ΓNΩMH Όχι μόνο πλάτη, αλλά και γροθιά!

Δεν χρειάζεται να… προπονείται κάποιος στο Κατάρ ή σε οποιαδήποτε γωνιά του
πλανήτη, για να έχει ο καθένας, από εμάς τους «τρίτους», την παλικαριά να
δηλώσει την παντελή άγνοιά του για τις τακτικές, τις στρατηγικές και όλα όσα,
τέλος πάντων, περιλαμβάνει η προετοιμασία ενός χρυσού Ολυμπιονίκη και
παγκόσμιου πρωταθλητή.

Γι’ αυτό λοιπόν δεν καταλαβαίνω πώς όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του
Κώστα Κεντέρη (από τον Γιώργο Λιάνη ώς τον τελευταίο ανώνυμο φίλαθλο)
διατρανώνουν τη «διαφάνειά» του, που εμμέσως, πλην σαφώς, καταγγέλλει το
γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel».

Εκείνο που ξέρω καλά είναι πως κάθε φορά που μου ‘ρχεται στο νου ο Μυτιληνιός
σπρίντερ, να πανηγυρίζει με ανοιχτές τις αγκάλες του, εκείνο το ξημέρωμα του
2001 στο Έντμοντον, ανατριχιάζω. Νιώθω υπερήφανος. Την ίδια συγκίνηση νιώθω
σαν σκεφθώ το μεσημέρι που υποχρέωσε τον κόσμο να μάθει το όνομά του
τερματίζοντας χαμογελαστός, πρώτος στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ, την ώρα που
επτά μαύροι συναθλητές του είχαν σωριαστεί – σοκαρισμένοι από το γεγονός και
όχι από την κούραση – στο ταρτάν.

Όμως, για να δοθεί τέλος στην υπόθεση, για να διαλυθούν τα όσα υποστηρίζει στο
άρθρο του το περιοδικό σαν… σπασμένος καθρέπτης (Spiegel στη γερμανική),
πιστεύω ότι δεν αρκεί να δείχνει ο Κεντέρης και στους Γερμανούς – όπως σε
όλους τους 200άρηδες του κόσμου – την πλάτη του! Να προσφύγει στη δικαιοσύνη
και να απαιτήσει υψηλότατη αποζημίωση για τη συκοφαντική δυσφήμηση. Ευχή μου
να ανακοινώσει την απόφασή του αυτή, στη συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι, όπου θα
παρουσιαστεί με το (νέο) χρυσό μετάλλιο στο στήθος του.