KAITH XΩMATA «Tα τραγούδια είναι πια σαν άχυρα!»

«H νεολαία σήμερα», τονίζει η Καίτη Χωματά, «είμαι σίγουρη ότι δεν θέλει άνοστα τραγούδια με σλόγκαν»

Δεν θυμάται για να αναπολεί τα περασμένα μεγαλεία του Νέου Κύματος και της
γενιάς της. Ξαναφέρνει στον νου της καλές στιγμές και όμορφες εικόνες του
ελληνικού τραγουδιού της δεκαετίας του ’60, για να κάνει σύγκριση με τη
σημερινή πραγματικότητα. H Καίτη Χωματά, δημοφιλής ερμηνεύτρια της εποχής του
θριάμβου των μπουάτ και ενός πρωτοποριακού είδους τραγουδιού, λέει στα «NEA»
ότι δεν αντέχουν σε ποιοτική σύγκριση τα τραγούδια του χθες με του σήμερα. «Τα
δικά μας τραγούδια ήταν τέχνη. Έδιναν στον κόσμο πνευματική τροφή. Τα
τραγούδια τα σημερινά είναι άνοστα. Για να είμαι πιο απλή θα πω ότι τα
τραγούδια του Νέου Κύματος και της εποχής μου ήταν σαν τα λουλούδια που
μοσχοβολούσαν, ενώ τα τραγούδια του 2000 είναι σαν τα άχυρα».

«Υπάρχουν σήμερα πολλοί αξιόλογοι δημιουργοί και τραγουδιστές που είναι
σπουδαίοι», διεκυκρινίζει. «H δουλειά τους δεν φαίνεται και δεν κρατά για
πολύ. Πιστεύω ότι υπερτερεί ένα είδος τραγουδιού που περνάει στον κόσμο και
πρώτα στη νεολαία, το οποίο δεν αξίζει να το ακούει κανείς. Εγώ ακούω τα
σημερινά τραγούδια, για να είμαι μέσα στο κλίμα, αλλά είναι σαν να μην τα
ακούω.

Στην εποχή μας τραγουδούσαμε μελοποιημένη ποίηση (Ρώτα, Σκίππη, Παπαντωνίου)
και σήμερα σού γίνεται μια πλύση εγκεφάλου που σε εξοργίζει: «Μωρό μου, σόρι,
έχω βρει καινούργιο αγόρι». Είναι δυνατόν να επιμένουν κάποιοι με τέτοιους
στίχους να διαπαιδαγωγήσουν τη νεολαία; Και όμως η νεολαία σήμερα, τονίζει η
Καίτη Χωματά, είμαι σίγουρη ότι δεν θέλει άνοστα τραγούδια με σλόγκαν. Το
διαπιστώνω αυτό στις συναυλίες μας με παλιούς συναδέλφους μας ή σε εκδηλώσεις
όπου τραγουδούν οι σημερινοί τραγουδιστές. Εκεί οι σημερινοί εικοσάρηδες ή
δεκαοχτάρηδες μαζί με το κοινό που ανήκει στις παλιότερες γενιές αφομοιώνονται
και τραγουδούν τα παλιά δικά μας τραγούδια. H νεολαία ακούει το καλό τραγούδι,
το χειροκροτεί και το θέλει. Άλλοι αποπροσανατολίζουν τους νέους και κάνουν
πλύση εγκεφάλου, με λαϊκίστικα τραγούδια που τους βομβαρδίζουν τις νύχτες στα
μπαρ».

Εγώ και οι τραγουδιστές και δημιουργοί της γενιάς μου – λέει η Καίτη Χωματά –
θα συνεχίσουμε να τραγουδάμε αυτά που αρχίσαμε το 1965-70. Το «Χριστινάκι»,
«Άσπρα καράβια τα όνειρά μας», «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Μικρό ταξίδι
στον γιαλό». «Ήταν μια πρωτοπορία, ένα κίνημα, που δυστυχώς πάνω στη γέννησή
του το χτύπησε η δικτατορία…».