Kι όμως λάμπουν

Τα διαμάντια λάμπουν ακόμη και μέσα στη λάσπη. Έτσι έλαμψαν κι εφέτος
λίγα (λιγότερα, φευ…) δισκογραφικά «διαμάντια» στη λάσπη της
ημι-ασημαντότητας ή των «ξαναζεσταμένων» μενού που σερβίρισε η δισκογραφία. H
επιλογή, που ακολουθεί, σταχυολογεί εκδόσεις του 2003 με κριτήριο τη
σημαντικότητα, αλλά και τη μουσική απόλαυση:

Νίκος Σκαλκώτας. Παγκόσμια πρεμιέρα μέσω… Σκανδιναβίας

Νίκος Σκαλκώτας. Ευτυχώς – κόντρα στην αδράνεια της ελληνικής Πολιτείας
– η σκανδιναβική δισκογραφική BIS, που αποφάσισε να ηχογραφήσει και να εκδώσει
όλο το έργο του Έλληνα και διεθνή συνθέτη μας, έφερε την παγκόσμια πρεμιέρα
του Κοντσέρτου για δύο βιολιά (με «ενσωματωμένο» θέμα από ένα ρεμπέτικο –
«Στην Αραπιά»!), μαζί με μια σειρά μικρών έργων για πνευστά (με χιουμοριστικά
στοιχεία, αλλά και αναφορές σε κάλαντα).

Δημήτρης Μητρόπουλος. Πέρα από τις μεγάλες ερμηνείες του ασκητή
Μαέστρου, και το συνθετικό του έργο βρήκε εφέτος δίοδο προς το κοινό. H
δισκογράφηση της «Αδελφής Βεατρίκης», του έργου του που σκηνοθετήθηκε από τον
ίδιο και παρουσιάστηκε το 1920 από την Κατίνα Παξινού, βρήκε τον ήχο του
ύστερα από δεκαετίες σιωπής (Lyra), χάρη στον αρχιμουσικό Βύρωνα Φιδετζή.

Τσετσίλια Μπάρτολι. Κάθε δουλειά της Ιταλίδας μέτζο είναι γεγονός.
Εφέτος μας γνωρίζει τον (κατά το θεατρικό έργο του Πίτερ Σάφερ) «αντίπαλο»

του Μότσαρτ – και στην ταινία «Αμαντέους» –

Αντόνιο Σαλιέρι. Απολαύστε «The Salieri Album» (Decca).

Αρκάντι Βολοντός. Δεν είχαμε και τούτην τη φορά την τύχη να ακούσουμε
ζωντανά τον ταλαντούχο νέο Ρώσο πιανίστα. Όμως η ζωντανή ηχογράφηση του
Κοντσέρτου αρ. 1 του Τσαϊκόφσκι και κομματιών για σόλο πιάνο του Ραχμάνινοφ
μας αποζημιώνει (Sony Classical).

Βλαντιμίρ Χόροβιτς. Μια και μιλάμε για πιάνο, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε
την επέτειο των 100 ετών από τη γέννηση του μεγάλου δεξιοτέχνη. H Sony
φρόντισε με ανέκδοτες έως σήμερα ηχογραφήσεις του (στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας
Υόρκης) να μας θυμίσει τον «τελευταίο ρομαντικό».

Θάνος Μικρούτσικος. Μαζί με τον διάσημο Αμερικανό βιμπραφωνίστα Γκάρι
Μπάρτον, κάτω από την ομπρέλα της μεγάλης ετικέτας τής τζαζ Blue Note.
«Μουσικές ιστορίες» για βιμπράφωνο, ορχήστρα εγχόρδων (την Καμεράτα),
κλαρινέτο και κρουστά, για απαιτητικές τζαζ ακροάσεις.

Tiger Lillies. H ιδιαίτερη φωνή και μελαγχολία τού Μάρτιν Ζακς (που τον
είδαμε και στην Αθήνα) σε 13 «σκοτεινές» αφηγήσεις, για πολύ απαιτητικούς
ακροατές. Με την αρωγή του θαυμάσιου Kronos Quartett στο άλμπουμ «The Corey
End» (EMI).

Αλεξάντερ Γκλαζούνοφ. H έκπληξη είναι τα «ελληνικά θέματα» που
ενσωμάτωσε σε Σερενάτες, Εισαγωγές και Εμβατήριά του ο Ρώσος συνθέτης (Naxos).

Μαρία Κάλλας για πάντα. Ιστορικές ερμηνείες της σε επανέκδοση με
ψηφιακή επεξεργασία, σε μια σειρά (EMI) που πάντα θα είναι μπεστ σέλερ.