Γιορτινοί κανιβαλισμοί

Από που κι ως που οι ριαλιτζίδικοι κανιβαλισμοί θεωρούνται Χριστουγεννιάτικο εορταστικό πρόγραμμα;

Κάθησαν γύρω γύρω όλοι να εξηγηθούν, μπροστά στις κάμερες γιατί έτσι απαιτεί
το «παιχνίδι», όλα της ψυχής να γίνουν διάφανα, να βγουν, να ξεσπάσουν και να
απολαύσει το κοινό το σόου του ξεφλουδίσματος, του ξεκατινιάσματος. Και τέτοια
ήταν η ένταση της συζήτησης των «Survivors», που ήρθε λιποθυμία στον Σπύρο,
του κόπηκε η ανάσα, ίδρωσε το μέτωπό του, σηκώθηκαν όλοι να βοηθήσουν, φώναζαν
τον γιατρό, αλλά εκείνος το καθυστερούσε, ενώ η κάμερα έκανε θεαματικά ζουμ
στο ιδρωμένο πρόσωπο, αξιοποιώντας τη μεγάλη ευκαιρία για παραπάνω ένταση,
παραπάνω σόου, παραπάνω συγκλονισμό του θεατή, που έλεγε τώρα θα μείνει ξερός
ο άνθρωπος και θα χαζέψω αποπληξία σε απευθείας μετάδοση.

Γεμάτοι «γιατί» και παράπονα ο ένας για τον άλλον, να κοιτιούνται με μισό
μάτι, άνθρωποι που δεν έχουν τίποτε στην κανονική ζωή να χωρίσουν και βρέθηκαν
να σφάζονται πάνω από μια χούφτα ευρώ, να ταπεινώνουν προσωπικότητα και
έννοιες, όπως της φιλίας και της συνεργασίας, μικροί εγωισμοί φλαμπέ στην
καυτή, υγρή, εξωτική νύχτα.

Μαζί με τις δάδες που έκαιγαν σε μια θεατρική αναπαράσταση της ιερής
φωτιάς, μοναδική εστία του ελάχιστου πολιτισμού των αλλοτινών άγριων φυλών, οι
«παίκτες» φλέγονταν από ανάγκη να ξεσπάσουν μίση και πάθη. Κάτι σαν γκρουπ
θέραπι που προτείνουν οι νεο-γκουρού της θρησκείας τού «be yourself», όπου ο
καθένας καλείται να βγάλει δημοσίως τον θυμό του για να καθαρίσει η ψυχή
υποτίθεται και να μη βγάλει φλύκταινες το κορμί και κατόπιν, αναγεννημένος, θα
αγαπάει εαυτόν και αλλήλους.

Και όλο αυτό το θέαμα του τσίρκο των ψυχών θεωρείται άκρως ψυχαγωγικό
και χριστουγεννιάτικο. Αναμένεται μάλιστα το τελευταίο επεισόδιο της τελικής
μάχης, όπου πρέπει να βγάλουν τα μάτια ο ένας του άλλου και όλοι μαζί εκείνων
που διαγωνίζονται για το τελικό έπαθλο, να είναι το μεγάλο εορταστικό
χριστουγεννιάτικο σόου.

Με τις μπαλίτσες και τους Αγιοβασίλιδες, με τους κουραμπιέδες και τις
γαλοπούλες και οι ανθρώπινες ψυχές, ντοπαρισμένες μίση και απογοητεύσεις, θα
γίνουν ντεκόρ του χριστουγεννιάτικου μενού για να μην ξεχνάμε πόσο θηρίο είναι
ο άνθρωπος.

Θηριώδης και η κάμερα, που ζουμάρει ανάλγητη επάνω από τον λιπόθυμο
νεαρό για να προσφέρει «ζεστό αίμα» στο τηλεοπτικό κοινό, αναίτιο, περιττό,
μια σκηνή ακόμη που ξοδεύει ανθρώπινη ουσία για να μην την κάνει τίποτε.

Πρόκειται για τη χειρότερη πτυχή του ριάλιτι, αυτή η αναίτια σύγκρουση, η
ευτελής σπατάλη συναισθημάτων και ψυχικών δυνάμεων που κάνουν τον ανθρωπισμό
ευάλωτο απέναντι σε αυτόν τον υστερικό ατομικισμό.

Ίσως δεν θα μπορούσε θέαμα να εκφράσει καλύτερα τον θρίαμβο της επιφάνειας σε
ημέρες που οι χριστουγεννιάτικες γιορτές έχουν μετατραπεί σε καρικατούρα μιας
διεγερτικής ψευτοευφορίας, που δεν κρύβει το άγχος της ύπαρξης να επιβεβαιωθεί
καταναλώνοντας.

Ενσταντανέ φρίκης

Καταναλώνοντας ό,τι βρεθεί, ό,τι διαθέτει και με την εκμαυλιστική υποκίνηση
της κάμερας τις ιδιότητες της ψυχής, άγριες ή ειρηνικές, δεν έχει σημασία,
σημασία έχει το θέαμα που θα βοηθήσει τους μικρούς εγωιστικούς εαυτούς να
αποκτήσουν την εφήμερη πλην αλησμόνητη για τους ίδιους ιστορία τους.

Ενσταντανέ φρίκης ήταν και το περασμένο επεισόδιο του «Survivor», που
κάποια διαστροφική αντίληψη περί «εορτασμού» των Χριστουγέννων θεωρεί ως
κατάλληλα να προβάλλονται τέτοιες ημέρες, κρύβοντας πίσω από την κανιβαλική
φρίκη τους τα αληθινά ανθρώπινα τοπία.