Σαν θηρία σε κλουβιά

![]() |
|
Τους έκλεισαν σαν θηρία στα κλουβιά και το κοινό τους χαζεύει να χειροδικούν |
Θέαμα και ακρόαμα απίστευτο, για την επιθετική του χυδαιότητα, για τον
ευτελισμό των ανθρώπινων σχέσεων, για τον απροκάλυπτο υποβιβασμό του κοινού σε
κοινό αρένας, σε ερεθισμένη αγέλη στριπτιζάδικου, αυτό που πρόσφερε η
«γιορταστική», κυριακάτικη εκπομπή του ριάλιτι «Mission» του Antenna.
Μια γυναίκα που έχει αναδείξει το ερωτικό παιχνίδι σε ένα είδος τηλεοπτικής
μεταφοράς χυδαίου αναγνώσματος, βρέθηκε να ξεκατινιάζεται με δύο άνδρες που,
υποτίθεται, την διεκδικούν. Τα «μπιπ» δεν απέκρυψαν τις ανάρμοστες λέξεις, που
μόνο σε ιδιωτικές συζητήσεις μπορεί να αναφέρονται και μόνο μεταξύ ανθρώπων
που τους συνδέει ένα είδος συναισθηματικής σχέσης, αλλιώς αποτελούν
ταπεινωτικές βρισιές.
Αλλά η ριάλιτι τηλεόραση ακριβώς αυτήν τη χυδαία έκθεση του ιδιωτικού
επιδιώκει, αφού της αφαιρέσει τους χυμούς των αισθημάτων, μετατρέποντάς το σε
καταναλωτικό θέαμα, όπως συμβαίνει στις τσόντες. Στόχος της είναι να προσφέρει
«ζεστό» αίμα στο κοινό του καναπέ, το οποίο θεωρεί εξ ορισμού ξελιγωμένο. Με
τη γοητεία που κρύβει το άνομο, το ακραίο, το ιδιωτικό που αποκαλύπτεται,
νομιμοποιεί το απαγορευμένο και φτηνό, το αποτρόπαιο εν τέλει, όπως είναι η
εικόνα ενός ταριχευμένου πτώματος.
Γιατί αυτό που εξελίσσεται μπροστά στις κάμερες, σαν «παιχνίδι» έκθεσης
του προσωπικού, δεν είναι παρά ο θάνατος, μια μακάβρια εκδοχή κοινωνίας, όπου
όλοι μιμούνται τη ζωή, χωρίς αυτή να υπάρχει. Ζόμπι της τηλεθέασης, που
κυνηγώντας τη δημοσιότητα καταργούν συναίσθημα, αγωγή, πολιτισμό, αυτοσεβασμό,
όλα όσα χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο και τη ζωή. Αυτό που δίνει τη μακάβρια
αίσθηση είναι η προσποίηση. Το γεγονός ότι παριστάνουν τους κανονικούς
ανθρώπους, ενώ δεν είναι. Γιατί ζουν σε συνθήκες εργαστηρίου, απομονωμένοι,
χωρίς να αποτελεί κανείς επιλογή του άλλου, άρα χωρίς κανέναν συναισθηματισμό,
με στόχο τη δημοσιότητα και το χρήμα, ήδη απογυμνωμένοι δηλαδή από οτιδήποτε
χαρακτηρίζει τις σχέσεις των ανθρώπων. Υποχρεωμένοι να μιμηθούν αυτό που δεν
έχουν, «κοινότητα».
Εκείνη, η Σοφία, μια τραγουδίστρια με όνειρα και βλέψεις, έριξε τα
μάτια της στον Τζοβάνι, εκείνος δεν αρνήθηκε, αλλά κατόπιν εκείνη αποφάσισε
ότι προτιμάει τον Βαγγέλη που επίσης δεν αρνήθηκε. Το τρίο έφτασε στα άκρα και
τα ξεπέρασε. Ξέσπασαν τα πάθη, αγρίεψαν οι ψυχές και με όραμα την τηλεθέαση
αυτοντοπαρίστηκαν, για να προσφέρουν οι τρεις τους ακόμη καλύτερο θέαμα
αρένας. Έφτασαν να χειροδικούν. Κοκόρια σε κοτέτσι. Φρίκη.
Και όσο για το τρίο, ας διεκδικήσει τη δημοσιότητα έτσι όπως αρμόζει
στην αγωγή του. Το ίδιο το κανάλι, ωστόσο, που έχει την ευθύνη για το κάστινγκ
– αυτό είναι η πεμπτουσία της «επιτυχίας» ενός ριάλιτι άλλωστε – που έχει την
ευθύνη για το θέαμα το οποίο προσφέρει στο κοινό, άραγε αναγνωρίζει τα όριά
του;
Παρόμοια συνέβησαν και στο προηγούμενο ριάλιτι του Antenna, το «The wall». Και
τότε ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις έγιναν θέαμα, ενώ διαρκείς υπαινιγμοί για
ερωτικές περιπτύξεις κυνηγούσαν την τηλεθέαση.
Αυτήν τη φορά το θέαμα έγινε απροκάλυπτα επιθετικό και χυδαίο,
αναδεικνύοντας ταυτοχρόνως έναν άθλιο μισογυνισμό με την προβολή γυναικείων
μοντέλων που προσβάλλουν τη θηλυκότητα. Αλλά ήδη με τη συμμετοχή σε ένα
τέτοιου είδους τηλεοπτικό θέαμα, εκχωρεί ο «παίκτης» τις ανθρώπινες ουσίες του
στην τηλεθέαση. Τις χειρότερες, τις πιο ταπεινές, σαν να μην υπάρχουν εκείνα
τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που κατευνάζουν την θηριώδη αγριότητα του
ακατέργαστου, απολίτιστου ανθρώπου. Μόνον τα ένστικτα. Άνθρωποι που
αλληλοσφάζονται και σεξουαλίζονται σαν θηρία σε κλουβιά.
Θέαμα καταθλιπτικό, για τη σιωπή που επιβάλλει με τον χυδαίο του θόρυβο, για
την μακάβρια κατάργηση του ανθρώπινου, της ζωής. Και το χειρότερο είναι πως με
το άλλοθι της τηλεθέασης, μιας αθέατης, πλην πανίσχυρης εξουσίας, προβάλλονται
και νομιμοποιούνται η αθλιότητα και η περιθωριακή συμπεριφορά.














