ΘΟΔΩPΟΣ AΓΓEΛΟΠΟYΛΟΣ «Δάκρυ για τον Άνθρωπο»

«Το λιβάδι που δακρύζει» πνίγεται στη θύελλα του 20ού αιώνα και οι κάτοικοί του φεύγουν με βάρκες για να σωθούν

Ταυτόχρονη προβολή – πράγμα σπάνιο… – στο Φεστιβάλ Βερολίνου και στις
αίθουσες θα έχει η νέα, δωδέκατη, ταινία «Το λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου
Αγγελόπουλου. Του πιο διάσημου Έλληνα σκηνοθέτη που, αν και έχει κερδίσει τον
Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, δεν «φοβήθηκε» να διαγωνιστεί στο
επίσημο πρόγραμμα της Μπερλινάλε…

H πρεμιέρα της ταινίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου και στις αίθουσες
προγραμματίζεται για τις 12 Φεβρουαρίου. Και οι θεατές της πρεμιέρας σε Αθήνα,
Θεσσαλονίκη και Πάτρα θα έχουν την ευκαιρία να δουν τον σκηνοθέτη και να
ακούσουν τον χαιρετισμό του από το Φεστιβάλ Βερολίνου, σε απευθείας σύνδεση
μέσω δορυφόρου. Τον Μάρτιο, το φιλμ θα κάνει πρεμιέρα σε Γαλλία, Γερμανία,
Ιταλία και Αγγλία.

«Το λιβάδι που δακρύζει» είναι η πρώτη ταινία μίας τριλογίας – «Το τρίτο
στεφάνι» και η «Επιστροφή» είναι οι άλλες δύο που σύντομα θα αρχίσουν
γυρίσματα. Και κατά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο «θα αναγνωρίσει ο θεατής σε αυτήν
σημάδια από τον Οιδίποδα τύραννο, τους Επτά επί Θήβας και την Αντιγόνη στην
πορεία ενός έρωτα και στη μοίρα μιας γυναίκας. Είναι η πρώτη φορά μετά την
“Αναπαράσταση” του ’70 που κεντρικό πρόσωπο της ταινίας μου είναι μία γυναίκα.
Παιδί που γνωρίζει την εξορία και τον θάνατο, ερωτευμένη έφηβη, μητέρα,
μοναχική γυναίκα. Από την αθωότητα στο τραγικό πάθος. Περισσότερο από κάθε
άλλη φορά πριν, μία ελεγεία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα. H Ελένη του μύθου, η
Ελένη όλων των μύθων διεκδικείται και διεκδικεί το απόλυτο της αγάπης».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είχε πρωτοεμφανιστεί στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με την
«Αναπαράσταση», που είχε βγει παράνομα από την Ελλάδα το ’71 – εποχή χούντας –
κρυμμένη στις βαλίτσες του σκηνοθέτη και του παραγωγού της. H νέα ταινία του
έχει προϋπολογισμό 1,9 δισ. και χρονολογικά εξελίσσεται μεταξύ του 1919 και
του 1949, παρακολουθώντας τη μοίρα των προσφύγων, όπως αυτή καταγράφεται στη
ζωή των ανθρώπων «που βίωσαν σαν ήρωες αρχαίας τραγωδίας τα οδυνηρά γεγονότα
του Ελληνισμού και της Ιστορίας του 20ού αιώνα». H ταινία γυρίστηκε εξ
ολοκλήρου στην Ελλάδα, στη λίμνη της Κερκίνης, όπου στήθηκε ένα ολόκληρο χωριό
και στη Θεσσαλονίκη, όπου κατασκευάστηκε ένας προσφυγικός συνοικισμός στο
λιμάνι. Το σενάριο είναι του σκηνοθέτη σε συνεργασία με τους Τονίνο Γκουέρα,
Πέτρο Μάρκαρη και Τζιόρτζιο Σιλβάγκνι. H φωτογραφία του Ανδρέα Σινάνου και η
μουσική της Ελένης Καραΐνδρου. Παίζουν οι Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Νίκος Πουρσανίδης,
Γιώργος Αρμένης, Βασίλης Κολοβός, Εύα Κοταμανίδου και Τούλα Σταθοπούλου.

«Σαν ένα λιβάδι υγρό…»

«Σκηνοθέτη της Ιστορίας» τον είχαν χαρακτηρίσει οι Γάλλοι μετά τον θρίαμβο του
«Θιάσου» στο Φεστιβάλ των Καννών το ’75, όπου δεν είχε καταφέρει να
εκπροσωπήσει επίσημα τη χώρα μας καθώς η τότε κυβέρνηση δεν είχε δώσει το
τυπικό, αλλά απαραίτητο χαρτί για κάτι τέτοιο…

«Πρέπει πρώτα να ασχοληθούμε με τους ανθρώπους και ύστερα με το σύστημα», λέει
ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Και η (πρωταγωνίστρια) Ελένη στη δωδέκατη ταινία του
είναι ένα φωτεινό, γεμάτο υγρασία – δακρυσμένο – πρόσωπο μιας γυναίκας. «Σαν
ένα λιβάδι υγρό, με τις σταγόνες να κυλούν σαν δάκρυα πάνω στη γη. Σαν το
λιβάδι που δακρύζει» από τον πόνο της ανθρώπινης μοίρας…

INFO

«Το λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου Αγγελόπουλου θα κάνει πρεμιέρα στο
Φεστιβάλ Βερολίνου (διαγωνιστικό τμήμα) και στις ελληνικές κινηματογραφικές
αίθουσες στις 12/2