Mε ζουρνάδες στα λιμάνια

Την οικογένεια, μια βαλίτσα και μερικές ημέρες απλές διακοπές; Όχι όσο πλησιάζουν οι εκλογές πρέπει να προστεθούν στην εικόνα και οι αυθόρμητες εκδηλώσεις υποδοχής από το πλήθος

Έχουν αναδειχθεί σε εθνικό θέμα με σαφή πολιτικά μηνύματα οι αναχωρήσεις
πολιτικών για τους τόπους των διακοπών τους κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες. Ιδίως
των πολιτικών αρχηγών. Πού θα πάνε, πώς θα ταξιδέψουν και κυρίως τι υποδοχή θα
τους κάνουν και αναλόγως βγάζουμε τα συμπεράσματά μας.

Είδαμε με κάθε λεπτομέρεια τα βίντεο από την αναχώρηση του κ.
Καραμανλή, της συζύγου και των τέκνων και την άφιξή τους στη Νάξο. Νταούλια,
ζουρνάδες και γλέντια στην αποβάθρα για να τους υποδεχθούν, κόσμος
συνωστιζόταν για να τους δει και να τους χαιρετήσει. Τραγουδάκια είχαν γραφτεί
και μελοποιηθεί ειδικώς για την περίσταση, για να ομολογήσουν ένα είδος ευχής
και λαϊκού πόθου για την εκλογική νίκη του πολιτικού. Εκείνος, υποχρεωτικώς
πιο κοινωνικός, χαιρετούσε τα πλήθη, η σύζυγος πιο συγκρατημένη, όσο για τα
δίδυμα, κρυμμένα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου με τα φιμέ τζάμια να
εμποδίζουν τα περίεργα βλέμματα, ούτε που αντιλαμβάνονταν, μέσα στη
μωρουδίστικη νιρβάνα τους, τον υψηλό πολιτικό ρόλο που τους αναλογούσε, την
πολιτική σημασία της γλυκιάς συγκίνησης, την οποία προκαλούν όλα τα βρέφη στη
θέα τους, αλλά που στη συγκεκριμένη περίπτωση πολλαπλασιαζόταν από τν
συναισθηματική επένδυση των οπαδών. Ένας ηλικιωμένος κύριος, που δεν έχει
συνηθίσει να συγκρατεί προφανώς την περιέργειά του, δεν κατανοεί καν και τους
λόγους για τους οποίους θα πρέπει να τη συγκρατήσει, έχει κολλήσει το κεφάλι
του στο τζάμι και προσπαθεί να δει τα δίδυμα. Ο φακός τον συλλαμβάνει στα
πράσα.

Όχι, οι διακοπές ορισμένων δεν είναι απλώς μερικές ημέρες ξεκούρασης,
όπως εκείνες που ζούμε όλοι οι υπόλοιποι. Έχουν βαθιά πολιτικά νοήματα και το
τηλεοπτικό θέαμα είναι η ιδανική μέθοδος για να σταλούν προς πάσα κατεύθυνση.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι τα τελευταία χρόνια αποτελούν ένα από τα βασικά στοιχεία
του πολιτικού μάρκετινγκ.

Σε μια εποχή που οι προσωπικότητες των πολιτικών κρίνονται με βάση τη
μιντιακή τους εικόνα, η οποία συντίθεται από ψηφίδες μάλλον ιδιωτικών και
προσωπικών επιλογών, παρά με βάση τις πραγματικές τους ικανότητες και τις
ουσιαστικές πολιτικές και ιδεολογικές τους απόψεις, είναι επόμενο οι θερινές
«διακοπές» να αξιοποιούνται με σκηνοθετική ευρηματικότητα.

Προβάλλονται από τα δελτία ειδήσεων, σε εποχή μάλιστα ειδησεογραφικής
υποθερμίας, τα λαϊκά πανηγύρια υποδοχής, που στήνονται σε λιμάνια και
αντιλαμβάνεται έτσι ο πολίτης-τηλεθεατής το λαϊκό ρεύμα. Παραληρούν τα πλήθη
στις αποβάθρες; Νάτη η εκλογική νίκη, έρχεται.

Είμαστε λαός της υπερβολής, μας αρέσει να λέμε, για να δείξουμε υπερηφάνως τη
διαφορά μας από άλλους πιο συγκρατημένους λαούς και καμιά φορά να
δικαιολογήσουμε ξεσπάσματα παιδιάστικα και πανηγυρτζήδικες αντιδράσεις σε
άσχετες στιγμές, οι οποίες δεν δικαιολογούν τόσο ενθουσιασμό.

Ωστόσο αυτό το αθώο άλλοθι μιας χαρακτηρολογικής υποτίθεται διαφοράς, που
επιτρέπει να είμαστε σε κατάσταση διαρκούς συγκίνησης ως έθνος και να την
εκτονώνουμε με επιδεικτικούς πανηγυρισμούς, αποτελεί αίφνης ένα από τα βασικά
στοιχεία του σχεδιασμού της πολιτικής διαφήμισης. Ο ευσυγκίνητος και
πανηγυρτζήδικος λαός εκδηλώνει τον παραληρηματικό ενθουσιασμό του σε κάθε
εμφάνιση του πολιτικού αρχηγού, πόσο μάλλον όταν εκείνος καταφθάνει για τις
οικογενειακές του διακοπές, οπότε η υπόθεση παίρνει και ένα χαρακτήρα φιλικής
υποδοχής και όχι επίσημης πολιτικής συγκέντρωσης. Μοιάζουν όλα πιο αυθόρμητα
δηλαδή, άρα ιδανικά για να αξιοποιηθούν από τους μάγους του πολιτικού
μάρκετινγκ.

Έτσι έγιναν οι διακοπές των πολιτικών απαραίτητο συμπλήρωμα των πολιτικών
μηνυμάτων, όπως οι αφίξεις των πρωινάδικων σε ξεχασμένους τον χειμώνα
νησιώτικους τόπους, που μετατρέπονται σε μήνυμα τηλεθέασης. Αίφνης αποκτούν
ιδιαίτερη αίγλη οι τόποι αυτοί, γίνονται, έστω για λίγο, το επίκεντρο,
συμμετέχουν στο τηλεοπτικό θέαμα, συμμετέχουν στο πολιτικό μήνυμα, υπάρχουν.

Οι υπόλοιποι πάμε διακοπές και δεν το κάνουμε θέμα, κοινοί θνητοί, δεν
έχουμε άλλο μήνυμα να δώσουμε εκτός από εκείνο της κόπωσης, που ξεσπάει σε
άλλα τηλεθεάματα, εκείνα της ταλαιπωρίας, ένας λαός έξαλλος τα καλοκαίρια που
ανακαλύπτει αιφνιδίως – ή είναι τότε που το ανακαλύπτει η τηλεόραση; – πως τα
πλοία καθυστερούν, είναι παλιά, παθαίνουν βλάβες και πως τα εισιτήρια είναι ακριβά.