H πολυτέλεια σε κρίση

Ο Τεξανός σχεδιαστής Τομ Φορντ (εδώ, με τις Νικόλ Κίντμαν και Νταϊάνα Ρος), που ανέλαβε το 1995 τον οίκο Gucci, πήρε ένα χρυσωρυχείο, με «φλέβες» τις 173 μπουτίκ σε όλον τον κόσμο. Μετά την ανακοίνωση αποχώρησής του, λέγεται ότι με τα κέρδη από τις μετοχές Gucci, τις οποίες πούλησε τον Μάρτιο, αγόρασε τον οίκο Versace που επίσης αντιμετώπιζε προβλήματα ρευστότητας

Ο κόσμος της μόδας και της πολυτέλειας έχει αναστατωθεί. Πάνω που οι πωλήσεις
των πολυτελών επώνυμων ειδών είχαν πάρει την κατιούσα, μετά την 11η
Σεπτεμβρίου, που μείωσε δραστικά τους μετακινούμενους αγοραστές και έφτασε
ακόμη και σε κλείσιμο καταστημάτων μεγάλων οίκων – και στην Ελλάδα – δύο
αποχωρήσεις δίνουν ένα ακόμη χτύπημα στον κόσμο της πολυτέλειας. Ο σχεδιαστής
και καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου Gucci Τομ Φορντ και το alter ego του,
Ντομένικο Ντε Σόλε, υπεύθυνος της οικονομικής διαχείρισης του ιταλικού οίκου,
με την απόφασή τους να αποχωρήσουν (τον ερχόμενο Απρίλιο) προκάλεσαν
αλυσιδωτές αντιδράσεις στον γαλλικό πολυεθνικό όμιλο PPR, του κυρίου Φρανσουά
Πινό, στον οποίο ανήκει η ομάδα 11 οίκων πολυτελείας, αρωμάτων και κοσμημάτων
(ανάμεσά τους οι Yves Saint Laurent, Balenciaga, Alexander McQueen, Stella
McCartney, Bottega Veneta, Sergio Rossi, Boucheron).

«Θα ψάξουμε να βρούμε τους νέους διευθύνοντες του Gucci και θα δείξουμε
ότι είναι οι φίρμες του ομίλου που καθορίζουν την αξία του και όχι τα
πρόσωπα», δηλώνει ο αντιπρόεδρος του PPR, Σερζ Γουάινμπεργκ. Όμως από το
αντίπαλο στρατόπεδο του LVMH (που έχει και τους οίκους Louis Vuitton,
Christian Dior, Donna Karan), ένας στενός συνεργάτης τού Μπερνάρ Αρνό δηλώνει
στους «New York Times» ότι η αποχώρησή τους «είναι μεγάλο πλήγμα και ένα
μεγάλο κεφάλαιο του Gucci έχει χαθεί».

H αλήθεια βρίσκεται στη μέση. Ο επιχειρηματικός κόσμος έχει αρχίσει να χάνει
την πολυτέλεια της ψυχραιμίας του, όταν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001
οι ιδιοκτήτες των ομίλων PPR, Φρανσουά Πινό και LVMH, Μπερνάρ Αρνό, έβλεπαν
τις μετοχές των οίκων μόδας, αξεσουάρ και αρωμάτων να ανεβάζουν τις τιμές τους
και να τους μοιράζουν κέρδη, δόξα και εξουσία στον χώρο της βιομηχανίας και
της παγκόσμιας αγοράς. Ωστόσο, οι δίδυμοι πύργοι κατέρρευσαν στο Μανχάταν και
μαζί τους άρχισαν να πέφτουν και οι πωλήσεις των ειδών πολυτελείας, αφού
λιγότεροι λαμπεροί ταξιδιώτες συνέχισαν να διασχίζουν τα Duty Free και τις
μεγάλες μπουτίκ των ηπείρων και δεν αγόραζαν πια τσάντες Gucci και Fendi.

Το 2002 η κρίση ήταν πια ορατή. Οι φλέβες της πολυτέλειας δεν είχαν δυνατό
σφυγμό. Από την άλλη, οι προβλέψεις ότι ο οίκος Yves Saint Laurent (που ανήκει
στον όμιλο του Πινό) θα ακολουθήσει το κερδοφόρο παράδειγμα του Gucci, δεν
επιβεβαιώθηκαν. Τα νέα αρώματα που λάνσαρε ο Τομ Φορντ, Nu και M7, για τον
Yves Saint Laurent, δεν έπεισαν τις πιστές πελάτισσες του Ιβ, ενώ ο γαλλικός
Τύπος ποτέ δε συγχώρεσε την ύβρι του Φορντ να προσβάλει τον τελευταίο ζωντανό
μύθο της μόδας τους και δεν χάρισαν στις συλλογές του, στη σειρά Yves Saint
Laurent Rive Gauche, την εύνοια της κριτικής που βοηθά τους αγοραστές να
κάνουν τις επιλογές τους.

Αφού λοιπόν η πολυτέλεια μπήκε σε περίοδο κρίσης, δεν ήταν μόνο οι γόβες Gucci
των 450 ευρώ που δεν βρίσκουν κατόχους να τις περπατήσουν. Δεν είναι περίεργο
που η μπουτίκ του Yves Saint Laurent στην Κηφισιά έκλεισε μόλις έναν χρόνο
μετά τα εγκαίνια λειτουργίας της. Είναι και τα φορέματα της Donna Karan ή τα
παλτά του Marc Jacobs που μένουν απούλητα και δεν βοηθάνε τον Μπερνάρ Αρνό
(στον οποίο ανήκουν οι οίκοι) να κάνει θετικές σκέψεις για το οικονομικό τους
μέλλον, ώστε να μην τους πουλήσει. Ήδη έχει ελαφρώσει από το βάρος του οίκου
Michael Kors και από τα αρώματα του Marc Jacobs και γνωρίζει ότι ο οίκος
Fendi, παρά τις γούνες, τα δερμάτινα και τον σνομπισμό του σχεδιαστή του Καρλ
Λάγκερφελντ, παρουσιάζει παθητικό. Ο οίκος Givenchy, ο οποίος επίσης ανήκει
στον LVMH, θα ανακοινώσει ότι ο σχεδιαστής του Τζούλιεν Μακ Ντόναλντ θα κάνει
την τελευταία κολεξιόν του. Ο κύριος Prada, Πατρίτσιο Μπερτέλι, με ανάλογες
έγνοιες ζημιών, πούλησε τον αγγλικό οίκο παπουτσιών Church.

Ο φίλος του Γάλλου προέδρου

Ο Φρανσουά Πινό του ομίλου PPR

Ο Φρανσουά Πινό, για να αποπληρώσει τις εκκρεμότητες του Gucci, αναγκάζεται
να πουλάει τις άλλες επιχειρήσεις του (ηλεκτρικά είδη, εξοπλισμοί γραφείων,
μεταφορές κ.λπ.). Και μάλιστα σε μία εποχή όπου έχει να αντιμετωπίσει και
κάποιους ανοιχτούς λογαριασμούς με την αμερικανική δικαιοσύνη. Καθώς το
δικαστήριο της Καλιφόρνιας ζητεί από τη γαλλική κυβέρνηση την έκδοση του
επιχειρηματία και τριών πρώην στελεχών της γαλλικής τράπεζας Credit Lyonnais,
με το σκεπτικό ότι ενήργησαν παράνομα προς τους αμερικανικούς νόμους, ώστε να
αποκτήσει ο κύριος Πινό τη χρεωμένη αμερικανική ασφαλιστική εταιρεία Executive
Life. H παρέμβαση του Γάλλου προέδρου Ζακ Σιράκ έδωσε απλώς χρόνο στον φίλο
του, επιχειρηματία Φρανσουά Πινό, να αντιδράσει.

Ρήτρα 7,1 δισ. ευρώ!

Ούτε η προκλητική διαφήμιση (διά… χειρός Τομ Φορντ) του Gucci δεν έσωσε τον οίκο

Ο Μπερνάρ Αρνό με τον Φρανσουά Πινό κονταροχτυπήθηκαν (το 1999) κάτω από
τον λογότυπο Gucci, με τον Τομ Φορντ ως μήλον της Έριδος. Ο Φορντ ζήτησε τη
βοήθεια του Πινό, ο οποίος έδωσε χρήματα για να πάρουν από τον Αρνό τον Gucci.
Εκείνος όμως, γράφει η «Liberation», έστησε παγίδα στον ανταγωνιστή του: ναι
μεν του διέθεσε τις μετοχές του στον Gucci, αλλά με ρήτρα 7,1 δισεκατομμύρια
ευρώ αν τον Μάρτιο του 2004 η μετοχή δεν θα έχει ξεπεράσει τα 101,50 δολάρια
(σήμερα είναι κάπου 73 δολάρια και η αποχώρηση Φορντ μόνον πτώση μπορεί να
προκαλέσει).