Xάσαμε τους Ολυμπιονίκες!

Ο Γκας βαν Σαντ στον «Ελέφαντά» του, ένα από τα μεγάλα γεγονότα του 44ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σχολιάζει τη βία και τα όπλα στα σχολεία της Αμερικής

Με απουσίες… Ολυμπιακού επιπέδου αρχίζουν από σήμερα οι Ολυμπιακοί Αγώνες
κινηματογράφου στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Τρεις απουσίες με τρία ισάριθμα
ονοματεπώνυμα:

Θόδωρος Αγγελόπουλος, «Το λιβάδι που δακρύζει»: Προτίμησε την
(κινηματογραφική)… Ολυμπιάδα της Μπερλινάλε που αρχίζει στις 5 Φεβρουαρίου.
Μεγαλύτερο εκτόπισμα, άφθονη δημοσιότητα, περισσότερες πωλήσεις. Και φυσικά με
την ελπίδα – για να μην πω τη βεβαιότητα – να σκαρφαλώσει στο πρώτο σκαλί των
μνηστήρων της «Χρυσής Αρκούδας». Κι εγώ στη θέση του το ίδια θα έκανα!

Παντελής Βούλγαρης, «Νύφες»: Δεν είναι έτοιμος, αλλά και να ήταν θα
προτιμούσε να ρισκάρει περιμένοντας τους Ολυμπιακούς… των Καννών (Μάιος).
Για τους ίδιους ακριβώς λόγους που έκαναν και τον Αγγελόπουλο να προτιμήσει τη
Θεσσαλονίκη για τις ομορφιές και τα ούζα της και το Βερολίνο για την…
Αρκούδα!

Τάσος Μπουλμέτης, «Πολίτικη κουζίνα»: H «παρθενιά» της πιο εμπορικής
ταινίας της χρονιάς (650.000 εισιτήρια ήδη) και μιας από τις εμπορικότερες
όλων των εποχών χάθηκε από τον Οκτώβριο. H παρουσία της είναι καθαρά τυπική
και οικονομική. Διεκδικεί το μερίδιο του λέοντος από τα Κρατικά βραβεία
ποιότητας (30/11).

Επομένως, η ελπίδα το Φεστιβάλ να επωφεληθεί από το φετινό – συγκυριακό –
μεγάλωμα του ελληνικού κινηματογράφου, από πραγματικότητα έγινε στίχος: «Ένα
όνειρο τρελό / όνειρο απατηλό». Μικρομέγαλο ήταν, μικρομέγαλο είναι.

Πάμε παρακάτω. Στο διαγωνιστικό μέρος του Διεθνούς προγράμματος, στο οποίο θα
λάβουν μέρος 14 πρωτοεμφανιζόμενοι ή δευτεροεμφανιζόμενοι σκηνοθέτες από 10
διαφορετικά, γεωγραφικά σημεία: Γαλλία Ιταλία, Καζαχστάν, Αργεντινή, Αυστρία,
Ινδία, Ιράν, Ρωσία, Πορτογαλία, Τσεχία, ΗΠΑ, Ελλάδα. Εδώ συμβαίνουν τα εξής
ολίγον σουρεαλιστικά:

Αφού ο διευθυντής του Φεστιβάλ επέλεξε να προβάλει το «Brown Bunny» που είχε
συμμετάσχει στις Κάννες του Μαΐου (το οποίο μάλιστα σφυρίχτηκε δεόντως), γιατί
δεν έκανε το ίδιο με την απείρως καλύτερη «Επιστροφή» του πρωτοεμφανιζόμενου
Ρώσου Αντρέι Ζβιαγκίντσεφ, που κέρδισε μάλιστα το «Χρυσό Λιοντάρι» της
Βενετίας;

Προφανώς – θα έλεγε κάποιος κακοπροαίρετος – διότι η «Επιστροφή» δεν διαθέτει
τα απαραίτητα… εφόδια. Ας πούμε την εισβολή του αληθινού οργάνου – αν και
ακούστηκε πως έκανε προσθετική – του Βίνσεντ Γκάλο στο «Brown Bunny» και στη
στοματική κοιλότητα της Κλοέ Σεβινί.

Με απλά λόγια. H θερμοκρασία και το ενδιαφέρον θα κυμανθούν στα ίδια
επίπεδα του 43ου, του 42ου, του 41ου, του 40ού και πάει λέγοντας. Δηλαδή: Από
τις εκατοντάδες θα ξεχωρίσουν καμιά δεκαριά και από τις πολλές παράλληλες
εκδηλώσεις θα λάμψει το συμπαγές πρόγραμμα των «Νέων Οριζόντων».

Επιστροφή, νιάτα και χρυσάφι

Οι σπουδαίες στιγμές του φετινού Φεστιβάλ είναι επτά:

«Ελέφαντας» του Γκας βαν Σαντ και Χρυσός Φοίνικας Καννών.

«Επιστροφή» του Αντρέι Ζβιαγκίντσεφ και Χρυσό Λιοντάρι Βενετίας.

«Τα καλύτερά μας νιάτα» του Μάρκο Τζούλιο Τζορντάνα και έξι ώρες με το
αλληγορικό οδοιπορικό μιας ιταλικής οικογένειας από το ’60 μέχρι σήμερα.

«Zatoichi» του Τακέσι Κιτάνο με σούσι-γουέστερν, ως απάντηση στο
σπαγγέτι και ποπ κορν γουέστερν.

«Κόκκινο χρυσάφι» του Τζαφάρ Παναχί με βραβείο από τις Κάννες.

«Twentynine palms» του Μπρουνό Ντιμόν με καθηλωτικό σαρκικό ρεαλισμό.

«Αναπαράσταση» του Δανού Κρίστοφερ Μπόε, νέου… Λαρς φον Τρίερ.

INFO

Εγκαίνια απόψε, στις 21.30, από τον υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο.
Κόστος του φεστιβάλ: 1,9 εκατ. ευρώ.