TAΣOΣ MΠOΥΛMETHΣ «Έμεινα άναυδος από την επιτυχία»

«Είδα την “Πολίτικη κουζίνα” μαζί με το κοινό. Σε όλη τη διάρκεια οι θεατές είδα να δέχονται χτυπήματα συγκίνησης και χιούμορ», λέει ο Τάσος Μπουλμέτης για την επιτυχία της ταινίας του

Σαν να μην έφτανε η αναπάντεχη ανταπόκριση του κοινού στην «Πολίτικη κουζίνα»
του Τάσου Μπουλμέτη, το φιλμ θαρρείς κι έχει «καλό αστέρι», καθώς ήρθαν –
συμπτωματικά – την ίδια εποχή που προβάλλεται στις αίθουσες και οι επίσημες
ανακοινώσεις των Τούρκων, που ομολογούν τις διώξεις των Ελλήνων στην
Κωνσταντινούπολη το ’63 και το ’74. Γεγονός που κάνει την ταινία επίκαιρη –
και χιλιάδες ηλικιωμένοι Πολίτες είναι ανάμεσα στους θεατές που γεμίζουν
καθημερινά τις αίθουσες προβολής της!

H ταινία έχει βιωματικά στοιχεία – ο ίδιος ο σκηνοθέτης κατάγεται από την Πόλη
και ήρθε στην Αθήνα μικρό παιδί… Και την «πάλευε» καιρό ο Τάσος Μπουλμέτης,
που πριν από 12 χρόνια είχε κάνει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του
«Βιοτεχνία ονείρων» με τον Γιώργο Κώνστα και μέχρι τώρα ασχολιόταν – για
βιοπορισμό – με τη διαφήμιση.

«Νομίζω, το γεγονός ότι υπάρχουν βιωματικά στοιχεία στην “Κουζίνα” έπαιξε
ευεργετικό ρόλο και βοήθησε να περάσει η αλήθεια μου στον κόσμο. Όταν έχεις
έντιμη και αυθεντική σχέση με αυτό που κάνεις, τίποτα δεν πάει χαμένο, δεν
μένει ανεπίδοτο γράμμα», τονίζει. Και, όταν αναρωτιόμαστε αν τώρα θα παρατήσει
τη διαφήμιση, μας ξαφνιάζει καθώς δηλώνει: «Κάθε άλλο! Ήδη μοντάρω ένα
διαφημιστικό και θα συνεχίσω να ασχολούμαι με αυτήν. Στη διαφήμιση έμαθα την
τσαγκαρική και τους τεχνικούς κώδικες της τέχνης του σινεμά τόσα χρόνια
“ανεργίας” στον κινηματογράφο! Όταν άφησα τη διαφήμιση για την “Κουζίνα… ”
λυτρώθηκα, ασχολούμενος με όσα με “βασάνιζαν” χρόνια και τώρα θα ξαλαφρώσω
επιστρέφοντας σ’ αυτήν».

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα άλμα μεταξύ της «Βιοτεχνίας ονείρων» και της
«Πολίτικης κουζίνας», παρά το γεγονός ότι είχες να κάνεις ταινία 12 χρόνια και
πολλοί λένε ότι η διαφήμιση «δηλητηριάζει» τη σκέψη των σκηνοθετών που
ασχολούνται μαζί της…

«Υπάρχει ένα άλμα ωρίμασης κι ένα άλμα τεχνικής ωρίμανσης. Το πρώτο ήρθε με το
πέρασμα των χρόνων – στη “Βιοτεχνία” ήμουν 32 χρόνων και στην “Κουζίνα… ” 44
– αλλά το δεύτερο με την ενασχόλησή μου με τη διαφήμιση».

H «Πολίτικη κουζίνα» δείχνει ότι ο θεατής δεν είναι χαμένη υπόθεση για την
ελληνική ταινία… Τι πρέπει να έχει υπόψη της η ελληνική παραγωγή για να
κεντρίζει το ενδιαφέρον του μεγάλου κοινού;

«Όντως, το κοινό είναι εδώ και περιμένει, είναι διαθέσιμο. Δεν υπάρχει,
ασφαλώς, συνταγή επιτυχίας. H μοναδική είναι να είσαι αληθινός με το θέμα σου,
να μην αντιγράφεις άλλους “πετυχημένους” – όπως, για παράδειγμα, έγινε με το
“Safe sex” και όλες οι επόμενες απέτυχαν. Σημασία έχει να υπάρχει όραμα».

Λόγια αληθινά, γιατί σε μια εποχή που όλοι λέμε ότι είναι «δήθεν»,
«ισοπεδωμένη», «άγρια» και το μόνο που πουλάει είναι το σεξ, η βία και τα
ναρκωτικά, έρχεται η «Πολίτικη κουζίνα», με την παλιοκαιρίτικη ατμόσφαιρά της,
να σπάσει ταμεία… «Το θέμα της Πόλης και οτιδήποτε εξωελλαδικό γύρω από τον
ελληνισμό και τις “χαμένες πατρίδες”, έχει ρίζες στην κοινωνία. Κι όταν αυτά
πιάνονται με ειλικρίνεια από ένα φιλμ, συγκινούν τον κόσμο», αναφέρει ο
σκηνοθέτης της ταινίας, που μαζί της νιώθει να άλλαξε και ο ίδιος τη στάση του
στη ζωή!

Λέγεται ότι η επιτυχία της ταινίας οφείλεται στην ακριβή παραγωγή, την καλή
διαφήμιση και το μάρκετινγκ που έγινε από την εταιρεία παραγωγής, την Village
Roadshow, των γνωστών multiplex…

«Όλα αυτά έπαιξαν τον ρόλο τους, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι κάτι τέτοιο γίνεται
για όλες τις ταινίες που έρχονται από το Χόλιγουντ… Μόνο που στην Ελλάδα, με
τη μικρή παραγωγή ταινιών, νομίζουμε ότι αυτό είναι “φτιαχτό”. Και έως ένα
σημείο είναι. Αν, δηλαδή, η ταινία δεν έχει δύναμη να προχωρήσει και να
τραβήξει το κοινό, όση διαφήμιση και να της γίνει δεν θα περπατήσει,
συνήθως… Εγώ χρωστάω πολλά στη Village, στο τμήμα του μάρκετινγκ και τη
Μαρίνα Κοκολοδημητράκη και στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Και καλό είναι
να λέγονται αυτά, γιατί η αχαριστία είναι ανυπαρξία»!

Κυρίαρχος κώδικας η κωμωδία

Τι θα ήθελες να «παίρνει» μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την προβολή της
ταινίας;

«Βλέποντας την ταινία με κοινό, παρατήρησα ότι αντιδρούσε σε πράγματα που ούτε
καν τα είχα φανταστεί. Σε όλη τη διάρκεια της προβολής, ο θεατής δέχεται
εναλλακτικά χτυπήματα συγκίνησης και χιούμορ, όπου τα πρώτα τον πνίγουν και τα
δεύτερα του ανοίγουν τους ορίζοντες. Τελικά, ο κυρίαρχος κώδικας της ταινίας
είναι η κωμωδία, χωρίς να το έχω επιδιώξει εγώ αυτό!».

INFO

Σε έντεκα ημέρες προβολής της, η «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη, σε 41
αίθουσες, έκοψε περίπου 300.000 εισιτήρια!