Σαδιστική γελοιότης

Παριστάνουν τους Ροβινσώνες μόνο που οι προσπάθειες για επιβίωση εκείνου τιμούν την ανθρώπινη νοημοσύνη, ενώ αυτοί μπιγκμπραδερόπαιδα την προσβάλλουν

Έχουν ονόματα φυλών όπως Μπαραμάντι, Όγκακορ, που δεν σημαίνουν τίποτε αλλά
φαντάζουν εξωτικά. Έχουν σημαίες και σύμβολα, τα τοτέμ τους, μένουν
πεινασμένοι για πολλές μέρες, καθώς όσο περνάει ο καιρός τελειώνουν οι
προμήθειες από τον πολιτισμό και πρέπει να βρουν μόνοι την τροφή τους,
βρέχονται κάθε φορά που ξεσπάει καταιγίδα, και σαν να μην τους φτάνουν όλα
αυτά, πρέπει κάθε τόσο να περνάνε μια εξωφρενική δοκιμασία που σκαρφίζεται η
παραγωγή του «παιχνιδιού», ώστε να κερδίσουν το δικαίωμα να παραμείνουν στη
«φυλή» και να διεκδικήσουν το μεγάλο χρηματικό ποσό.

Είναι η αμερικανική εκδοχή του μιγκμπραδερικού παιχνιδιού «Survivor»,
που προβάλλει τις νύχτες ο Antenna – την ελληνική που γυρίζεται αυτή την εποχή
θα τη δούμε από το Mega το φθινόπωρο.

Απομονωμένοι, υποτίθεται, στην άγρια φύση, κοιμούνται σε αχυροκαλύβες ή σε
σκηνές και λιμοκτονούν. Οφείλουν να συνεργάζονται για να επιβιώσουν, αλλά
φυσικά αλληλοφθονούνται γιατί μόνον ένας θα κερδίσει το χρήμα στο τέλος.
Οφείλουν επομένως και να αλληλοσπαραχθούν.

Χωρίζονται σε ομάδες, κλίκες, όπως συμβαίνει σε όλα τα μπιγκμπραδερικά
παιχνίδια, για να υπάρχει αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των κολλητών, να ψηφίζουν
δηλαδή κατόπιν συνεννοήσεως τους αντίπαλους για να τους εξοντώσουν. Όλα αυτά
συμβαίνουν σε ένα φαντασμαγορικό σκηνικό, που μοιάζει με ταινία Ιντιάνα
Τζόουνς. Φωτιές σε δαυλούς, βράχια που σχηματίζουν κάτι σαν κυκλικό θέατρο,
όπου γίνεται η συνάντηση της «φυλής» με σκοπό να εξοστρακίσουν εκείνον που
περισσεύει ή που δεν ανέχονται άλλο. Κρεμαστές γέφυρες και μηνύματα χαραγμένα
σε δέρματα, πανοραμικά πλάνα στη φύση και κοντινά στα ζουζούνια και τα ζωάκια,
υποβρύχιες λήψεις στο ποτάμι συμπληρώνουν την υπερπαραγωγή. Είναι φανερό πως
ένα πολυπληθές συνεργείο ακολουθεί τους survivors σε κάθε τους βήμα, αλλά
εκείνοι πρέπει να φαίνονται ταλαιπωρημένοι, έτοιμοι να καταρρεύσουν,
ολομόναχοι και αβοήθητοι.

Μια ξανθιά πιτσιρίκα πιάνει το κεφάλι της και ομολογεί πως ζαλίζεται. Δεν
έχουν φάει παρά μια μπουκιά από ένα ψαράκι που κατάφεραν να πιάσουν. Ένας
άλλος με μακριά κανιά κυνηγάει ακρίδες με απόχη για να τις κάνει δόλωμα. Τι
άλλο είναι η γελοιότης από μια πράξη που επαναλαμβάνεται στερημένη από το
νόημά της; Ακριβώς αυτό το απολύτως γελοίο χαρακτήριζε το θέαμα που
παρακολουθήσαμε.

Ναυαγοί ή πρωτόγονοι, για να τους χαζεύουν οι τηλεθεατές. Και για να
επιβεβαιώσει τη γελοιότητά τους, η παραγωγή της εκπομπής, με εκείνο τον
σαδισμό που χαρακτηρίζει συνήθως τους απόλυτους μονάρχες οι οποίοι τιμωρούν
τους υπηκόους τους για να τους συνετίσουν, τους έβαλε να παίξουν τον…
καπιταλισμό. Πεινασμένοι οι παίκτες βρήκαν σε σακουλάκια με το όνομά τους
χρήματα, με τα οποία θα μπορούσαν να πάρουν μέρος σε μια απομίμηση
πλειστηριασμού. Αντικείμενο του πόθου ήταν οι τροφές, αλλά οι άθλιες, οι
πλαστικές, τσίζμπεργκερ και φιστικοβούτυρο. Βρέθηκαν να αγοράζουν για 300
δολάρια ένα κομματάκι σοκολάτα που το σαβούριαζε ο τυχερός, ο οποίος το είχε
«χτυπήσει» στον πλειστηριασμό και τον χάζευαν ξερογλειφόμενοι οι γύρω του.
Όσοι πρόλαβαν να φάνε την άθλια τροφή βρέθηκαν φυσικά με κοιλόπονο και έτρεχαν
στην υπαίθρια τουαλέτα. Ο φακός από κοντά αποτύπωνε τη γελοιότητα της
κατάστασης. Μια ομάδα ενηλίκων εγκαταλειπόταν στην βουλιμία της και στον
αναίτιο σαδισμό της ομάδας παραγωγής.

Πόση βλακεία αναλογεί ακόμη στον σύγχρονο άνθρωπο, που εκχωρεί ένα ολόκληρο
σύστημα πολιτισμού στη βαρβαρότητα της τηλεόρασης, νομίζοντας πως
αναπαριστώντας την επιστροφή του στην Εποχή του Σιδήρου θα κερδίσει κάτι σαν
την ανεμελιά της παιδικής του ηλικίας. Προς το παρόν, αυτοί που
παρακολουθήσαμε προχθές κέρδισαν μόνο τις ωδίνες της διάρροιας σαν βουλιμικά πιτσιρίκια.