Tο μαρς των εξελίξεων

Οι κάμερες ακολούθησαν τον ρυθμό που επέβαλε μια θεαματική πολιτική κίνηση, ενισχύοντάς την

Ο Πρωθυπουργός ανακοινώνει επισήμως σε εθνικό δίκτυο την απόφασή του να
αποχωρήσει από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ «ανοίγοντας τον δρόμο στην ανανέωση».
Είναι μία από τις στιγμές κορύφωσης του φαντασμαγορικού μιντιακού θεάματος των
πολιτικών εξελίξεων των ημερών. H στιγμή πλαισιώνεται από απευθείας συνδέσεις,
αναλύσεις, ρεπορτάζ, σενάρια και υποθέσεις. Το τηλεοπτικό τελετουργικό δίνει
τον πανηγυρικό τόνο στις στιγμές. Σε στιγμές, όμως, που η πολιτική το
περιορίζει στον ρόλο του, να δίνει έμφαση στις δικές της αποφάσεις, που
αιφνιδίασαν.

Στην τηλεοπτική ενημέρωση απομένει να βαδίσει με ενθουσιασμό στο
ρυθμικό μαρς των εξελίξεων της πολιτικής σκηνής. Έτσι, εντείνει την αίσθηση
του επείγοντος, αναδεικνύει τη λάμψη των πρωταγωνιστών και συγκεντρώνει την
προσοχή στο σασπένς των προδιαγεγραμμένων αλλαγών, που προβάλλονται με όλη την
ιστορική τους επισημότητα, σαν την αντίστροφη μέτρηση της αλλαγής του χρόνου.
Διαρροές πληροφοριών που προηγήθηκαν, διαμόρφωσαν ατμόσφαιρα αναμονής, ενώ η
αιφνίδια επιβεβαίωσή τους, ότι δηλαδή έχει αποφασιστεί η αποχώρηση του
Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ υπέρ του Γιώργου
Παπανδρέου, υπήρξε η θεατρική πολιτική κίνηση που ταυτίστηκε με τις απαιτήσεις
του μιντιακού θεάματος, χωρίς αυτό να αφαιρεί ωστόσο τη σπουδαιότητά της στη
συγκεκριμένη εθνική και ευρωπαϊκή συγκυρία (εκλογές, διεύρυνση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, Κυπριακό κ.λπ.).

Για πρώτη φορά στην ιστορία της εγχώριας πολιτικής δημοσιότητας μια
αλλαγή ηγετικών προσώπων του κυβερνώντος κόμματος, με όλες τις εθνικές,
πολιτικές και κομματικές παραμέτρους της μοιάζει να εξελίσσεται on camera,
καθώς προαναγγέλλονται κινήσεις, ανακοινώνονται αποφάσεις, ενώ τα μπουκέτα από
κάμερες και μικρόφωνα στους τόπους κατοικίας των πρωταγωνιστών δίνουν στην
απλή και προφανή παρουσία τους (εφόσον εκεί κατοικούν θα εμφανιστούν) εθνική
σημασία.

H πρωτοτυπία της πολιτικής κίνησης, πάντως, η μέθοδος της
δημοσιοποίησης και η επιλογή της χρονικής στιγμής, της δίνουν μοναδική
μιντιακή λάμψη. Ελάχιστο χρόνο πριν από τις εκλογές οι προβολείς στρέφονται
στο κυβερνών κόμμα, οι εξελίξεις τραβούν την προσοχή, και όχι τυχαία, καθώς
έχουν όλα τα στοιχεία του δράματος – δομή και σύγκρουση, πρόβλημα και τελική
έκβαση, δράση, ένταση, κορύφωση και κυρίως έκπληξη, όπως απαιτούν οι
σκηνοθεσίες «συγκλονισμού». Επίσης, πρόκειται για ένα «δράμα» που αναδεικνύει
ακριβώς αυτό που απαιτούν οι σύγχρονοι όροι του πολιτικού θεάματος:
προσωπικότητες πέρα από πολιτικές που κρίνονται και ιδέες για επιμέρους
ζητήματα, προσωπικότητες που μπορούν να μετατραπούν σε φορείς του ιδανικού
αιτήματος των σύγχρονων δημοκρατιών που είναι η «ανανέωση» – το βάθος και η
έκταση αναμένεται να κριθεί από το μέλλον.

Σύγχρονη επιδίωξη

Το εντυπωσιακό και πρωτότυπο της συγκεκριμένης πολιτικής κίνησης είναι ότι
το μήνυμά της ενσωματώνεται πλήρως στην «πλοκή» των ειδήσεων, επιτυγχάνει
δηλαδή αυτό που είναι η βασική επιδίωξη κάθε σύγχρονης πολιτικής εκστρατείας
σε προεκλογικές περιόδους. Προσφέρει εξ ορισμού τη δυνατότητα «ανανέωσης» των
πολιτικών διαλόγων. Το επισήμανε και ο Παύλος Τσίμας στον σχολιασμό του από τη
NET, ότι είναι πιθανότατα η κίνηση που θα δώσει νέο περιεχόμενο στον
προεκλογικό διάλογο. Είναι γεγονός ότι θα ανανεώσει τα επιχειρήματα των μεν
και θα εξαναγκάσει και τους δε να προσαρμοστούν. Δεν υπάρχει αμφιβολία,
πρόκειται για μια κίνηση που ανταποκρίνεται στο διπλό αίτημα της σύγχρονης
πολιτικής να προκαλεί εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και σπασμούς ενθουσιασμού
στη μιντιακή.