Ένας «Έρωτας» στη σιωπή…

Μια σκηνή από την παράσταση «Ο έρωτας δαγκώνει» του «Θεάτρου της Σιωπής» και της Ασπασίας Κράλλη (στη μικρή φωτογραφία)

«O έρωτας δαγκώνει» είναι ο τίτλος της παράστασης. Δημιουργός της η Ασπασία
Κράλλη. Ανέβηκε την άνοιξη στο «Από Μηχανής», παίχτηκε με γεμάτο θέατρο και
επαναλαμβάνεται. Χαρακτηριστικό της: μέσα σε ένα θέατρο απολύτως
λογοκρατούμενο επιλέγει τη γλώσσα του σώματος και την έκφραση μέσα από τη
σιωπή. Το νεανικότατο σχήμα εξάλλου που την παρουσιάζει και που έχει
δημιουργήσει η Ασπασία Κράλλη, τον τίτλο «Θέατρο της Σιωπής» έχει.

Με ολοκληρωμένες σπουδές νομικής, η Θεσσαλονικιά Ασπασία Κράλλη, βρέθηκε στη
Δραματική Σχολή του Εθνικού. Πριν ξεκινήσει, όμως, το πρώτο έτος φεύγει με
υποτροφία για μεταπτυχιακά στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στο Παρίσι, όπου
καταλήγει μαθήτρια του Μαρσέλ Μαρσό! Θα επιστρέψει στη Σχολή του Εθνικού από
την οποία αποφοιτά το 1973. Πρωτοεμφανίζεται πλάι στον Δημήτρη Ποταμίτη, στο
«Θέατρο Έρευνας», στο «Αύγουστε, Αύγουστε» όπου τη βλέπει ο Αλέξης Μινωτής και
την καλεί στο Εθνικό για να κάνει το βουβό μονόπρακτο του Μπέκετ «Πράξη χωρίς
λόγια I», «συμπληρώνοντας» το «Τέλος του παιχνιδιού» που παίζει ο ίδιος. Θα
μείνει στο Εθνικό ως ηθοποιός για χρόνια. Το 1992 θα ιδρύσει το «Θέατρο της
Σιωπής» και το 1996 θα δημιουργήσουν με τον σύντροφό της στη ζωή και στο
θέατρο, τον Χρήστο Βαλαβανίδη, το «Από Μηχανής Θέατρο».

«Προχώρησα, με προτροπή του Δασκάλου μου και ύστερα από μια παράσταση
που έκανα για τους μαθητές του, στο Παρίσι, σε μια δική μου υπέρβαση: έκανα
σημαντική την καθημερινή κίνηση», μου λέει. «Υπάρχουν κινήσεις μας πολύ
σημαντικές που δεν τους δίνουμε σημασία αλλά καταγράφονται στο υποσυνείδητο
σαν ομιλία. Μπορούμε να κρίνουμε τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου από τον τρόπο που
περπατάει, που κάθεται, που κινεί τα χέρια του, που κοιτά… Αυτά είναι το
“κοστούμι” του ηθοποιού. Και ισχύουν και στο θέατρο λόγου.

Παίρνοντας, λοιπόν, τη γλώσσα της κλασικής γαλλικής παντομίμας που σπούδασα
και συνδυάζοντάς την με την παρατήρηση αυτή που έκανα όλα τα χρόνια που ήμουν
στο θέατρο, και ως ηθοποιός και ως παρατηρητής, έχω φτιάξει μια γλώσσα που
σηματοδοτεί καταστάσεις. Αυτό που ονομάζω “θέατρο της σιωπής” δεν έχει λόγο,
αλλά υπάρχει σ’ αυτό ένας λόγος που “αιωρείται”».

Κάνει τέσσερις παραστάσεις: «Μήδεια από σιωπή», «Άδης δωματίου», «Πενθέας
πάσχων», «Άτακτη τάξη». Παραστάσεις πλήρεις, με τον μύθο, το θέμα, την ιστορία
τους – κάτι πρωτοφανές για το είδος. Με αποτελέσματα εξαιρετικά.

Το «Ο έρωτας δαγκώνει» είναι η πέμπτη. Αφορμή για την παράσταση ήταν η
νουβέλα του Νοτιοαφρικανού Καν Θέμπα «Το κοστούμι», που θεατροποιήθηκε και από
τον Πίτερ Μπρουκ και παίχτηκε πριν από λίγους μήνες στο Λονδίνο και στο
Παρίσι.

Μια παρέα νέων σε ένα παραθαλάσσιο χωριό μπλέκεται με ένα ζευγάρι καλλιτεχνών.
Μία από τις κοπέλες, ενώ ένας από τους νέους είναι ερωτευμένος μαζί της,
ερωτεύεται τον καλλιτέχνη ο οποίος παραπαίει ανάμεσα στις δύο γυναίκες, αλλά
τελικά επιλέγει την κοπέλα που ήταν μαζί της. Ο έρωτας κυριαρχεί στην ανάλαφρη
αυτή παράσταση, που πλαισιώνεται με κομμάτια από όλο το φάσμα της μουσικής –
από τζαζ και μπλουζ, έως κλασική αλλά και σύγχρονη ελληνική -, με όλες του τις
μορφές: κεραυνοβόλος, ανικανοποίητος, βίαιος, βασανιστικός, απελπισμένος,
τρυφερός, σκληρός, ήρεμος, παράνομος, παράλογος, παράφορος… Στο τέλος, όμως,
όλοι απελευθερώνονται. Την επόμενη παράστασή της με το «Θέατρο της Σιωπής» η
Ασπασία Κράλλη την έχει επιλέξει και πάλι από τον κύκλο των αρχαιοελληνικών
μύθων: «Αναζητώντας τον Οιδίποδα». H πρεμιέρα τον Απρίλιο.

INFO

«Ο έρωτας δαγκώνει», στο «Από Μηχανής Θέατρο» (Ακαδήμου 13, τηλ. 210
5231.131). Από αύριο έως 4 Ιανουαρίου. Εισιτήρια: 15, (φοιτητικό) 12 ευρώ.