ΓNΩMH AEK και πολιτική

H προπονητολογία είναι για τους δημοσιογράφους ό,τι και οι υποσχέσεις για
τους πολιτικούς. Δεν κοστίζει τίποτα και ξεχνιέται γρήγορα…

H «παρέλαση» για τη θέση του Ντούσαν Μπάγιεβιτς άρχισε πριν ακόμη
παραιτηθεί ο Σερβοέλληνας προπονητής, με ονόματα, όμως, που ηχούν γλυκά στ’
αυτιά των οπαδών, όπως αυτό του Τόνι Σαβέφσκι. Κλεμμένη από την πολιτική και
αυτή η τακτική. «Ρίχνεις» ένα όνομα στο τραπέζι και μετά ζυγίζεις τις
αντιδράσεις.

Με το που αποχώρησε ο Μπάγιεβιτς άρχισε το πάρτι. Ορδές υποψηφίων (ή
«υποψηφίων») για τον πάγκο της AEK. Από Ιορντανέσκου μέχρι Ταρντέλι έχει ο
μπαξές (μάθανε πως ψάχνουμε προπονητή, πλακώσανε και οι Ιταλοί) κι ακόμα είναι
νωρίς… Σαν τους κατά τόπους κομματάρχες που στριμώχνονται γύρω από τους
πολιτικούς αρχηγούς για να εξασφαλίσουν μια θέση στα ψηφοδέλτια.

Το μόνο που απομένει να δούμε σε αυτήν τη δύσμοιρη ομάδα είναι πρόσληψη
προπονητή με… δημοψήφισμα! Αφού η Ορίτζιναλ, ο «ΑΕΚότερος» των συνδέσμων,
θέλει να έχει λόγο στις επιλογές της ΠΑΕ, μπορεί αύριο να απαιτήσει να
ψηφίσουν οι οπαδοί ποιος θα αναλάβει την τεχνική ηγεσία. Θα είχε πλάκα να
συγκροτήσει ο Χατζηχρήστος ένα σώμα εκλεκτόρων, που θα υποδείξει τον ιδανικό
προπονητή.

H AEK, ίσως και λόγω καταγωγής, παρουσιάζει συμπτώματα που παραπέμπουν στο
Βυζάντιο (π.χ. στάση του «Νίκα» – στάση της Ορίτζιναλ, συνεχείς αλλαγές
αυτοκρατόρων – προέδρων, παιχνίδια εξουσίας). Όπως διαφαίνεται, μάλιστα,
χρειάστηκε κάποιος να αφήσει ανοιχτή την «κερκόπορτα» για να αναγκαστεί ο
Μπάγιεβιτς σε παραίτηση.

H διαφορά είναι πως αντί για τον «μαρμαρωμένο βασιλιά», οι ΑΕΚτζήδες
ονειρεύονται τον… Ελ Σιντ.