00 και 22.00, για να ολοκληρωθεί με τη μεταμεσονύκτια που αρχίζει στις
23.00. Το ζήτημα δεν είναι πως ο Λιβαθινός πρωτοτυπεί, αν και για την Ελλάδα η
λειτουργία ενός πυκνού εβδομαδιαίου εναλλασσόμενου ρεπερτορίου που εκτείνεται
σ’ ένα δωδεκάωρο παραστάσεων είναι πρωτοτυπία. Το ζήτημα είναι πως αξιοποιεί
τη ζωντάνια αυτού του θεατρικού κύτταρου, δίνοντας χώρο στην «κινητικότητά»
του. Γιατί, όπως λέει και η λαϊκή παροιμία, «ό,τι κινείται μοσχοβολάει κι ό,τι
κάθεται βρωμάει».














