Tα νούμερα απειλούν

Διακρίνουμε μια πολύ… φωτογενή πινακίδα, που δεν αποκαλύπτει μόνο την αυταρέσκεια του οδηγού του αυτοκινήτου αλλά και τους υψηλούς ιστορικοπολιτικούς του στόχους

Τι πάθαμε πάλι το ταλαίπωρον έθνος. Σε μια πινακίδα αυτοκινήτου, ιδού,
κρύβεται ένας κώδικας προδοτικός, μια υψίστης σημασίας παραχάραξη της Ιστορίας
και οπωσδήποτε μια απειλή.

Ο φακός του δελτίου κάνει ζουμ στα μαύρα σημάδια: K13 GRE. Να πώς μια απλή
πινακίδα γίνεται κάτι σαν έμβλημα, σαν σύμβολο της ιστορίας και των φιλοδοξιών
ενός προσώπου που ένα μέρους του μιντιακού θεάματος, το σκανδαλοθηρικό, έχει
αποφασίσει να το αναδείξει σε πρωταγωνιστή του τις ημέρες αυτές.

Το αυτοκίνητο βεβαίως δεν είναι το οποιοδήποτε. Είναι αυτό που οδηγεί
στους ελληνικούς δρόμους ο τέως ή, όπως πλέον τον λέμε, ο κ. Ντεγκρέτσιας. Όσο
για τους κωδικούς της πινακίδας του, αυτοί κρύβουν βαριές πολιτικοϊδεολογικές
σημασίες. Όπως εξηγεί ο ρεπόρτερ του δελτίου του Alpha, που ήδη έχει αφιερώσει
τουλάχιστον ένα 20λεπτο αναφέροντας και αναλύοντας κάθε απίθανη λεπτομέρεια
του ταξιδιού του κ. Ντεγκρέτσια – έβηξε, φτερνίστηκε, έσκυψε, σηκώθηκε,
χαμογέλασε, πήρε παγωτάκι, είπε καλημέρα στη γιαγιούλα, φορούσε τούτο και μετά
τ’ άλλο, κοιμήθηκε, ξύπνησε, έφαγε κ.λπ., κ.λπ. – ο συγκεκριμένος συνδυασμός
αριθμών και γραμμάτων είναι ένας ύπουλος κωδικός.

Το «K» σημαίνει Κωνσταντίνος, που είναι το όνομα του οδηγού. Στο «13»
κρύβεται το βαρύνον νόημα της ιστορίας, αυτό που δίνει στην πινακίδα τη
μοναδική της… φωτογένεια, οι κρυφοί πόθοι και οι κορυφαίες προσωπικές και
πολιτικοϊδεολογικές επενδύσεις του ιδιοκτήτη του τετράτροχου. Θέλει να μας πει
ότι είναι ο 13ος βασιλεύς των Ελλήνων, όπως διευκρινίζουν τα τρία τελευταία
γράμματα του φανερού πλέον κώδικα της πινακίδας – GRE. H μέτρηση συνεχίζεται
από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που ήταν ο 12ος, αναλύει ο ρεπόρτερ, που
προφανώς έκανε την ιστορική του μελέτη και τις σχετικές προσθαφαιρέσεις. A,
τον αθεόφοβο, έχει διαγράψει τους προηγούμενους πέντε βασιλείς και θεωρεί
εαυτόν απευθείας συνεχιστή του τελευταίου βασιλιά του Βυζαντίου. Και
παραχαράκτης της Ιστορίας, και αμετανόητος, και ψώνιο – γιατί στο κάτω κάτω
τέτοια επιδεικτική αυταρέσκεια μόνο τους νεόπλουτους χαρακτηρίζει.

Πάντως, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε στους δαιμόνιους ρεπόρτερ ότι τα
μέλη του τζετ σετ αυτής της κατηγορίας συνηθίζουν επίσης να σφραγίζουν με
σύμβολα της εικόνας τους και διάφορα προσωπικά τους αντικείμενα. Τα σώβρακα,
για παράδειγμα, έχουν κεντημένα οικόσημα, αρχικά, και ό,τι άλλο μπορεί να
εμπνευστούν πως μπροστά στον καθρέφτη τους θα διατηρήσει ακέραια την
φαντασίωση για τον εαυτό τους. Ελπίζουμε με αυτή την υπενθύμιση να κεντρίσουμε
το ενδιαφέρον του φακού να ζουμάρει σε σημεία του σώματος, όπου τα λεπτά
θερινά ρούχα μπορεί να επιτρέψουν αποκαλύψεις, οι οποίες θα επιβεβαιώσουν τις
εμπνευσμένες αναλύσεις τους για την πινακίδα, ενώ θα προσφέρουν στο έθνος και
μερικά γαργαλιστικά πλάνα ανατομικών λεπτομερειών. Μια και μπήκαμε στο
μιντιακό χορό του «αμετανόητου», νά ‘χουμε όλες τις φιγούρες.

«Όποιος λαός ξεχνάει είναι άξιος της μοίρας του», φώναζε απειλητικά ο
Νίκος Κακαουνάκης από το τηλεπαράθυρο όπου γινόταν η ανάλυση για την επίμαχη
πινακίδα. «Να θυμηθεί ο λαός την αποστασία» πρόσθετε. Τι να θυμηθεί μέσα σε
τόσο θέαμα! Δεν έχει χρόνο.

Τι βλέπει; Μέσα σε έναν κόσμο τραγωδιών που ξεσπούν κάθε τόσο σαν θεομηνίες,
σε ένα θέαμα που τον αναδεικνύει ως το θύμα μιας κυνικής και ανάλγητης
πολιτικής, με απαξιωμένους πολιτικούς και ανύπαρκτο πολιτικό λόγο, κάθε τόσο
και ένας Ντεγκρέτσιας ή ό,τι άλλο προσφέρεται για διασκέδαση. Τόσο αθώο; Σε
αυτό το παιχνίδι των εικόνων και των συμβολισμών τους στο οποίο έχει εξελιχθεί
η σύγχρονη ζωή – το ξέρουν καλά όσοι το παίζουν – σημασία έχει η παρουσία στο
θέαμα. Εκεί χάνονται τα στοιχεία της ιστορίας, της προσωπικότητας, του
χαρακτήρα, η φιγούρα γίνεται το σήμα κατατεθέν, η αναγνώριση έχει σημασία, όχι
η μνήμη.

Και η αγορά των εικόνων έχει όρους όχι ιστορία. Όρους που τους θέτουν τα
νούμερα: πινακίδων, τηλεθέασης, τι σημασία έχει, αρκεί να προσφέρονται για
επένδυση φαντασιώσεων ενός πολύμορφου κοινού, που πολτοποιείται σε
καταναλωτική μάζα σεναρίων παντός είδους. Και όποιος γράφει πειστικά σενάρια
κερδίζει και το στοίχημα της μιντιοπροβολής. Είναι θέμα τεχνικής μάρκετινγκ
και διόλου μνήμης και Ιστορίας.