H Mοναρχία του Όθωνα

Ο εμφύλιος πόλεμος του 1832 έφερε τέτοια αναστάτωση και διάλυση στην Ελλάδα,
ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την εγκαθίδρυση της Μοναρχίας. H Συνθήκη της 7ης
Μαΐου 1832, την οποία δεν υπέγραψε η Ελλάδα – αφού δεν διέθετε ουσιαστικά
κυβέρνηση αναγνωρισμένη στο εσωτερικό – αλλά η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία,
έδωσε οντότητα στο ελεύθερο ελληνικό κράτος και επέβαλε ως μονάρχη της χώρας
τον νεαρό Όθωνα, γιο του φιλέλληνα βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου A’.

H «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού» στον 4ο τόμο περιγράφει πως λόγω του νεαρού
της ηλικίας του Όθωνα εγκαθιδρύθηκε για περίπου δύο χρόνια τριμελής
αντιβασιλεία που ανέλαβε να οργανώσει και να οικοδομήσει το νέο ελληνικό
κράτος προικίζοντάς το με στρατό, διοίκηση, νομοθεσία, εκπαίδευση και τους
λοιπούς θεσμούς ενός κράτους της εποχής.

H αντιβασιλεία με τους 3.500 Βαυαρούς στρατιώτες και αξιωματικούς, την
πρώτη δόση του δανείου των 20.000 φράγκων και τη συγκεντρωτική δομή του
(ευρωπαϊκού) κράτους που ήθελε να συγκροτήσει έφερε στο φως τις πρώτες
αντιφάσεις και συγκρούσεις, που κορυφώθηκαν με την ανακήρυξη του Αυτοκέφαλου
της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και τη δίκη των Κολοκοτρώνη – Πλαπούτα, οι
οποίοι κατηγορήθηκαν για προδοσία.

Η ανάληψη της Βασιλείας από τον Όθωνα και η μεταφορά της πρωτεύουσας στην
Αθήνα από το Ναύπλιο δεν έλυσαν το πρόβλημα και σύντομα ξέσπασε η επανάσταση
της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 και ο Όθωνας αναγκάστηκε να παραχωρήσει Σύνταγμα,
αλλά ούτε με αυτό κατέστη δυνατόν να συμφιλιωθεί η βαυαρική αυλή με την
ελληνική πραγματικότητα και να εξομαλυνθούν οι σχέσεις Μοναρχίας και λαού.

Οι συγγραφείς του 4ου τόμου

Στη σύνταξη του 4ου Τόμου συνεργάστηκαν οι:

Χριστίνα Αγριαντώνη: Καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και
Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Σία Αναγνωστοπούλου: Επίκουρος Καθηγήτρια στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών
του Πανεπιστημίου Κύπρου

Ευριπίδης Γαραντούδης: Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας στο Εθνικό
και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Βασίλης Γούναρης: Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών
Φλώρινας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Αλέξης Δημαράς: Ιστορικός της Εκπαίδευσης, Πρόεδρος Κέντρου Εκπαιδευτικής
Έρευνας του Υπουργείου Παιδείας

Λεωνίδας Καλλιβρετάκης: Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών
του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Νίκος Καραπιδάκης: Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου

Παρασκευάς Κονόρτας: Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας,
Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Αφροδίτη Κούρια: Ιστορικός Τέχνης, Συνεργάτρια στο Κέντρο Νεοελληνικών
Ερευνών/ Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Κώστας Λάππας: Διευθύνων στο Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και Νέου
Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών

Λίνα Λούβη: Επίκουρος Καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του
Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Ήβη Μαυρομούστακου: Λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του
Πανεπιστημίου Κρήτης

Γιώργος Παπαγεωργίου: Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του
Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Πέτρος Πιζάνιας: Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου

Καίτη Ρωμανού: Μουσικολόγος, Επίκουρος Καθηγήτρια στο Τμήμα Μουσικών
Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Δημήρης Σπάθης: Ομότιμος Καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό
Πανεπιστήμιο Αθηνών

Μαρία Συναρέλη: Δρ Ιστορίας, Ερευνήτρια στην École des Hautes
Études en Sciences Sosiales, Παρίσι

Μιχάλης Τσαπόγας: Δρ Νομικής, ειδικός επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη

Μαρία Τσικαλουδάκη: Δρ Ιστορίας

Αγγελική Φενερλή: Ιστορικός

Δημήτρης Φιλιππίδης: Αρχιτέκτων, Καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του
Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Τζελίνα Χαρλαύτη: Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου

Μαρία-Χριστίνα Χατζηιωάννου: Διευθύντρια Ερευνών στο Κέν-τρο Νεοελληνικών
Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

H Ιστορία του Νέου Ελληνισμού

10 τόμοι

4.000 σελίδες

5.000 φωτογραφίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα