«Mαύρισαν» τον Mπερλουσκόνι

Βραβείο… με δραματικό τέλος. Ο 15χρονος Ρώσος ηθοποιός Βλαντιμίρ Γκαρίν, πρωταγωνιστής της βραβευμένης με Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Βενετίας ταινίας του Αντρέι Ζβατζίντσεφ «H επιστροφή», πνίγηκε στη λίμνη όπου έγιναν τα γυρίσματα, όπως αποκάλυψε η «Corriere della sera». Στην απονομή ο Ζβατζίντσεφ εμφανίστηκε μόνον με τον δεύτερο έφηβο πρωταγωνιστή του (η ταινία πραγματεύεται τη συνάντηση ενός πατέρα, ύστερα από δέκα χρόνια απουσίας, με τους δύο γιούς του)

Με ένα σφύριγμα του… διαιτητή άλλαξε ο τίτλος της ταινίας του Μάρκο Μπελόκιο
για τη δολοφονία του Ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο. Από «Καλημέρα, νύχτα»,
έγινε «Άντε, γεια σου». Το πιο ηχηρό χαστούκι των τελευταίων χρόνων.
Φανταστείτε πως 16 από 26 κριτικούς του ιταλικού Τύπου, ένα 24ωρο πριν από την
απονομή, «έδιναν» το Λιοντάρι στο «Boungiorno, notte». Φανταστείτε ακόμα πως
τα 4/5 των δημοσιογράφων που είχαν κατακλύσει την αίθουσα του Τύπου για την
καθιερωμένη συνέντευξη χειροκροτούσαν όρθιοι επί πέντε λεπτά τον Μπελόκιο και
τους συνεργάτες του και πως όλοι σχεδόν στοιχημάτιζαν πως επιτέλους ήρθε η ώρα
της Ιταλίας και του… Μπερλουσκόνι!

Του Μπερλουσκόνι, γιατί ο «αέρας» της ταινίας φυσούσε δεξιά, αλλά και γιατί –
κατά τον Μπελόκιο – ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Άλντο Μόρο ήταν η…
Αριστερά. Υπολόγισε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Τα αριστερά αντανακλαστικά του
Μονιτσέλι θύμωσαν και οι δύο Μπ. Μπ. έμειναν με τη γλύκα στο χέρι. Καλά να
πάθουν. Για να σας φρεσκάρω τη μνήμη, ο Μονιτσέλι είναι από τους βετεράνους
και τους στυλοβάτες του αθάνατου ιταλικού κινηματογράφου. Έχει υπογράψει
άφθονες δημοφιλείς σάτιρες και κωμωδίες, με κυριότερες τον «Κλέψαντα του
κλέψαντος», τον «Μεγάλο πόλεμο» και τους «Εντιμότατους φίλους μου».

H συνέχεια είναι εξίσου διασκεδαστική. Ακολούθησε δεύτερο χαστούκι προς την
κατεύθυνση των Αγγλοσαξόνων. Εκτός από τον αιρετικό Σον Πεν, ουδείς άλλος
Αμερικανός βρέθηκε στο βάθρο των νικητών (του βασικού διαγωνιστικού
προγράμματος). Τελικά, η ετυμηγορία ήταν ολόσωστη. Θριαμβευτής ο 39χρονος
πρωτοεμφανιζόμενος Ρώσος Αντρέι Ζιατζίντσεφ, με την «Επιστροφή». Ένα από τα
πιο στέρεα, άρτια και χαμηλόφωνα road movies που έχω δει τα τελευταία είκοσι
χρόνια. Το ταξίδι δύο πιτσιρίκων και του πατέρα τους, που εμφανίζεται στην
οικογένεια έπειτα από 12 χρόνια απουσίας (περίπου όσα μεσολάβησαν από την
κατάρρευση του σοσιαλιστικού καθεστώτος). Και το σασπένς που αιωρείται διαρκώς
αφορά το μυστηριώδες παρελθόν του πατέρα. Γιατί χάθηκε, ποιος είναι, τι έκανε
όλα αυτά τα χρόνια, γιατί είναι τόσο σκληρός με τα παιδιά του;

Δίκαια και τα άλλα δύο βασικά βραβεία. Στο αραβικό «Le cerf-volant» (Αργυρό
Λιοντάρι) και στη μαεστρία και το εξαιρετικό στυλ του Τακέσι Κιτάνο (βραβείο
σκηνοθεσίας), που με το «Zatoichi» υπογράφει την πιο αρτίστικη και την πιο
χιουμοριστική απάντηση στο σπαγγέτι γουέστερν και στο αμερικανικό ποπ κορν. Εν
ολίγοις, αυτή η Μόστρα θα γράψει ιστορία για ένα πράγμα: Όλοι υπολόγιζαν χωρίς
τον ξενοδόχο. Το κύρος του… πρωταθλήματος σώθηκε από τα σφυρίγματα ενός
δίκαιου «διαιτητή»!

Οι νικητές

Χρυσό Λιοντάρι: «H επιστροφή», Αντρέι Ζβατζίντσεφ (Ρωσία)

Αργυρό Λιοντάρι: «Le cerf-volant», Ράντα Σαχάλ Σαμπάγκ (Λίβανος)

Σκηνοθεσίας: Τακέσι Κιτάνο, «Zatoichi» (Ιαπωνία)

Ανδρικής ερμηνείας: Σον Πεν, «21 γραμμάρια» (ΗΠΑ)

Γυναικείας: Κάτια Ρίμαν, «Resenstrasse» (Γερμανία)

Βραβείο Μαστρογιάνι (πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού): Νατζάτ Μπενσουλίμ

Προσωπικής συνεισφοράς: Μάρκο Μπελόκιο

Σαν Μάρκο: «Βότκα Λεμόνι», Χίμερ Σαλέμ (Αρμενία)

Σκηνοθεσίας: Μίκαελ Schorr, «Schultze gets the blues» (Γερμανία)

Ανδρικής ερμηνείας: Ασάνο Ταντανόμπου, «Last life in the Universe»
(Ταϊλάνδη)

Γυναικείας ερμηνείας: Σκάρλετ Γιόχανσον («Lost in translation») (ΗΠΑ)

FIPRESCI (Κριτικών): «Bu San», Τσάι Μινγκ Λιάνγκ (Κίνα)

ΥΓ: Το Φεστιβάλ Βενετίας αποτελείται από δύο διαγωνιστικά προγράμματα.
Το «Controccorente» (βραβεία από το Σαν Μάρκο και κάτω) είναι το δεύτερο, το
πιο «πρωτοποριακό».