…στο «Al Αmira»

«Πού έχετε φάει λιβανέζικο φαγητό στην Αθήνα», μάς ρώτησε ο ιδιοκτήτης του «Al
Amira» μόλις έφερε τα μενού. «A, ωραία όλα αυτά, αλλά εδώ θα δοκιμάσετε το
αυθεντικό», μάς υποσχέθηκε.

Τυχαία ανακάλυψα το «Al Amira» – την πριγκίπισσα – στο Χαλάνδρι και μια που
είναι σχεδόν στη γειτονιά μου βρεθήκαμε εκεί μια βραδιά πρόσφατα. Το ντιζάιν
είναι ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα τέτοιου είδους εστιατόριο: κλασικά
φολκλορικά αντικείμενα, από ναργιλέδες μέχρι μπρούντζινες τσαγιέρες και
καφετιέρες, όλα αυτά μέσα σε ένα χώρο ντυμένο με τούβλα και βιτρό φωτιστικά.
Έχει τον νοσταλγικό αέρα ενός μετανάστη, κι αυτή είναι η ιστορία του
συμπαθέστατου ιδιοκτήτη, ο οποίος έχει παντρευτεί Ελληνίδα, είναι 14 χρόνια
στην Ελλάδα και άνοιξε πριν από τρεις μήνες το «αυθεντικό» μαγαζάκι.

Κανένας άλλος λαός της Ανατολικής Μεσογείου δεν φθάνει τους κορυφαίους μεζέδες
που κάνουν οι «αυθεντικοί» Λιβανέζοι. Ούτε οι Τούρκοι ούτε εμείς. Οι μεζέδες
στον Λίβανο είναι σχεδόν πάντα η αποκλειστικότητα των εστιατορίων. Και εμείς
για μεζέδες ήλθαμε. Δεν μας απογοήτευσαν.

Στο «Al Amira» οι επιλογές είναι πραγματικά πολλές, με όλες τις δόξες του
λιβανέζικου τραπεζιού. Μου άρεσε το ότι εδώ βρίσκεις και πράγματα, όπως
ολόκληρα λαχανικά με σάλτσα δενδρολίβανου, τα οποία είναι σχεδόν μόνο για τους
«ντόπιους», τους αυθεντικούς Λιβανέζους. H μελιτζανοσαλάτα με την ελαφριά
πινελιά του ταχίνι είναι εξαιρετική. Επίσης το χούμους, με τα καβουρδισμένα
κουκουνάρια και την πλούσια, βελούδινη υφή. Το τζατζίκι τους είναι πιο ελαφρύ
από το δικό μας, αλλά ταιριάζει ωραία με τα διάφορα καυτερά, μεταξύ των οποίων
μια σαλάτα από ψιλοκομμένα λαχανικά και καυτερές πιπεριές κομμένες σε ροδέλες.
Το χούμους ήταν τραγανό και το ταχίνι που το συνόδευε ήπιο. Μας άρεσαν τα
μικρά μπουρεκάκια, κυρίως αυτά με το τυρί, την ελαφριά γεύση κρεμμυδιού και
την ντομάτα, όπως επίσης αυτά με τη λεμονάτη γέμιση από σπανάκι. H σαλάτα
fatoush, με λεπτοκομμένα ζαρζαβατικά και κομμάτια από ψημένη αραβική πίτα,
είναι δροσερή. Οι πατάτες «χάρα», κομμένες σε κύβους, τηγανητές, και
καρυκευμένες με μπόλικο κόλιανδρο, θυμίζουν τις πατάτες αντινακτές της
γειτονικής Κύπρου. Οι ντολμάδες ή «ουάρανιβ», όπως τους αποκαλούν, μοιάζουν
πολύ με τους δικούς μας, μόνο που είναι πιο λεπτοί και η γέμισή τους λιγότερα
τραγανή. Το μουταμπέλ, μελιτζανάκι τουρσί με γέμιση από καρύδια, έχει
ενδιαφέρον, παρόλο που δεν κέρδισε την καρδιά μου ιδιαίτερα. Το ταμπουλέ είναι
μια καλή εκδοχή ενός κοινού της γενικότερης περιοχής πιάτου.

Δεν φεύγεις, φαίνεται, από λιβανέζικο τραπέζι χωρίς κάτι, έστω και μικρό,
γλυκό. Λαχταρούσα το κιουνεφέ – καταΐφι γεμάτο με κρέμα – αλλά κρατιόμουν.
Αντί γι’ αυτό πήρα τις μικρές κρέπες γεμισμένες με μαλακό τυρί και
σερβιρισμένες με ένα πολύ αρωματικό σιρόπι.

H πριγκίπισσα δεν χρεώνει βασιλικές τιμές για όλα αυτά. Τα περισσότερα
ορεκτικά είναι μεταξύ 3,50 και 4,50 ευρώ.

«Al Amira»: Αριστοτέλους 43, Χαλάνδρι. Τηλ. 210-6897.640