Kαι οι… «φούσκες» πουλάνε

![]() |
![]() |
|
Ταινίες όπως η «Έκτη αίσθηση» (φωτογραφία), ο «Άγγλος ασθενής», οι «Άγγελοι |
«Σκυλιά, γατιά, παιδιά, οικογενειακά σκάνδαλα και ταινίες με τους Ζαν Κλοντ
Βαν Νταμ, Στίβεν Σίγκαλ, Τσακ Νόρις, Ντολφ Λούντγκρεν, Μάικλ Ντάντικοφ πουλάνε
“τρελά” στο τηλεοπτικό κοινό και στον χώρο της διαφήμισης», λέει υπεύθυνος
μεγάλου ιδιωτικού καναλιού. Ως εκ τούτου, το γνωστό «αυτά θέλει ο κόσμος»
φαντάζει διάτρητο, αφού το κοινό γούστο διαμορφώνεται – σε μεγάλο βαθμό – από
«αυτά» που του σερβίρουν… Οι κύριοι λόγοι για την προβολή από τα κανάλια
ανάλογων ταινιών-σκουπιδιών (ή, αν θέλετε, β’ διαλογής) είναι οικονομικοί,
όπως προέκυψε από έρευνα των «ΝΕΩΝ». Γιατί τέτοιες ταινίες αγοράζονται πολύ
φτηνά – κι ας λένε τα κανάλια το αντίθετο… Ή «πηγαίνουν» με πακέτα, όπου
μαζί με μία δύο καλές ή εμπορικές ταινίες υπάρχουν και πέντε δέκα σκάρτες.
Για να κατανοήσουμε τα μεγέθη των κερδών που έχουν τα κανάλια από τις
προβολές ακόμη και των ταινιών β’ διαλογής, αρκεί να αναφέρουμε αυτό που μας
τόνισε διανομέας: «Αν το κανάλι δεν βγάλει 8 με 10 φορές περισσότερα χρήματα
από όσα έδωσε για την αγορά των ταινιών με τις διαφημίσεις την ώρα προβολής
τους, πάει να πει ότι… απέτυχε στην αγορά του συγκεκριμένου προϊόντος»!
Για παράδειγμα, αν αναρωτιέστε «πόσο κάνει» ένας… Βαν Νταμ ή ενας Στίβεν
Σίγκαλ – πάντα οι ταινίες με αυτούς ή παρόμοιους «σταρ» παίζονται στις 9 μ.μ.
που έχει το μεγάλο ψαχνό σε τηλεθέαση… – η απάντηση είναι το πολύ πολύ
20.000 ευρώ. Και η προβολή μιας τέτοιας ταινίας από τα κανάλια αφήνει στα
ταμεία τους πάνω από 150.000 ευρώ από τη διαφήμιση! Ποσό που διπλασιάζεται,
αφού όλες αυτές οι ταινίες προβάλλονται δύο – το λιγότερο… – φορές.
«Οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς είναι πολύ σκληροί και ανταγωνιστικοί. Αλλά
προσπαθούμε να προβάλλουμε και ταινίες – έστω και σε πιο προχωρημένες ώρες…
– που να συνδυάζουν τη διασκέδαση με την ποιότητα, έτσι που να καλύπτουν και
το μεγάλο κοινό και τους σινεφίλ», λέει ρεαλιστικά ο Νάσος Κατακουζηνός,
υπεύθυνος προγράμματος και ταινιών στο Mega, και διευκρινίζει πως «η μεγάλη
πλειονότητα των θεατών που βλέπουν ταινίες στην τηλεόραση είναι εντελώς
διαφορετικοί από αυτούς που πηγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες».
Τα περισσότερα κανάλια προμηθεύονται τις ταινίες τους από τα ελληνικά
γραφεία εισαγωγής ταινιών στη χώρα μας, από ξένες αγορές-παζάρια που γίνονται
σε διάφορες χώρες και φεστιβάλ όλο τον χρόνο. Επιπλέον, το Mega προμηθεύεται
ταινίες απευθείας από την Columbia και ο Antenna από τη Fox. Όλα τα μεγάλα
στούντιο του Χόλιγουντ πουλάνε απευθείας πακέτα στα ενδιαφερόμενα κανάλια όλου
του κόσμου – και στα δικά μας. Και οι όροι των συμβολαίων αυτών προβλέπουν
εκμετάλλευση δύο χρόνων με δύο προβολές.
Και η τιμή αγοράς αυτών των πακέτων; Κυμαίνεται, ασφαλώς… Ένα συνηθισμένο
πακέτο 40 έως 50 ταινιών φτάνει μέχρι 100.000 δολάρια. Υπάρχουν, όμως, και
γκραν σουξέ που η τιμή της μίας ταινίας ξεπερνάει τα 150.000 δολάρια! Μιλάμε
για ταινίες σαν την «Έκτη αίσθηση», τον «Άγγλο ασθενή», τον «Δαιμονισμένο
άγγελο», τον «Τιτανικό», τους «Άγγελους του Τσάρλι» κ.ά.
Πάντως, ο μεγάλος αντίπαλος των ταινιών στα ελληνικά κανάλια είναι τα…
ριάλιτι σόου! Έτσι, τα τελευταία χρόνια που αυτά είχαν γνωρίσει επιτυχία –
χωρίς μάλιστα να κοστίζουν! -, μειώθηκε ο αριθμός προβολών των ταινιών στα
κανάλια και τα έξοδα, φυσικά, για την αγορά τους.
30.000 ευρώ για ταινία της Αλίκης!
![]() |
|
Από το παλιό ελληνικό σινεμά που «πουλάει» πάντα στα κανάλια, η Αλίκη |
Τι κι αν δεν υπάρχει ούτε ένας τηλεθεατής – από 5 έως… 100 χρόνων – που να
μην έχει δει άπειρες φορές ταινίες με τους σταρ του παλιού ελληνικού σινεμά…
Αυτές οι ταινίες συνεχίζουν να αρέσουν και μοσχοπουλάνε στα κανάλια. Οι
ταινίες με την Αλίκη Βουγιουκλάκη κοστίζουν από 20.000 έως 30.000 ευρώ!
Ακολουθούν η Τζένη Καρέζη, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο
Κώστας Βουτσάς που η καθεμία προβολή ταινίας τους κοστίζει από 10.000 έως
20.000 ευρώ.
Όλο το παλιό ελληνικό σινεμά το διακινούν τρία γραφεία. Τις ταινίες της Φίνος
Φιλμ, η χήρα του Φίνου· τις ταινίες Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (συν τις
παραγωγές της εταιρείας Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης), οι κληρονόμοι των πρώτων. Και
το γραφείο του Τάσου Παπανδρέου εκμεταλλεύεται ένα τεράστιο πακέτο 800 ταινιών
από διάφορες μικρότερες παλιές κινηματογραφικές εταιρείες. Οι συμβάσεις
διάθεσης εμε τα κανάλια γίνονται για ένα εξάμηνο και κάθε πακέτο περιέχει το
λιγότερο δέκα ταινίες.
Και ο σύγχρονος ελληνικός κινηματογράφος τι γίνεται; Μέχρι τα μέσα της
δεκαετίας του ’90 καμία, σχεδόν, ταινία δεν προβαλλόταν στα ιδιωτικά κανάλια
παρά μόνο στα κρατικά – τα οποία είναι και τα μόνα που επιστρέφουν τον φόρο
τού 1,2% υπέρ της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής που προβλέπει ο νόμος.
Τα τελευταία χρόνια, κάποια ιδιωτικά κανάλια – Alpha, Antenna – κάνουν
συμπαραγωγές ελληνικών ταινιών κι έτσι «ακουμπάνε» στο 1,2%…
Για παράδειγμα. H ταινία του Λάκη Λαζόπουλου «Ο καλύτερός μου φίλος», που
παίχτηκε σε πρώτη προβολή από το Mega, φέρεται να απέφερε στο κανάλι από τις
διαφημίσεις πάνω από 300.000 ευρώ – ενώ το συμβόλαιο προβλέπει δύο ακόμη
προβολές. Μία ταινία στην οποία το Mega είχε μπει στη συμπαραγωγή της με 30%
ποσοστό – 440.000 ευρώ.
Άλλη περίπτωση είναι αυτή του «Οξυγόνου» των Ρέππα-Παπαθανασίου και της
«Πολίτικης κουζίνας» του Τάσου Μπουλμέτη. Το Mega έχει μπει χορηγός
επικοινωνίας – δωρεάν διαφημιστικά σποτάκια των ταινιών, χωρίς οικονομική
συμμετοχή στην παραγωγή τους – με αντάλλαγμα την πρώτη τηλεοπτική προβολή,
ύστερα από δύο χρόνια, των ταινιών σε αυτό το κανάλι.
Πρόστιμα – κέρδη, σημειώσατε 2
Αφού οι ταινίες στα κανάλια – ιδιωτικά, κυρίως – αποφέρουν τεράστιο μερίδιο
στα έσοδά τους, είναι επόμενο να… πλατειάζει ο χρόνος διαφήμισής τους. Στον
νόμο για τα MME ορίζεται ότι: «Οι ταινίες δεν πρέπει να διακόπτονται σε
διάστημα μικρότερο των 45 λεπτών. Δεύτερη διακοπή τους επιτρέπεται μόνο εάν η
συνολική διάρκειά τους υπερβαίνει τα 110 λεπτά».
Αφού, όμως, οι καμπάνες που πέφτουν από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης
είναι μηδαμινές μπροστά στα κέρδη που αποφέρουν στα κανάλια οι διαφημίσεις, οι
άνθρωποι του ΕΣΡ βάζουν τα πρόστιμά τους και τα κανάλια συνεχίζουν τις
παραβιάσεις τους!
Π.χ.: Στις 24/10/97 το ΕΣΡ επέβαλε πρόστιμο 160.000.000 δραχμών (469.552
ευρώ) σε τέσσερα ιδιωτικά κανάλια – Star, Antenna, Mega, Σκάι – για
παραβιάσεις διαφημιστικού χρόνου 15 ημερών. Αν διευκρινίσουμε ότι μέσα σ’ αυτό
το διάστημα τα κανάλια κέρδισαν δέκα φορές περισσότερα χρήματα, τότε γιατί να
μη συνεχίσουν – και συνεχίζουν… – να παραβιάζουν τον νόμο περί διαφημιστικού χρόνου;
















