Kαημένη Aνατέφκα…

Μια σκηνή από τον «Βιολιστή στη στέγη» με τον Χάρτμουτ Μπάουερ-Τέβγε να σέρνει το κάρο της εξορίας στο φινάλε του μιούζικαλ, που παίζεται και απόψε στο Ηρώδειο

Ένα μεγάλο πατάρι που ο όγκος του είχε προστεθεί πάνω στον όγκο του
παταριού της σκηνής του Ηρωδείου, στο πίσω μέρος της, φιλοξένησε «ανορθόδοξα»
την ορχήστρα – από μέλη της Συμφωνικής Ορχήστρας του Βούπερταλ – για τον
«Βιολιστή στη στέγη», το κλασικό πια μιούζικαλ των Τζέρι Μποκ – Τζόζεφ Στάιν –
Σέλντον Χάρνικ που παρουσίασε το Φεστιβάλ Αθηνών.

Μόλις ορχήστρα και μαέστρος πήραν τη θέση τους, ένα γαλάζιο ημίφως, ο
«Βιολιστής» σκαρφάλωσε στη στέγη μιας ξύλινης καλυβούλας που αργότερα θα
«άνοιγε» και θα βλέπαμε το εσωτερικό της – ο «άξονας» του σκηνικού -, ο θίασος
στη σκηνή, φώτα και… «πάμε».

Ο εξηντατετράχρονος βροντόφωνος μπάσος Χάρτμουτ Μπάουερ, ο Εβραίος
γαλατάς Τέβγε, προσπάθησε να «τιθασεύσει» τις έξι γυναίκες του οίκου του – τη
«δύσκολη» γυναίκα του και τις πέντε κόρες του, από τις οποίες οι τρεις
μεγαλύτερες ερωτεύονται τρεις νέους απένταρους, αντίθετα με τα όνειρα των
γονιών τους – στην Ανατέφκα, ένα χωριουδάκι της τσαρικής Ρωσίας, όπου ζουν
πολλοί Εβραίοι, εν έτει 1905. Πονηρούτσικος αλλά μεγάλη καρδιά, προσηλωμένος
στις εβραϊκές παραδόσεις, όπως και όλος ο περίγυρός του, αλλά και ικανός να
κάνει «ανοίγματα», ο Τέβγε θα φτάσει μέχρι τις μέρες που μαζί με όλους τους
ομοφύλους του, θύμα του πογκρόμ που έχει εξαπολύσει ο τσάρος, αναγκάζεται,
κουβαλώντας τα λιγοστά υπάρχοντά του, να εγκαταλείψει το χωριό του για να
καταφύγει στην Αμερική, τη «Γη της Επαγγελίας»…

Το μιούζικαλ κύλησε με τα αστεία του, τις γραφικότητές του, τη μεγάλη
σκηνή του γάμου… Με τα ξύλινα μικρά σκηνικά του, τα προσαρμοσμένα πάνω σε
παταράκια με ρόδες που οι τεχνικοί και οι ηθοποιοί, μέσα σ’ αυτό το γαλάζιο
ημίφως, τσούλαγαν γρήγορα στη σκηνή του Ηρωδείου – η οποία δεν διαθέτει βέβαια
τις τεχνικές δυνατότητες για μιούζικαλ… -, κάθε τόσο, καθώς το έργο είναι
«σπασμένο» σε πολλές σκηνές, προσπαθώντας, εις μάτην, να μη διασπάσουν τη
δράση και να μην καταστρέψουν τη μαγεία και τις «εκπλήξεις» των αλλαγών. Και
με πλήθος ηχείων που περιστοίχιζαν τη σκηνή, πάνω και κάτω της – στην ορχήστρα
-, όπως την περιστοίχιζαν και τηλεοράσεις κλειστού κυκλώματος, από τις οποίες
οι τραγουδιστές – ηθοποιοί έπαιρναν τα «σήματα» του μαέστρου, μια και η
ορχήστρα βρισκόταν πίσω τους.

Βέβαια, τα μικρόφωνά τους – διότι με μικρόφωνα τραγούδησαν, μικρόφωνα
που έδιναν έναν πολύ δυνατό και αφύσικο και, στο όνειρο με το φάντασμα της
Φρούμα Σάρα που εμφανίστηκε πανύψηλο, σαν πάνω σε ξυλοπόδαρα, τσιριχτό ήχο, –
από το μέσον της παράστασης «διαλείψεις» και παράσιτα. Προβλήματα υπήρξαν για
λίγο, στην αρχή του τρίτου μέρους, και με την οθόνη των ελληνικών υπερτιτλων,
η οποία αποσυντονίστηκε – κάποιος ξεχάστηκε; – και ξαφνικά είδαμε να
προβάλλονται πάνω της ένα A, ένα B και ένα Γ και είπαμε «άντε, απ’ το A
ξεκινάμε πάλι…».

Το κοινό που σχεδόν γέμισε το Ηρώδειο – περί τα 4.000 άτομα –
συμμετείχε, χειροκρότησε ανάμεσα και, στο τέλος, με χειροκρότημα ρυθμικό που
του υπέβαλαν η μουσική και ο τρόπος του χαιρετισμού, υποδέχτηκε τους ηθοποιούς
για να αναλυθεί σε «μπράβο» για τον Χάρτμουτ Μπάουερ – Τέβγε.

Πάντως, οι ειδήμονες και οι του «χώρου», στα διαλείμματα και στο τέλος,
καθόλου ενθουσιασμένοι, μιλούσαν για μια νοικοκυρεμένη επαρχιώτικη παράσταση
«επιπέδου ΔΗΠΕΘΕ» – κάτι σαν ΔΗΠΕΘΕ του Βούπερταλ… – και αποτελεσμάτων
αναλόγων με παραστάσεις Σέργιου Βαφειάδη στην Λυρική του ’70..

INFO

«Βιολιστής στη στέγη» και απόψε, στις 20.30, στο Ηρώδειο (τηλ. 21 03232771, 21
03235582). Εισιτήρια: 90, 70, 50, 35, 26 ευρώ (και μειωμένα).