NTAΣTIN XΟΦMAN «Tώρα είμαι πιο κυνικός»

Ο Ντάστιν Χόφμαν ευχαριστεί τον Θεό που έχει ακόμη… ακμή: «Πάντα το μισούσα αυτό, αλλά τώρα είναι σημάδι πως υπάρχει ακόμη αρκετή τεστοστερόνη μέσα μου…»

Άνοιξε την πόρτα του σινεμά σαν «Πρωτάρης» τo 1967 και κέρδισε αμέσως την
πρώτη υποψηφιότητά του για Βραβείο της Ακαδημίας. Συνέχισε με μια καριέρα που
μπαίνει στην πέμπτη δεκαετία της και με ρόλους από τον περιπλανώμενο στο «Ο
καουμπόι του μεσονυχτίου», τον δημοσιογράφο στο «Όλοι οι άνθρωποι του
προέδρου» ώς τον αυτιστικό στο «Ο άνθρωπος της βροχής». Με δύο ήδη Όσκαρ στη
συλλογή του, ο 66χρονος σήμερα Ντάστιν Χόφμαν, πατέρας έξι παιδιών, ζει με τη
δεύτερη γυναίκα του, Λίζα, στη Νέα Υόρκη και επιστρέφει στην οθόνη με την
καινούργια του ταινία «Confidence» («Άκρως εμπιστευτικόν»). Αυτή τη φορά
σαν… αρχηγός της μαφίας.

«Το όνειρό μου πάντα – λέει ο Χόφμαν – ήταν να γίνω πιανίστας. Γι’ αυτό και
συγκινούμαι όταν βλέπω ταινίες με θέμα τη μουσική». Στο κυνήγι των βαθμών στο
σχολείο βρέθηκε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής – που αργότερα θα τον
οδηγούσαν ώς το «Τούτσι», αλλά εκείνη τη στιγμή ήταν απλώς ένας τρόπος για να
πλησιάσει πιο κοντά στο πιάνο. «Στην ηλικία μου διασκεδάζω πολύ με το να λέω
την αλήθεια. Ποτέ δεν μπόρεσα να δεχτώ το γεγονός ότι το πώς νιώθω εγώ για τον
εαυτό μου είναι διαφορετικό από το πώς με βλέπουν οι άλλοι. Αν μη τι άλλο,
τώρα είμαι πιο κυνικός».

Παραδέχεται άνετα πως μεγαλώνει: «Μα τι; Θα προσποιούμαι πως παραμένω νέος;».
Και ευχαριστεί τον Θεό που έχει ακόμη… ακμή: «Πάντα το μισούσα αυτό, αλλά
τώρα είναι σημάδι πως υπάρχει ακόμη αρκετή τεστοστερόνη μέσα μου… Οπότε λέω,
ελάτε σπυράκια μου, μείνετε κι άλλο μαζί μου…».

Όταν τον ρωτούν αν σε κάποια ταινία του ένιωθε συναισθηματικά φορτισμένος, ο
Χόφμαν απαντά χωρίς καν να σκεφτεί, «στο “Κράμερ εναντίον Κράμερ”». Ήταν η
εποχή που έπαιρνε διαζύγιο από τη γυναίκα του και υπήρχαν και τα παιδιά στη
μέση. «Όταν χωρίζεις από τον άνθρωπο που αγαπάς, κάτω από οποιεσδήποτε
συνθήκες, είναι σα να χάνεις ένα κομμάτι από τον εαυτό σου. Και πραγματικά
χάνεις ένα κομμάτι από τον εαυτό σου».

Ο γιος του Ντάστιν Χόφμαν τελειώνει όπου νά ‘ναι τη σχολή κινηματογραφίας. «Ο
Τζέικ έγραφε σενάρια, από το Γυμνάσιο ακόμη. Δεν του είπα ποτέ, “αυτό να μην
το κάνεις”. Δεν λέω ποτέ μη”».

Ποτέ;

«Υπάρχουν ζητήματα, όπως για παράδειγμα τα ναρκωτικά, που δεν μπορείς να το
αποφύγεις. Όμως και πάλι πρέπει να βρεις τον τρόπο. Φρόντισα, λοιπόν, να είμαι
διαβασμένος. Ώστε όταν θα μου πει “μα, γιατί, αφού κι εσύ κάπνιζες
μαριχουάνα”, να μπορώ να του πω ότι εγώ δεν ήξερα. Πως σκοτώνει εγκεφαλικά
κύτταρα, ή πως κάθε τσιγάρο είναι σαν 17 άλλα…».

H κόρη του Ντάστιν, η Τζίνα, λατρεύει το θέατρο. «Έχει εγκατασταθεί στο Σιάτλ
και έχει φτιάξει τον δικό της θίασο. Μάζεψε λεφτά μόνη της και σκηνοθέτησε
Σαίξπηρ και Πίντερ. Και πήρε εξαιρετικές κριτικές. Αργότερα, στο
Οφ-Μπρόντγουεϊ, που έμαθαν τη σχέση μας και της έγραψαν φρικτά πράγματα, αλλά
εκείνη το ευχαριστήθηκε που έγινε έτσι».

Ιδανικό ταίρι η Σούζαν Σαράντον

Εξακολουθεί να απολαμβάνει όπως πάντα τη συντροφιά των γυναικών («μου
αρέσει ο τρόπος που σκέπτονται», λέει) και να ξεχωρίζει από όλες τις
συμπρωταγωνίστριές του, μία. Τη Σούζαν Σαράντον.

«Την πρωτοσυνάντησα το 1978, όταν διαβάζαμε μαζί το “Κράμερ εναντίον
Κράμερ”. Δεθήκαμε από τότε πολύ. H Σούζαν δεν πήρε τον ρόλο, αλλά δεν
σταματήσαμε να βλεπόμαστε τα επόμενα 25 χρόνια και μετά κάναμε και το
“Moonlight Mile” μαζί. Περνάς λίγο καιρό με κάποιον άνθρωπο και μετά
συνειδητοποιείς πως θα μπορούσες να είχες παντρευτεί αυτόν τον άνθρωπο. Αυτό
συμβαίνει με την Σούζαν».

Θα ήταν η κ. Σούζαν Χόφμαν;

«Ή θα ήμουν εγώ ο Ντάστιν Σαράντον. Γιατί είναι πολύ δυνατή γυναίκα πρέπει
να ξέρετε».

Επιμέλεια: Μαρία Μαρκουλή