Tο Tέταρτο κουδούνι

E – ε – ε – έρχονται! Τα Κορφιάτικα Βραβεία.

Ήδη ανακοινώθηκαν οι δεκάδες υποψηφίων για τις δεκάδες βραβείων που
απονέμονται.

Από την «Academy of Corfian Awards», λέει. Έτσι ακριβώς.

H Άννα Συνοδινού (φωτογραφία), ύστερα από αρκετά χρόνια και μετά το
περσινό ναυάγιο της συνεργασίας της με το «Αμφι-Θέατρο» για την παρουσίαση
εκεί της «Εκάβης», επανέρχεται το καλοκαίρι στην Επίδαυρο με την οποία τη
συνδέει ένα ένδοξο παρελθόν.

Θα παρουσιάσει – παραγωγή της «Ελληνικής Σκηνής» της – τις «Ευμενίδες»
του Αισχύλου σε δική της σκηνοθεσία και σε μια παράσταση που τη μια μέρα θα
δοθεί στο αρχαίο πρωτότυπο – πρώτη φορά αποτολμάται κάτι τέτοιο «επίσημα» στην
Επίδαυρο – και την άλλη σε μετάφραση.

Μαρία Τσιμά το όνομά της. Στο θέατρο, απ’ το ’90. Σε πολλές παραστάσεις
την έχω δει – πολύ καλή ηθοποιός. Που ακόμα δεν την έχουν προσέξει όσο της
αξίζει – με τις ατάλαντες «διακεκριμένες», βλέπετε, ασχολούνται και τις χρίουν
πρωταγωνίστριες και Ερμηνεύτριες…

H Μαρία της Τσιμά, όμως, στην «Τρελοβγενιώ», ένα πεζό της Ινές Κανιατί
που μυρίζει φρέσκο χώμα και δάκρυα, όπως το διασκεύασαν για το θέατρο η ίδια
και ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Αναστασάκης, είναι η υπέρβασή της.

Στην καλύτερη ώς τώρα, την εξαίρετη παράσταση του θιάσου «Στιγμή», η
οποία παίχτηκε πέρσι στην «Στοά» και φέτος επαναλαμβάνεται στο θέατρο
«Βασιλάκου» – ως «Δεύτερη Σκηνή» -, η Μαρία Τσιμά, ανάμεσα σε τρεις ακόμα
καλούς ηθοποιούς, «βουτάει» στο κείμενο και αφήνεται σε μια συναρπαστική
ρυθμική περιδίνηση.

Την Δευτέρα και την Τρίτη οι τελευταίες παραστάσεις – ο θίασος
ετοιμάζει για τις 2 Φεβρουαρίου τη μαύρη κωμωδία του Σέρτζι Μπελμπέλ «Μια
στιγμή πριν». Θα σας συνιστούσα να μην το χάσετε.

Και το μονόλογο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Αυτός και το παντελόνι του»
θα ερμηνεύσει μαζί με «Το κύκνειο άσμα» του Τσέχωφ και την
«Τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ» του Μπέκετ, σε σκηνοθεσία Πάνου
Παπαδόπουλου, ο Δημήτρης Καταλειφός, στο «Απλό», στην Κεντρική Σκηνή του, απ’
τις 22 Φεβρουαρίου, αμέσως μετά τον «Ξεριζωμό» του Φρίελ – δεν φαντάζομαι να
μην τον είδατε; – σε μια παράσταση με τον τίτλο «Τρία βήματα πριν…».

Μια απορία έχω μόνον. Δεν έχω καταλάβει καλά. H παράσταση που έκανε ο
Δημήτρης Καταλειφός στο Φεστιβάλ Μονολόγων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας με την
«Τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ» επιχορηγήθηκε φέτος KAI απ’ την Πολιτιστική
Ολυμπιάδα ως μονόλογος KAI απ’ το υπουργείο Πολιτισμού ως παραγωγή ενταγμένη
στο επιχορηγούμενο διετές πρόγραμμα του Καλλιτεχνικού Οργανισμού «Φάσμα» –
βλέπε «Απλό Θέατρο» – του Αντώνη Αντύπα;

Ή θεωρήθηκε, στη δεύτερη περίπτωση, ως κάτι διαφορετικό επειδή θα
προστεθούν και τ’ άλλα δυο μονόπρακτα στην παράσταση;

Ένα υπόκωφο ντάμπα – ντούμπα, ντάμπα – ντούμπα… «Χαλί» ηχητικό στον
«Άμλετ» του Μιχάλη Κακογιάννη και του Εθνικού, στο «Κοτοπούλη».

Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν απ’ τη μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου για
την παράσταση – για «ατμόσφαιρα», που να φέρνει προς το απειλητικό. Μετά
κατάλαβα: τα «άνευ ορίων και όρων» ντεσιμπέλ του Τόλη και της Καιτούλας, που
υπόκωφα αντιβοούσαν απ’ το – υποκάτω του «Κοτοπούλη» – «Rex»! Ο κακός ο
γείτονας, που λένε…

Και μη χειρότερα!

«Θέατρο 9 και Κάτι»! Με ωραίο όνομα βάφτισαν το καινούργιο θεατρικό σχήμα
που συνέπηξαν τρεις πρωταγωνιστές: η Λυδία Φωτοπούλου (στη φωτογραφία), η
οποία παίζει αυτή τη στιγμή την Άννα Πετρόβνα στον τσεχωφικό «Πλατόνοφ» του
Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς στο ΚΘΒΕ, ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος και η σύντροφός του
στη ζωή Μαρία Κατσιαδάκη, φίλοι γκαρδιακοί από παλιά.

Ο θίασος θα ξεκινήσει απ’ την Θεσσαλονίκη, απ’ το πανέμορφο Δημοτικό
της Καλαμαριάς, μέσα Φεβρουαρίου, μόλις τελειώσουν οι παραστάσεις του
«Πλατόνοφ», με το έργο του Αμερικανού Ουίν Ουέλς «H Γερτρούδη Στάιν και η
συνοδός της», με την Λυδία Φωτοπούλου και την Μαρία Κατσιαδάκη σκηνοθετούμενες
απ’ την Νικαίτη Κοντούρη και με σκηνικό και κοστούμια Γιώργου Πάτσα – το έργο
έχει πρωτοανεβεί στην Ελλάδα, με την ίδια σκηνοθέτιδα και τις ίδιες ηθοποιούς,
στον Εξώστη του «Αμόρε», απ’ το «Θέατρο του Νότου», το 1992 – ’93, σε μια
εξαιρετική παράσταση.

Στη συνέχεια, αρχές Μαρτίου, η Λυδία Φωτοπούλου κι ο Λάζαρος
Γεωργακόπουλος, αυτοσκηνοθετούμενοι, θα παρουσιάσουν το «Γαϊτανάκι του έρωτα»
του Άρτουρ Σνίτσλερ – και ενώ στην Αθήνα, στον Εξώστη του «Αμόρε» θα παίζεται
άλλος ένας Σνίτσλερ, οι «Έρωτες» -, στη μετάφραση του Πέτρου Μάρκαρη, με
σκηνικά και κοστούμια Γιώργου Πάτσα, τολμώντας να παίξουν οι δυο τους όλους
τους ρόλους του έργου.