…στης «Eλένης»

«Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι, φίλε μου, ο καιρός», αναφέρει ο στίχος ενός
τραγουδιού του αξέχαστου στιχουργού Πυθαγόρα Παπασταματίου. Μια εικόνα που
συναντάμε πολύ συχνά μπροστά μας και δεν θέλουμε να πιστέψουμε πώς μας αλλάζει
ο χρόνος. Μας συνέβη το βράδυ της περασμένης Τρίτης, σ’ ένα όμορφο και γραφικό
ταβερνάκι στη Νέα Φιλαδέλφεια, στης «Ελένης», όπου στη μικρή αυλή με τις
πολλές γλάστρες με λουλούδια παρατήρησα στο διπλανό τραπέζι μια ωραία, ώριμη
κυρία, που με κοιτούσε επίμονα. Την κοίταζα κι εγώ μέχρι που εκείνη μου έκανε
την πρώτη ερώτηση, γεμάτη απορία: «Μη μου πεις ότι δεν είσαι ο Πάνος…». Προς
στιγμήν είπα ότι η μνήμη μου αρχίζει να με προδίδει. Όμως σε κλάσμα
δευτερολέπτων της απάντησα με ερώτηση: «Εσύ είσαι η Βούλα Αρναούτη ε;». Δεν
χρειάστηκαν άλλα λόγια. Το μόνο που κάναμε αμέσως ήταν να τσουγκρίσουμε τα
ποτήρια, οι δυο μας και οι υπόλοιποι από κάθε παρέα που καθόμασταν δίπλα. Είχα
να συναντήσω τη Βούλα Αρναούτη σχεδόν τρεισήμισι δεκαετίες, όταν ήταν μαθήτρια
στο Λύκειο της Νέας Φιλαδέλφειας κι εγώ μαθητής στο Λύκειο Βασιλικού Χαλκίδας,
αλλά και οι δυο με τη φλόγα της δημοσιογραφίας. H Αρναούτη στα «Αθλητικά
Χρονικά» κι εγώ στο «Φως των Σπορ» και την «ΟΜΑΔΑ». Εκείνη έγραφε αθλητικό
διήγημα και έκανε συνεντεύξεις κι εγώ συνεντεύξεις με καλλιτέχνες και ρεπορτάζ
A2 Αθηνών.

Ήταν επόμενο η συγκίνηση να είναι πολύ μεγάλη, αφού μέσα σε λίγα λεπτά
ξύπνησαν αναμνήσεις 37 ετών! Άλλα ήθη, άλλα έθιμα, άλλοι άνθρωποι, αλλά προ
παντός ανθρωπιά. Εκείνη θυμόταν τις συνεντεύξεις μου με τον Καζαντζίδη, τον
Τσιτσάνη, τον Γαβαλά κι εγώ τις δικές της με τον Ντι Στέφανο, τον Βορόνιν, τον
Χέλμουτ Σελ.

H Ελένη Ασλάνογλου, κόρη του Λουίζου που διατηρούσε ένα πασίγνωστο κουτούκι
στου Γκύζη, στην ταβέρνα της Φιλαδέλφειας κρατάει ζωντανή την παράδοση στους
χώρους, αλλά και τις γεύσεις. Στη σάλα του μαγαζιού υπάρχουν έπιπλα-αντίκες
της γιαγιάς της και ένας παλιός μεγάλος καθρέφτης πάνω σε ειδική βάση.H αυλή
ευρύχωρη, με αγιόκλημα, γιασεμί, λεβάντες, τριανταφυλλιές, γαρδένιες,
ζουμπούλια και βασιλικά. Πριν από την είσοδο, ένας μεγάλος πεύκος, τρεις
λεμονιές και μια μουριά.

H Ελένη ετοιμάζει και σερβίρει δικές της σπεσιαλιτέ, από συνταγές της γιαγιάς
της. Φλογέρες, πιπερόπιτα, σπανακοτυρόπιτα, κολοκυθόπιτα, χωριάτικη τυρόπιτα
τηγανητή με δυόσμο, τυροκαφτερή (με κόκκινη ψιλή πιπεριά), μελιτζάνες και
μανιτάρια στα κάρβουνα. Λουκάκινο χωριάτικο, μπιφτέκι ψημένο πάνω σε
λεμονόφυλλα (με γεύση λεμονιού), γιαουρτλού, τυρί σαγανάκι στα κάρβουνα και
φέτα ψητή. Χοιρινές μπουκιές βρασμένες σε κρασί. Μπεκρή μεζές. Κοτόπουλο
μπουκιές. Χοιρινό στο λαδόχαρτο. Κρέατα της ώρας. Σαλάτα «Λενιώ», με
καλαμπόκι, κρεμμύδι, αγγούρι, τόνο ή κοτόπουλο και μαγιονέζα σπιτική). Επίσης,
χωριάτικη σαλάτα με δυόσμο, πιπεριές γεμιστές με τυρί στα κάρβουνα. Επιδόρπιο:
Εκμέκ καϊμάκι πολίτικο και σπιτική κερασόπιττα με στρώσεις από μπισκότα και
κρέμα.

Λαϊκή ταβέρνα «Ελένης Γεύσεις». Πλατεία 28ης Οκτωβρίου 2 (πλ. Νησίδας),
Νέα Φιλαδέλφεια. Τηλέφωνο 010-2313.278. Ανοικτά κάθε βράδυ, εκτός Δευτέρας.