Ανταλλάγματα για το 39ωρο

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τίθεται πάλι το 39ωρο εβδομαδιαίας
εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών – στον ιδιωτικό τομέα – και όλα θα κριθούν
από τα «ανταλλάγματα» που θα ζητήσουν οι εργοδότες.

Στις διαπραγματεύσεις που άρχισαν χτες μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών
οργανώσεων (έμποροι, επαγγελματοβιοτέχνες), για τη σύναψη της νέας Εθνικής
Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (νέα συνάντηση θα γίνει στις 29
Ιανουαρίου), το 39ωρο εργασίας μαζί με τις αυξήσεις μισθών-ημερομισθίων
βρέθηκαν στο προσκήνιο.

Κόστος υπερωριών

Φυσικά από την πρώτη αυτή συνάντηση δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή
συμπεράσματα για την πορεία των συζητήσεων, αλλά σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις
και σε αυτές τις διαπραγματεύσεις θα κυριαρχήσει η μείωση του εβδομαδιαίου
χρόνου εργασίας κατά μία ώρα (από τις 40 στις 39) στον ιδιωτικό τομέα, με
αντάλλαγμα τη μείωση του κόστους των υπερωριών.

H μείωση της μιας ώρας την εβδομάδα θα εξεταστεί εναλλακτικά να δοθεί στον
εργαζόμενο ακόμη και με τη μορφή επιπλέον ημερών αδείας τον χρόνο.

Παράλληλα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα τεθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, η
καταβολή αυξήσεων δύο ταχυτήτων (δηλαδή μικρότερη αύξηση στις κλαδικές
συμβάσεις σε σύγκριση με την αύξηση που θα δοθεί στα κατώτατα
ημερομίσθια-μισθούς). Προς την κατεύθυνση αυτή κινήθηκε και η δήλωση του
προέδρου του ΣΕΒ (βιομήχανοι) κ. Οδ. Κυριακόπουλου. Δεν είμαστε – είπε –
κάθετα αρνητικοί για το 35ωρο αλλά αυτό που μετράει είναι το συνολικό κόστος
για τις επιχειρήσεις.

Μείωση ωραρίου

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος, σε δηλώσεις του
επεσήμανε ότι η διαπραγμάτευση που ξεκίνησε θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Γνωστοποιήσαμε, είπε, στην εργοδοτική πλευρά τα αιτήματά μας. Όσον αφορά το
ύψος των αυξήσεων, δεν μπορεί να υπολείπεται του 8%, ενώ ως προς τη μείωση του
χρόνου εργασίας θέσαμε ως αδιαπραγμάτευτο στόχο τη μείωση χρόνου στις 39 ώρες,
με στόχο το 35ωρο.

Είναι καιρός, – πρόσθεσε – ύστερα από 20 χρόνια που είχαμε την τελευταία
μείωση του χρόνου απασχόλησης, να προχωρήσουμε με αρχή το 39ωρο. Πρέπει να
ανοίξει ένας μεγάλος διάλογος γύρω από τη μείωση του χρόνου εργασίας με στόχο
το 35ωρο και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που δημιουργούνται κατά κλάδο ή
κατά τομέα παραγωγής των επιχειρήσεων.

Ανέφερε εξάλλου ότι η διαπραγμάτευση πρέπει να μείνει μακριά από τις πολιτικές
εξελίξεις και διεργασίες,

Μακράν πολιτικής

Την άποψη ότι οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να μείνουν μακριά από πολιτικές
παρεμβάσεις διατύπωσε και ο πρόεδρος της Εθν. Συνομοσπονδίας Εμπορίου κ.Δ.
Αρμενάκης. Ιδιαίτερα – πρόσθεσε ο κ. Αρμενάκης – η μείωση του χρόνου εργασίας
θα αντιμετωπισθεί στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων και σίγουρα δεν θα
απαντηθεί ούτε μέσω νομοθετικών ρυθμίσεων ούτε μέσω δηλώσεων στα MME.

Συζήτηση το 2002

Θα πρέπει να τονιστεί ότι οι δύο πλευρές είχαν βρεθεί κοντά σε συμφωνία για το
39ωρο εργασίας κατά τις διαπραγματεύσεις το έτος 2002. Τα εργατικά συνδικάτα
στη χώρα μας, όπως και στην E.E., έχουν προβάλει τα τελευταία χρόνια το αίτημα
για μείωση των ωρών εργασίας στις 35 (χωρίς μείωση αποδοχών) ως μέτρο για την
αντιμετώπιση της ανεργίας, προσδοκώντας στη δημιουργία 35.000 νέων θέσεων
απασχόλησης. Οι εργοδότες πάντως απέρριψαν το αίτημα για το 35ωρο,
υποστηρίζοντας ότι η μείωση των ωρών εργασίας στην ουσία θα επιφέρει μείωση
της απασχόλησης, λόγω απωλειών των εγχώριων και διεθνών αγορών, ενώ θα
καταστήσει τις παραγωγικές επενδύσεις λιγότερο ελκυστικές και θα δημιουργήσει
δυσμενείς συνθήκες στον πληθωρισμό και στην ανάπτυξη.