Jethro Τull «Eίμαστε θρύλος small size»

«Όπου και να πάω έχω μαζί μου το φλάουτο», είπε ο Ίαν Άντερσον και το απέδειξε παίζοντας λίγο και στη συνέντευξη πριν από τη συναυλία

«Κοιτάξτε, υπάρχουν μεγέθη στους θρύλους. Υπάρχουν θρύλοι μεγάλου μεγέθους
όπως οι Beatles και οι Rolling Stones, μεσαίου μεγέθους όπως ο Σπρίγκστιν και
οι Pink Floyd και “small size θρύλοι” όπως οι Yes ή εμείς, οι Jethro Tull».
Και το μέγεθος – κατά Ίαν Άντερσον – μετράει.

Ως μικρός θρύλος, λοιπόν, ο 56χρονος Ίαν Άντερσον γκρέμισε χθες στην Αθήνα τον
μύθο του ροκ σταρ, του ροκ του ιδίου και των Jethro Tull του «Too old to rock
n’ roll too young to die» (πολύ μεγάλος για ροκ εν ρολ, πολύ μικρός για να
πεθάνεις) – γιατί φυσικά μπορείς να είσαι όσο μεγάλος θέλεις για να παίζεις
ροκ εν ρολ, δεν σου το απαγορεύει κανείς. Γερασμένα μυαλά υπάρχουν, όχι
άνθρωποι.

«Αν ο Πολ Μακάρτνεϊ ήταν εδώ στη θέση μου (στη δροσερή αίθουσα
ξενοδοχείου κάτω από την Ακρόπολη, δηλαδή)», είπε το αφεντικό των Jethro Tull,
«θα βλέπατε καμιά 500αριά δημοσιογράφους να προσπαθούν να τον στριμώξουν. Θα
τον κοίταζαν όλοι, χωρίς αυτός να μπορεί να κοιτάξει κανέναν – έτσι συμβαίνει
με τους μεγάλους μύθους. Ενώ εγώ θα παρατηρούσα άνετα τον κόσμο – από αυτό
άλλωστε αντλώ έμπνευση για τους στίχους μου – όση ώρα εκείνος θα υπέγραφε
αυτόγραφα».

Τα μεγέθη βεβαίως είναι σχετικά, αν σκεφτεί κανείς πως οι Jethro Tull είναι
θεοί για ουκ ολίγους αμετανόητους ροκάδες, που περιμένουν το νέο σόλο άλμπουμ
του Άντερσον και το χριστουγεννιάτικο (!) των Jethro Tull, που θα βγει τον
Οκτώβριο. Τα εισιτήρια της συναυλίας των Jethro Tull στο Ηρώδειο εξαντλήθηκαν
σε χρόνο ρεκόρ. Sold Out – όπως λέει και η πιο ποθητή φράση στη συναυλιακή
αργκό.

Στην πιο εκρηκτική εποχή του ροκ εν ρολ (τέλος δεκαετίας του ’60) ενώ
έβρεχε μπαλάντες διαμαρτυρίας, ψυχεδέλεια και σκληρό ηλεκτρικό ροκ, ο Ίαν
Άντερσον εισήγαγε, σαν σκάνδαλο σχεδόν, το φλάουτο στη ροκ μουσική του. Φολκ
και κλασική στα ενδότερα του ροκ – γιατί όχι; «Επαναστάσεις πια, όπως εκείνες
που έφερε η Φέντερ κιθάρα και η Γκίμπσον δεν γίνονται πια. Το καινούργιο είναι
η ανακύκλωση των ιδεών. Τα υπόλοιπα είναι μόδες».

Jethro Tull και πολιτική; Όχι σαν κυρίως πιάτο. «Δεν θέλησα ποτέ να γίνω ένας
πολιτικός της μουσικής. Εγώ παρατηρώ και γράφω με την καρδιά. H πολιτική δεν
είναι καλή πλατφόρμα για να κάνεις μουσική».

«… Αλλά αν θέλετε να μιλήσουμε για πολιτική», συνεχίζει για να μην τον
κατηγορήσουμε για υπεκφυγή, «με κερνάτε ένα ποτό στο μπαρ και τα λέμε… Και
σας δίνω και μία κατεύθυνση: ας πούμε, αν βρισκόμασταν με τον Μπλερ μέσα σε
ένα ασανσέρ, ένας από τους δύο μας δεν θα ‘βγαινε ζωντανός από εκεί μέσα…».

Κατά τα άλλα, ο άνθρωπος που χάρισε στο ροκ ένα από τα πολυτιμότερα σλόγκαν
του – «πολύ μεγάλος για ροκ εν ρολ, πολύ μικρός για να πεθάνω» – δηλώνει «ο
πιο βαρετός τύπος του ροκ». «Είμαι παντρεμένος με την ίδια γυναίκα 26 χρόνια,
έχω δύο παιδιά και δεν έχω καμία σχέση με εκείνο το sex, drugs and rock n’ roll».

Εισιτήριο κανείς;

Ροκ στο Ηρώδειο. Από νωρίς το θέατρο γέμισε κόσμο «ροκ» (όσο ένας τέτοιος
προσδιορισμός ισχύει), καθώς η αύρα της Ακρόπολης συναντούσε χθες βράδυ ροκ εν
ρολ ιστορία. Σημείο επαφής, οι Jethro Tull με τραγούδια που σημάδεψαν τη γενιά
των «παλιοροκάδων» και φανατικών της μουσικής – και αυτοί σπανίως ανηφορίζουν
τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου με συναυλιακό προορισμό (πάει καιρός που ο Στινγκ
έστειλε κύματα ηλεκτρισμού στον Ιερό Βράχο). Τα εισιτήρια πάντως για τους
Jethro Tull του Ίαν Άντερσον είχαν από μέρες εξαντληθεί. Αρκετοί έψαχναν για
εισιτήριο έξω από το Ηρώδειο, ως την ώρα που άρχιζε η συναυλία – πάντα οι
θαυμαστές του κλασικού ροκ δίνουν το «παρών» όπου και αν έχει οριστεί το
ραντεβού. Άλλωστε και… κλασικό ροκ κοινό το χθεσινοβραδινό δεν ήταν.

Το φλάουτο του Άντερσον και η φολκ φλέβα της μουσικής των Jethro Tull έτσι
όπως έχει παλιώσει με τον καιρό, δεν ακούστηκαν ξένα με τον χώρο.
Χειροκροτήθηκαν με ένταση και κέρδισαν πολλούς ακόμη που θα ήταν έτοιμοι να
διαψεύσουν το… «πολύ μεγάλος για ροκ εν ρολ», αφού το θέμα «ροκ» κάθε άλλο
παρά ηλικιακό φαίνεται πως είναι.