«Tσουλήθρα» στο πιάνο, αλλά και την ποίηση

Χάρη στο «Άλεκτον» ξαναβλέπουμε στην Αθήνα τη Μάγια Μόργκενστερν

Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω για την Κυρία Μάγια Μόργκενστερν, τη
Ρουμάνα ηθοποιό, αλλά κάθε φορά που τη βλέπω μου υποβάλλει την ανάγκη να
γράψω. Ήρθε πάλι στο «Άλεκτον», χάρη στον Κώστα Καρτελιά, με τρία προγράμματα
ποίησης.

Την είδα στα δύο πρώτα – στα «Ρουμπαγιάτ» του Ομάρ Καγιάμ με τον γιο
της Τουντόρ Αρόν Ιστοντόρ και σε ποίηση του σύγχρονου συμπατριώτη της, έξοχου,
απ’ ό,τι κατάλαβα από τους ελληνικούς υπέρτιτλους, ποιητή Μιρτσέα Ντινέσκου με
τη μουσικό της Ντορίνα Κρισάν Ρούσου. Και για άλλη μια φορά «πυρπολήθηκε» στο
σανίδι – μια βάτος φλεγομένη. Αλλά αν στο πρώτο πρόγραμμα απλώς έδειξε το
μέγεθός της, στο δεύτερο «έφυγε» η γυναίκα. Ναι, «έφυγε».

Κουρνιασμένη κάτω από το πιάνο στην αρχή ενώ παίρναμε τις θέσεις μας,
σιγά σιγά ξεμύτισε, άδραξε τον λόγο του Ντινέσκου, έκλινε το ρήμα «εσύ είσαι,
αυτοί είναι, εγώ δεν είμαι σχεδόν καθόλου», έγινε κοριτσάκι, έγινε ερωτική –
πιο ερωτική απ’ όσο ήδη είναι -, διάνυσε την υποκριτική γκάμα από την
κλοουνερί και τη μιμική μέχρι την τραγωδία, έκανε τούμπες, έβγαλε γέλιο,
τραγούδησε με τη φωνή αυτή τη μοναδική, που πιάνει τις «συχνότητες» ενός
βελούδινου κοντραμπάσου, έσυρε το μέτωπό της στον μαύρο τοίχο «γράφοντας» πάνω
του με τον ιδρώτα της που έτρεχε, χτυπήθηκε, σπαρτάρισε, δεν κράτησε τίποτα,
μα τίποτα απ’ τις δυνάμεις της, «τα έδωσε όλα», «έσπασε» τις φόρμες, έφτασε
στο παραλήρημα…

Και έφτασε στην κορύφωση με ένα ποίημα του Ντινέσκου για τον Χάβελ –
«Γράμμα στον Βάτσλαβ Χάβελ πεταμένο στο καλάθι» είναι ο τίτλος του. Το
«διάβασε» από κάτι τσαλακωμένα δακτυλόγραφα, που με το ένα τους σκούπισε πρώτα
τον ιδρώτα της, σκούπισε τα χείλη της και τα ξέβαψε, σκούπισε τη μύτη της…
Εκεί την ένιωσα να ξεκολλάει απ’ το σανίδι, και να «απογειώνεται», να
«αναλαμβάνεται»… Και μετά όρμησε, τσούλησε πάνω στο πιάνο, όπου η πιανίστα,
επίσης, «τα έδινε όλα», ρίχτηκε στο κλαβιέ, άρχισε να το βαράει με όλη της τη
δύναμη και… σκοτάδι.

H κραυγή αυτή της Μάγιας Μόργκενστερν – διότι περί κραυγής επρόκειτο,
γι’ αυτά που ζει η πατρίδα της, οι γύρω χώρες και η ίδια στο πετσί της… –
ήταν μια κραυγή ανάλογη, ισάξια, ίσως και πιο δυνατή, πιο σπαρακτική από την
«Κραυγή» του Μουνχ.

H Κυρία Μάγια Μόργκενστερν άλλη μια φορά μας άφησε, όλους όσοι ήμασταν
εκεί, εμβρόντητους: «Τι φαινόμενο!». Και καθόλου δεν ντράπηκα για τα δάκρυα
που κύλαγαν απ’ τα μάτια μου. Καθόλου. Πόσο μάλλον που τα είδα και στα μάτια
των διπλανών μου.

INFO

Μάγια Μόργκενστερν με ποίηση και την ερμηνεία του έργου «Το γυαλί» του Κώστα
Καρτελιά, στο «Άλεκτον» (Σφακτηρίας 23, Κεραμεικός, τηλ. 210-3422.001), απόψε
και αύριο, στις 21.30. Τιμές: 25, 15 ευρώ (φοιτητικό).